#MSG_Bunkatsu #MSG_Kitakubu
ในสถานที่ที่เหล่านักเรียนไม่สามารถกลับบ้านตัวเองได้ ก็คงจะมีแต่หอพักหลังโรงเรียนเท่านั้นที่รอคอยให้พวกเขาได้กลับไป
เพื่อทดแทนความรู้สึกของการกลับบ้าน จึงเป็นเหตุให้ชมรมกลับหอนี้ก่อตั้งขึ้น!! นอกจากนั้นแล้วพวกเรายังบันทึกความทรงจำหลังรั้วโรงเรียน ไม่ให้เลือนหายไปตามกาลเวลาอีกด้วย
ถ้าสนใจล่ะก็ มาพบกันที่ห้องชมรมสิ!
ดอค : shorturl.at/p8yt5
(ขออนุญาตมาบวกด้วยสั้นๆนะคะ><)
"นี่ๆ พี่ชายตรงนั้นน่ะ"
เสียงเรียกของเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น
"ยูนิฟอร์มชมรมเท่จัง ผมขอลายเซ็นด้วยได้มั้ย～? ^^"
เอ่ยด้วยเสียงหยอกล้อพร้อมกับหัวเราะคิกคักในลำคอเล็กน้อย
#MSG_bunkatsu
#MSG_โรลเปิด | แยกรูท
พอจอภาพฉายรูปตัวเองขึ้นมาเคนตะก็หัวเราะ
“น่าอายชะมัด... แล้วนั่นไปแอบถ่ายมาตอนไหนล่ะนั่น“
ในระหว่างที่เพื่อนๆ ในชมรมกำลังทักทายคนที่ผ่านไปมาเพื่อชักชวนมาเข้าชมรม เคนตะกลับยืนคุยเล่นกับเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่แวะมาดูงาน เพลิดเพลินจนลืมเสียสนิทว่าก่อนหน้านี้ต้องทำอะไร
#MSG_bunkatsu #MSG_baseball
หน้าจอฉายวีดีโอโปรโมทชมรมเบสบอล
⚾️ พวกเราน่ะ ก็ไปโคชิเอ็งได้เหมือนกัน !!!
สถานที่ที่จะพา’พวกคุณ‘ เหล่าวัยรุ่นเลือดร้อนผู้มีใจรักเบสบอลไปสู่ระดับตำนาน
[ มาเข้าร่วมรุ่นปาติหรย์ด้วยกันกับชมรมเบส(ต์)บอล ! ]
หมายเหตุตัวเล็กจิ๋ว : ป้ายอันนี้สะกดถูกแล้วแน่หรือ
แน่สิ
ตัดคลิป : ท่านประธานชมรม มายาฮาริ เซโอะ
@msg-seo.bsky.social
ที่ต้องการคือแบบนี้เองสินะ ? ถึงจะเป็นนาย, เรื่องพรรค์นั้นก็ไม่ไหวหรอก
ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจ นายก็ไม่มีวันได้ความสงบสุขจากที่ไหนทั้งนั้น สัญญาเลยล่ะ
สายตาเพียงแลอีกคนเดินไกลออกไปจนลับคลองจักษุ–
ซะเมื่อไหร่
กรรไกรสีเงินถูกหยิบออกมา สุรเสียงเบาหวิวโบกสะบัดร่ายคาถา ทันใดกายหยาบก็ลอยเหนือพื้นดิน
ร่างนั้นตรงดิ่งเข้าหาเงียบเฉียบ เนตรไร้แววเหลือบลงจ้องจากด้านหลังราวสังเกตการณ์
ไม่นานนัก, ความเงียบก็อันตรธานเลือนหายไป
( ซับไทยใน alt เลยคั้บ )
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !
ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา
( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
#MSG_NanamiKisen
การละเล่นที่หลากหลาย การละเล่นที่ไม่รู้เบื่อและยินดีต้อนรับสู่เกมกีฬาสำหรับการปล่อยความสนุกไปพร้อมกับเวทมนตร์
“ ชมรมศึกชิงธงเจ็ดคาบสมุทร ”
ขอเชิญชวนทุกท่านเข้ามาร่วมสนุกไปกับชมรมของพวกเรา !
รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ในนี้เลย :
docs.google.com/document/d/1...
