“อืม…”
เธอพึมพำเบาๆขณะชายตามองผลงานเบื้องหน้าราวประเมิน ก่อนจะเดินไปยืนหน้ากระทะโดยไม่พูดอะไร
“ถ้าอย่างนั้น…ตรงนี้…ฉันจัดการเองค่ะ”
ที่หมายถึงทอดไก่ใหม่ทั้งหมด สองมือตั้งกระทะเตรียมทอดอย่างคล่องแคล่วตรงข้ามกับบุคลิกเอื่อยเฉื่อยที่มักแสดงออกให้เห็นจนชินชา
“เท็นเอซัง…เตรียมวัตถุดิบไว้ก่อน…นะคะ…”
“เดี๋ยวฉัน…ไปช่วยปั้นข้าว…ค่ะ…”
“เหนื่อยหน่อย…นะคะ…”
นัยน์ตาสีอ่อนจางปรายมอง ขณะที่ร่างอรชรเคลื่อนกายเข้ามาใกล้อย่างแช่มช้า เธอจับจ้องอาหารตรงหน้าสลับกับผู้ที่เป็นคนทำอาหารเหล่านี้ขึ้นมา
“อา…ไม่สิ…”
“ให้ช่วย…ไหมคะ…?”
เปลี่ยนคำทักทายเป็นการยื่นมือเข้าช่วย หลังประเมินสถานการณ์แล้วคิดว่าไม่น่าจะไหว
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
#MSG_NanamiKisen
การละเล่นที่หลากหลาย การละเล่นที่ไม่รู้เบื่อและยินดีต้อนรับสู่เกมกีฬาสำหรับการปล่อยความสนุกไปพร้อมกับเวทมนตร์
“ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร ”
ขอเชิญชวนทุกท่านเข้ามาร่วมสนุกไปกับชมรมของพวกเรา !
รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ในนี้เลย :
docs.google.com/document/d/1...
#MSG_bunkatsu #MSG_โรลปิด
/w @msg-yuzuki.bsky.social | ช่วงก่อนโปรโมทชมรม
กลิ่นข้าวสวยร้อนๆ กับไก่ทอดคาราอาเกะที่เหมือนจะ… ไหม้นิดหน่อย ลอยปะปนกันในอากาศ
“อืม…”
มิคาโดะยืนอยู่หน้าเตา สายตาจับจ้องไปที่กระทะตรงหน้าอย่างจริงจังเกินเหตุ ราวกับมันคือศัตรูที่ต้องเอาชนะให้ได้มากกว่าจะเป็นการทำข้าวกล่องธรรมดา
+
#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub
โปรโมทชมรมคหกรรม
สกิลทำอาหาร = 0? ไม่ใช่ปัญหา! แค่มีใจรัก(ในของกิน) ก็มาพบกันได้ที่ชมรมคหกรรม!🍳🔥
คนที่ผ่านไปผ่านมา อยากลองชิมรสมือสมาชิกชมรมของเราไหม!? มาลุ้นสุ่มเซ็ตข้าวกล่องมื้อกลางวันฟรี! ที่คนในชมรมของเราเป็นคนทำ ดูสิว่าคุณจะได้ข้าวกล่องของใครไปนะ~?
Linkสุ่ม: roleplay-randomizer--pinkparrot1111.replit.app
“ไม่…เลยค่ะ…”
เธอว่าพลางส่ายหัวไปมาเบาๆ นัยน์ตาคู่นั้นแทบจะปิดลงมาตามแต่บรรยากาศโชยอ่อนรอบกายจะพาไป
“เด็กคนนี้…เป็นของอูเมะฮาระซังเหรอคะ…?”
เอ่ยถามอย่างตั้งข้อสังเกต
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !
ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา
( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )
“เอ๊ะ…?”
“ตัวจริง…อะไรกัน…?”
เอียงคออย่างงุนงงกับคำทักทายแปลกๆของอีกฝ่าย ก่อนที่ความสงสัยจะถูกขัดจังหวะชั่วครู่เพราะเจ้านกอ้วนตรงหน้า
“อา…”
“เชื่อฟัง…คุณแม่(?)หน่อยสิคะ…”
นัยน์ตาสีหวานปรายมองพลางรับกระดาษมา ท่าทางนั้นทำเอาอดเอ็นดูไม่ได้เสียจริงๆ
น่ารักจัง…
”อืม…ถ้าอย่างนั้น…”
“ขอลูบหัวก่อน…ได้ไหมคะ…?”
