(เขินๆอายๆ หมอเล่นไม่เก่งครับ

(ขอคุณยาเซนถึงบ้านหนึ่งที่

“แต่ก็น่ะ ผมไม่สามารถเห็นสีได้น่ะ”
“อย่างที่คุณรู้” เขาหัวเราะเบาๆ

“จะรบกวนไหมถ้าหากผมขอให้คุณช่วยหน่อย”

เขายื่นหนังสือไปให้อีกฝ่าย
“ช่วยบรรยายได้ไหมครับ ว่ามันเป็นสีแบบไหน แล้วความรู้สึกของคุณเป็นอย่างไรที่มองมัน?”

ดวงตาสีชาดหันมองหาต้นเสียงเอ่ยถาม เมื่อพบว่าเป็นคนที่คุ้นหน้าก็เชิญให้นั่งลงข้างๆ

“สวัสดีครับโคเซย์”
“นั่งลงก่อนสิ หากคุณมาอ่านหนังสือด้วยกัน”

เขายกมองปกหนังสือขึ้นเล็กน้อย
“อ่อ นี้น่ะหรอครับ”
”ไม่ใช่เทรนด์อะไรใหม่ แต่ผมแค่สนใจนะ

“คุณเคยได้ยินไหมครับ?ว่าทะเลสามารถบำบัดคนได้น่ะ”

”พวกเขาสามารถทำให้ผ่อนคลาย ทั้งภาพและเสียงเลยล่ะ ช่วยลดอาการบาดเจ็บได้ด้วยละครับ“
+

(ฮ้อบ

(งดงามมากครับ

(อยากไปอยู่ตรงนั้นครับ

#MSG_Songkranfes

(เพิ่งเห็นว่ามีแท็กนี้ แวะมาลงด้วยครับ)

(ปากแดง กางเกงเขียว. เขียวธรรมชาติ)

[ Fake มนตร์ลับสลับร่าง ]
จะเป็นอย่างไรหากคนที่หึหืมที่สุดสลับร่างกับคนที่เหลวไหลที่สุด! แล้วต้องอยู่เช่นนี้ต่อไปยันเที่ยง!!

"ไปสอนแทนฉันทีสิ"
"ถ้าทำอะไรไม่ดีกับร่างฉันล่ะก็.. ไซกิน้อยของแกโดนตัดแน่"
"นั่นมันไซกิฮีโร่ๆต่างหาก"

[ ※บทนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น※ ]

(ผมต้องรีบปั่นภาพประกอบบ้างแล้ว

(ก็เพราะผมและรินซังเป็นเด็กเล็กกเสมอ

#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด | แยกรูท

— ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน

คุณได้ยินเสียงบางระหว่างกำลังเดินกลับบ้าน เมื่อเดินเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นก็พบว่าเป็นเสียงพูดของใครคนหนึ่ง ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัวถึงการมาของคุณสักนิด

ในจังหวะที่คุณกำลังสงสัยนั้นเอง เจ้าของเสียงก็หันหลังกลับมาเจอคุณเข้าพอดี

“ เอ๊ะ ?”

(ทุกคนไม่ต้องเหยินผมเหยินเอง

(ผมอยากไปพบพระเจ้าาาาาาาาาาาาาจ๊ากกกกกก ขอบคุณรินซังนะค้าบบกราบบบ

(ตัวจิ๋ว

(กระสอบทรายของจริง

#MSG_COMMU

" ชีวิตต้องเติมหวานสิคะ ไม่งั้นจะหงุดหงิดได้นะ! "

" ในกระเป๋าฉันมีลูกอมหลายรสเลย เลือกสิคะ เดี๋ยวฉันจะทำนายให้ " (โม้)

❁ 篠崎 真里奈 ❁
Shinozaki Marina | ชิโนซากิ มารินะ

2-D | จิตวิญญาณแห่งฤดูร้อน - วิถีแห่งเปลวไฟ

Doc in bio

ริมหาดมิโอริ | 04:26 a.m.

หลังจากที่เมาเละรินผล็อยหลับไปบนโต๊ะในร้านเก็น เขาหลับไปนอนจนสร่างและรู้ตัวตื่นตอนอีกไม่กี่ชั่วโมงขอบฟ้าก็ขึ้นแสงแรกแล้ว

เขาออกจากร้านพร้อมกล่าวอำลา จากที่ควรจะตรงกลับบ้านกลับกลายเป็นร่างโปร่งเดินเรียบมาทางริมหาด ทิ้งตัวนั่งตรงจุดหนึ่งหันหน้าไปทางทะเลกว้าง

'อีกชั่วโมงพระอาทิตย์จะขึ้น'
พอคิดได้แบบนั้นเขาเลยตัดสินใจที่จะรอชมแสงแรกของวันนี้ก่อนกลับ

#MSG_commu

秋山 紅葉 | Akiyama Kouyou

จิตวิญญาณแห่งฤดูใบไม้ร่วง • วิถีแห่งสายลม
มังไก (ปี3) | 19y | 60/170

doc : docs.google.com/document/d/1...

— co / role / dm ; okay!

#MSG_nyugaku | #MSG_2-H

กระดานว่างถูกขีดเขียนลงอีกครั้งด้วยชอล์กขาว เป็นสัญญาณว่าปีการศึกษาใหม่ได้เริ่มต้นแล้ว !

“สวัสดีครับ ผม อัตสึกิ จุน เป็นอาจารย์ประจำชั้นห้องพวกคุณในปีนี้ ขอฝากตัวด้วยครับ”

“ยังไงก็ขอให้เป็นปีการศึกษาที่ดีนะครับ ถ้าติดปัญหาตรงไหนสามารถบอกผมได้เสมอเลย”

“ถ้างั้นเรามาเริ่มกิจกรรมแรกของโฮมรูม อย่างการแนะนำตัวกันดีกว่า”

(หล่อที่สุด

จู่ๆบอลนึงลอยเข้ามาหาโชคดีที่เขาคว้าไว้ได้ทัน

— เมื่อหันไปตามต้นเสียง ก็พบเข้ากับเก็นซังเจ้าของร้านที่เคยไปดื่มเมื่อไม่นาน ชายผมสีขาวเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

”สวัสดีตอนเย็นครับ~เก็นซัง“
”คุณกำลังเล่นโยนบอลอยู่หรอ“

ว่าพลางก็เดินไปใกล้ๆ พร้อมกับยื่นบอลในมือคืนให้

#MSG_โรลเปิด (???)

อาจจะเพราะว่านอนไม่หลับมาหลายคืน ร่างกายอ่อนล้าสุดๆ รู้ตัวอีกทีเลอันโดรก็กลับมาอยู่ในร่างที่ห่างหายไปนานเสียแล้ว

เขาจะหาทางกลับบ้านได้หรือไม่

จะมีคนใจดีผ่านมาไหมนะ?

#MSG_Commu

“ บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวฉันจัดการเอง ”
“ เลิกถามเซ้าซี้สักที ”
“ จะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน ”
                                        — 水川 黒矢

⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

มิซึคาวะ คุโรยะ (25) | NPC - 𝒫â𝓉𝒾𝓈𝓈𝒾𝑒𝓇
ฤดูใบไม้ผลิ; วิถีแห่งพันธะ 🌸

co role > dm ( ˙༥˙ )
doc— docs.google.com/document/d/1...

“ให้ฉันดูผมเธอหน่อยสิ…ไม่ได้ขอนะ เป็นประโยคบอกเล่า“
”อย่า!เหยียบ!ผม!ฉัน! เฮ้อ ไร้ความละเอียดอ่อนจริงๆเจ้าพวกป่าเถื่อน“
”…นี่เธอจะบอกว่าฉันมัดผมสองข้างแล้วดูเหมือนฮัตสึเ*ะ มิคุงั้นเรอะ”

รัมโบ มิโรคุ (NPC) ช่างทำผมอายุ 36 ปี
วิถีแห่งสายลม
Doc in bio
(ชวนโคได้แต่อาจตอบช้า)
#MSG_Commu

”แล้วไว้เจอกันครับ“
เขาปล่อยให้อีกฝ่ายได้อยู่พักกับตัวเองพร้อมคำจากลา

และเมื่อหากคุณหันไปอีกทางและย้อนกลับมองมาก็จะพบว่าเขาได้หายไปจากพื้นที่ตรงนั้นแล้ว และไม่อาจทราบว่าเดินไปทิศใดกันแน่
คล้ายกับไร้ร่องรอย..

“เช่นนั้นเองสินะครับ”
เขายกมือขึ้นกุมปลายคางพินิจเล็กน้อยตามประสา พร้อมกับกั้นอะไรบางอย่างในใจ..

“เข้าใจแล้วละครับ หากคุณไม่คุยกับผมอีกสักพักอาการก็คงจะทุเลาลง“

ดวงตาปิดเห็นเป็นขนตาแพขาวยกเอียงไปตามรูปปากที่ยกยิ้มกว้าง
”ได้แน่นอน เรื่องเก็บความลับไว้ใจผมได้เลยละ“

ว่าไปพร้อมกับยื่นนิ้วก้อยขวาไปทางด้านหน้า
”สัญญาครับ“

+

“ผมชอบไปเที่ยวเล่น คงดีหากได้ไปสำรวจกับคุณด้วย”

เขาส่ายใบหน้าไปมาเล็กน้อย “ผมยังโสดน่ะ~ และก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับใครครับ“
“ผมยังมีเวอร์ชั่นที่ไม่น่ารักสักเท่าไหร่ คงต้องใช้เวลาจัดการตัวเองละนะ”

“คุณดูจะชอบเวลาอยู่เด็กๆหลานๆน่ะครับ คุณอยากมีลูกหรอ?”

เขานั่งมองรูปภาพที่ถูกหยิบยื่นมา ”ดูคล้ายคุณมากเลยนะ“ ว่าหัวเราะ
”เครื่องแบบคุ้นเคยดีจัง ชวนคิดถึงมาโฮชิกิเลย“

เขาเอนกายเหยียดตรงนั่งมองตรงไปทางทะเล
“งั้นเองสินะครับ คงจะเหงาแย่..”
“ผมพอจะเข้าใจความรู้สึกคุณนะ เมื่อก่อนผมเองก็อยู่คนเดียวครับหากไม่มีคลินิก“

“แต่ไม่เป็นไรนะครับ หากคุณต้องการคนคุยเมื่อไหร่ ติดต่อผ่านข้อความในนามบัตรได้เสมอน่ะครับ”

+

((หาแนวร่วมค่ะ 🙏🏻
เปิดรับทั้งคนสวย คนน่ารัก คนหล่อ คนละมุน คนมั่นหน้า(?)
เพราะนี่คือสมาคมชมรมวิจัยการใช้ความน̶่า̶รั̶ก̶เป็นเอกลักษณ์ยึดครองโลก (ชื่อไม่ทางการ)

ปีก่อนรับแต่คนน่ารัก ปัจจุบันชมรมจะโดนยุบแล้ว เลยเปิดกว้างปรับเปลี่ยนแนวทางชมรมให้เข้าได้ทุกแนว สามารถมาเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขหน้าประวัติศาสตร์ได้แล้ววันนี้))

((ขอบคุณสำหรับพื้นที่ค่ะ 🙇‍♀️))