รอยยิ้มบางคลี่บนดวงหน้า ราวกับคำขอนั้นคล้ายเป็นการหยอกเล่นเสียมากกว่า
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)
#MSG_Songkranfes
“อย่าสา—“
กลายเป็นแมวเปียกซะแล้ว
#MSG_Songkranfes
สุขสันต์วันสงกรานต์ 💦🪷 ฉลองเทศกาลกันอย่างปลอดภัยนะครับ
#MSG_Songkranfes
ลมเย็นพัดแผ่วแผ่วต้องเงาจันทร์
ครั้นสบพักตร์พลันใจสั่นดังต้องมนตร์
ดุจกลีบบุปผาแรกแย้มแฝงเร้นบน
กลางหทัยที่เงียบงันพลันเบ่งบาน
กลิ่นละมุนอุ่นอวลยวนให้หลง
ประหนึ่งองค์นวลนางกลางห้วงฝัน
เพียงได้ยลก็ฝากรักทั้งชีวัน
แม้มิอาจเอื้อมถึงกันก็ยอมตรม
#MSG_Songkranfes
(เธอตรงนั้นน่ะ มาให้ฉีดซะดี ๆ !🫵🏻✨🐾)
ใครกัน…?
ประโยคนั้นชวนให้อดสงสัยไม่ได้ แต่หากเจ้าตัวไม่เอ่ยออกมาก่อน เธอก็จะรับฟังเพียงเท่านั้น
ดวงตาปรายมองคนตรงหน้าผละออกมา ก่อนคลี่ยิ้มบางรับอย่างเอ็นดู
“เข้าใจ…แล้วล่ะค่ะ…”
“ไปกัน…เถอะนะ…”
(ขอบคุณสำหรับรูทค้าบบ เอ็นดูพ่อม้าเสือมั่กก🥺💖)
โรลปิด | 4/4 @naoe-msg.bsky.social
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์แรกหลังเปิดเทอม นักเรียนคนอื่นอาจจะไปเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่น หรือใช้เวลาพักผ่อนอยู่ในหอพัก แต่สำหรับเด็กสาวร่างบางผู้ไม่มีเงินสักแดงเดียวอย่างเธอ การออกมาเดินเตร็ดเตร่ในย่านการค้าจึงเป็นทางเลือกเดียวที่มี แม้ว่าที่ผ่านมาเธอจะไม่เคยเสียเงินซื้ออะไรติดมือกลับไปเลยสักอย่างก็ตาม
(cms. Furigawa Sama)
Cr.เด็กๆ ผปค.คาน่อนจัง มาสคอตแห่งชมรม
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
[ เรียนเชิญทุกท่านที่เป็นพวกรักสงบ รักสันติ และอยากมีเวลาจิบชาอ่านหนังสือในห้องด้วยกันมาเข้าชมรมรักการอ่านกันครับ
ในชมรมมีกิจกรรมแลกเปลี่ยนหนังสือ/บทความ/นิตยสารที่สมาชิกในชมรมชอบ กับมีให้ทำพวกที่คั่นหนังสือประจำตัวของตนเองด้วยนะ ]
( ใครสนใจเข้าร่วมสามารถDM/mentionได้เลยนะค้าบ🥺 )
#MSG_TreasureHunters
( เพื่อน ๆ ที่รัก! ชมรมพิพิธภัณฑ์นักล่าสมบัติเปิดรับผู้ร่วมก่อตั้งอีกหนึ่งคน และอาจารย์ที่ปรึกษาที่สามารถรับมือกับเอเนอจี้เกินพิกัดของเหล่าสมาชิกครับ! ชมรมเกี่ยวกับการนำสิ่งของต่าง ๆ มาจัดแสดงตามอีเว้นท์ และมีมินิเกมที่เน้นเล่นร่วมกันในรูปแบบ interactive Mystery Game ในภายหลัง สามารถติดต่อหรือสอบถามเพิ่มเติมได้ผ่าน DM/เมนชั่น ขอบคุณสำหรับพื้นที่ครับ )
(มาลงภาพงานพาร์มไทม์ของนาโอโตะคุงค่ะะ! เป็นผู้ช่วยคนครัว/เช็คสต๊อก ที่โรงน้ำชาคะโฮอัน ไว้มาเยี่ยมกันได้นะคะ! ถึงจะทำงานอยู่ด้านหลังก็เถอะ- )
(แท็กคุณเจ้าของ! : @yuzura-msg.bsky.social)
“อ๊ะ…เดี๋ยวสิ…”
“โธ่…”
ขมวดคิ้วมุ่นยามเจ้านกดึงดันจะกินลูกอมให้ได้ เธอพยายามแย่งคืนมาเพื่อที่จะแกะเปลือกให้ ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่ายังมีลูกอมเหลืออยู่อีกนิดหน่อย ระหว่างที่กำลังหาก็คล้ายจะได้ยินเสียงเหมือนมีใครบางคนกำลังเดินมาทางนี้
สองหูพลันสดับรับฟังนิ่ง เสียงนั้นเคยคุ้นราวกับเพื่อนร่วมห้องของเธอ ก่อนตัดสินใจหันกลับไปมอง
“อูเมะฮาระ…ซัง…?”
“ทางนี้…ค่ะ…”
[ สอบถามและหาแนวร่วมชมรมวิจัยความรัก(แบบเลทๆ)ค่าาาา(ToT) ]
สวัสดีค่ะ! วันนี้ทางเรามาหาสมาชิก [ ชมรมวิจัยความรัก ] เพิ่มค่ะ! เนื่องจากขาดไปตั้ง 2 คน เลยมาตามหาหน้าทล.ค่ะ โดยชมรมจะไม่มีแค่เรื่องรักๆ แต่จะเน้นเรื่องการศึกษาเกี่ยวกับ [ สายสัมพันธ์ทุกรูปแบบ ] ค่ะ !
ถ้าหากสนใจและอยากอ่านละเอียดเพิ่มสามารถส่องหรือลงชื่อได้ที่ดอคด้านล่างเลยค่ะ><! ขอฝากด้วยนะคะ!
#MSG_nyugaku | #MSG_โรลเปิด
[ ช่วงเวลาล่าลายเซ็น ]
คาโฮะเริ่มหาลายเซ็นจากคนรู้จักก่อน ซึ่งตอนนี้ก็พอจะได้มาบ้าง แต่เหมือนก็ยังขาดอีกอยู่ดีแฮะ
"ดูท่าแล้ว ยังต้องหาอีกนะเนี่ย งั้นถ้าเป็นคนที่อยู่แถวๆนี้ ..."
เธอเริ่มมองไปรอบๆเผื่อว่าจะมีคนที่ตรงกับที่ตามหา
อีกนิดเดียวเองนี่หน่า ใกล้จะครบแล้วเชียวล่ะ !
( มาช้าไปหน่อยแต่มาแลกกันได้นะคะ หรือจะให้เซ็นให้ก็ได้เหมือนกันนะ 🤲✨ )
(อั่ยหมอนี่หนิ 😠🫵)
“นิสัย…ไม่ดี…เลยนะคะ…”
แม้น้ำเสียงจะยังคงโทนราบเรียบ หากแต่คิ้วเรียวกลับขมวดมุ่นและดวงหน้างามก็บึ้งตึงอย่างที่หาได้ยาก แต่นั่นก็ไม่ต่างจากแมวน้อยที่กำลังงอนจนแก้มป่อง ไม่น่ากลัวเลยสักนิด
“เป็นเด็กไม่ดีแบบนี้…”
“จะโกรธแล้ว…นะคะ…”
“อา…ตายจริง…”
นัยน์ตาสีชมพูหวานพลันสบ คล้ายเป็นความบังเอิญหรือชะตาลิขิตก็ไม่อาจทราบ ที่ได้มองสบกับเด็กสาวซึ่งเงยหน้าขึ้นมาในเพลานั้น
“เด็กดี…”
เธอคลี่ยิ้มบางรับเหมือนอย่างเคย ปากกาแท่งสีชมพูถูกหยิบขึ้นมาตระเตรียมไว้โดยไม่ต้องพูดอะไร ราวคุ้นชินกับการทำเช่นนี้มาทุกปี
อา…ดูทำเข้าสิ
พินิจมองเจ้านกน้อยแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นป้องปากหัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู
“คิกๆ…คงจะหิวสินะ…”
เอ่ยแซวอย่างอ่อนโยนราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังมองดูเด็กน้อยอยู่อย่างไรอย่างนั้น ก่อนจะควานหยิบหาบางอย่างออกมาจากชายเสื้อคลุมอยู่สักพัก
“อ๊ะ…เจอแล้ว…”
เมื่อสิ้นเสียงก็พลันปรากฏลูกอมสีชมพูหวานอยู่บนฝ่ามือเรียว ก่อนหยิบยื่นให้แก่เจ้าเด็กตรงหน้า
“รางวัล…ให้เด็กดีนะ…”
พลันแผ่นกระดาษถูกยื่นส่งกลับคืนให้ ยามนั้นยูซึกิจึงได้โอกาสเรียกสติตัวเองกลับคืนมา
“ขอบคุณ…มากค่ะ…”
พินิจมองลายเซ็นของคนตรงหน้าก็พลันคลี่ยิ้มบาง งดงามไม่ต่างจากเจ้าของ
“ขอให้…งดงามเช่นนี้เรื่อยไปนะคะ…”
“อา…”
มองคนตรงหน้าหมุนกิ่งซากุระในมือแล้วก็รีบยกมือเรียวขึ้นปิดดวงหน้า คล้ายว่าล่วงรู้เข้าเสียแล้วว่าเขากำลังทำสิ่งใดอยู่
“ไม่…เหมาะ…ขนาดนั้น…หรอกค่ะ…”
เอ่ยกระซิบเสียงแผ่วด้วยความอาย แม้จะชอบหยอกเย้าเอ็นดูคนอื่นไปทั่ว แต่ในยามนี้กลับเสียอาการจนไม่สามารถหยอกกลับได้เลยแม้แต่น้อย
แย่…จริงๆเลย
“อา…ค่อยยังชั่ว…”
ว่าพลางระบายยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย แล้วเอื้อมมือเรียวไปลูบบนเรือนผมอีกฝ่ายเบาๆเหมือนอย่างเคย
“ดีจังเลย…”
“นึกว่าเผลอเข้าใจผิดไปเสียแล้ว…”
แววตากลับมามีประกายสดใสเช่นเดิม แม้นัยน์ตาคู่นั้นจะดูง่วงงุนอยู่ทุกเพลาก็ตาม เพียงไม่นานก็ผละมือออก ก่อนกล่าวอวยพร
“ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะคะ”
#MSG_onigiri #MSG_nyugaku
เนื่องในโอกาสเปิดเทอมใหม่ ย่านการจึงอยากจัดกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้กำลังใจและสานสัมพันธ์กับเหล่าเด็ก ๆ สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตร
ย่านการค้าจึงรวบตัวกันเพื่อทำ ข้าวปั้น สอดไส้ต่าง ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ที่ต้องไปหาเปลือกหอยที่หาด จะปล่อยให้ท้องว่างไม่ได้หรอก!
แต่ก่อนเอาอาหารออกมาเสิร์ฟดันมีคนร่ายเวทย์ใส่ ทำให้คนกินเกิดอาการแปลก ๆ ซะงั้น?
+
Cr./ Pang Pond
หมู่พฤกษาผลิบานแย้มกลีบต้องแสงตะวัน ช่วงชีวิตของความงดงามที่แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีระยะเวลาอันแสนสั้นก็ตาม...
[ผลิดอก...ในช่วงเวลาหนึ่ง
และร่วงโรย...ในอีกช่วงเวลาหนึ่ง]
ช่างเป็นวัฏจักรอันคุ้นเคย...
แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงละสายตาออกจากมันไม่ได้อยู่ดี...
(คิราริจังกับดอกไม้สีชะพู🤏🏻)