(มาเนียนอนิเมะด้วยคนค่ะ! พาหนุ่มจีนมาร่วมเฟรมด้วย😋) @rrrreeeeo-msg.bsky.social
(เป็นผู้ชมแถวหน้าของเรโอ้คุงงง แต่อ้าว ไม่ได้ดูเลยนี่นา— //มีรูปกาวแถมในเมนชั่นค่ะ><🫴🏻)
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ พาพี่เซรินโดมาให้รดน้ำดำหัวค่ะ-)
“ โรงน้ำชาอุระมาโดะยินดีต้อนรับคร้าบ〜☆”
“ หยาดแห่งฤดูร้อน 500 เยน สมบัติของผู้มาเยือน 300 เยน ทั้งหมดรวมเป็น 2000 เยนนะครับ — อ้าว ไม่ใช่เหรอ ? ”
[ แวะมาลงสกินพาร์ทไทม์ที่วาดไว้เล่น ๆ ค่ะ แวะมาหากันได้นะ >< แต่ระวังโดนโกงตอนคิดเลข /ไม่ ]
#MSG_1A
โนโบรุลุกจากที่นั่งด้วยสีหน้าเอือมระอา
ก้าวเดินไปหน้าห้องด้วยการทิ้งน้ำหนักลงที่เท้าอย่างมั่นคง
—และเมื่อยืนอยู่ในจุดที่ต้องการ
เขาสูดท้ายใจเข้าลึก ก่อนเอ่ยแนะนำตัว
(มาลงแบบเลท ๆ อ่านจากขวาไปซ้ายแบบญี่ปุ่น
ที่จริงมีหลายหน้า—แทรกสตอรี่ของพ่อหนุ่มด้วย 😭 แต่เอาแค่สองหน้านี้มาแปะก่อน เวอร์ชั่นเต็มจะตามมาทีหลัง 👉👈)
เผลอตั้งใจฟังไปชั่วขณะ ก่อนจะกลอกตาพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่
"はぁ....ถ้าจะมากวนกันก็มาช่วยหาซะ"
นิ้วชี้ลงในพุ่มไม้เหมือนเป็นคำสั่ง
"ฉันทำกิ๊บติดผมหาย"
ไม่อยากพูดกับอีกคนมากนัก เลยก้มหน้าก้มตาหาต่อ
"งั้นหรอ"
หลุดขำมุขอีกคนเบาๆ สายตามองตามอีกคน
"ผมก็มาเดินเล่นน่ะ บังเอิญมาเจอเจ้าพวกนี้พอดี"
ขยับปลายนิ้วไล่ไปตามเจ้าพวกอุมิจูตรงหน้า ราวกับกำลังเล่นกับพวกมัน
"อีกไม่นานก็กลับแล้วล่ะ แล้วรุ่นพี่ล่ะ?"
"โฮ่ ทำมือซะด้วย"
มองพวงกุญแจของอีกฝ่ายอย่างสนอกสนใจ ก่อนจะคิดไอเดียดีๆได้
"น่ารักดีนะ"
"งั้นแลกกับพวงกุญแจนั่น แล้วฉันจะเล่นกับนายต่อก็ได้"
หัวเราะคิกคัก เขาแค่ลองแกล้งหยอดอีกคนดู ไม่คิดจะเอามาจริงๆหรอก
#MSG_nyugaku | #MSG_2-H
กระดานว่างถูกขีดเขียนลงอีกครั้งด้วยชอล์กขาว เป็นสัญญาณว่าปีการศึกษาใหม่ได้เริ่มต้นแล้ว !
“สวัสดีครับ ผม อัตสึกิ จุน เป็นอาจารย์ประจำชั้นห้องพวกคุณในปีนี้ ขอฝากตัวด้วยครับ”
“ยังไงก็ขอให้เป็นปีการศึกษาที่ดีนะครับ ถ้าติดปัญหาตรงไหนสามารถบอกผมได้เสมอเลย”
“ถ้างั้นเรามาเริ่มกิจกรรมแรกของโฮมรูม อย่างการแนะนำตัวกันดีกว่า”
"..."
คงมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นสินะ แต่เขาไม่อยากถามถึงนักหรอก
เสียวสันหลังวาบพอได้ยินเสียงฝีเท้าอีกคนเข้ามาใกล้ๆ จนเผลอขยับหนีไปเล็กน้อย
"..ยุ่งหน่า ไม่ต้องก็ได้"
พูดพร้อมทำมือปัดๆ
มองอีกคนที่กำลังสละเสื้อตัวนอกมาคลุมให้อย่างเงียบๆ
"ขอบใจ"
"อืม แล้วเคย์คุงมาทำอะไรคนเดียวน่ะ"
ถามอีกคนที่กำลังเล่นอยู่กับเหล่าอูมิจูกลับ เวลาแบบนี้เขาเองก็ค่อนข้างแปลกใจที่มีคนมาเดินอยู่ด้วย
(เก็บตกที่เวิ่นค่ะ มีพระอาจารย์(?)มาช่วยไล่ผีขี้เมา ได้ผลดีเลยทีเดียว😭)
@reigen-msg.bsky.social
"งั้นหรอ"
เหลือบมองคนตรงหน้าที่กำลังคุ้ยทรายอยู่
"เปล่านี่ มากับเพื่อนน่ะ"
แค่ตอนนี้ไม่อยู่ด้วยกันเฉยๆ ไคกะออกมาข้างนอกคนเดียวตอนกลางคืนไม่ได้นี่หน่า
"หาของหรอ"
[ รวมมิตรก้อนชาวหอฤดูร้อน ]
((ขอบคุณชาวหอที่มาจอยmagmaนะคะTT🤲🤍))
"่ฮ่ะๆ.. ขอบคุณนะครับ"
โค้งตัวเล็กน้อย ก็อีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่นี่น่า
แอบชะงักไปนิดนึงพอได้ยินแบบนั้นจากปากของอีกคน จนมุมปากเผลอกระตุกขึ้นเล็กน้อย
"นั่น...สินะครับ"
"ไว้เจอกันใหม่ครับ"
ดูเหมือนว่าคราวนี้จะเป็นรอยยิ้มที่มาจากใจจริงละนะ
(ขอบคุณสำหรับรูทมากๆค่า><)
"ฮื～ม งั้นหรอ"
ฟังอีกคนไปพลางใช้นิ้วคุ้ยทรายไปเรื่อย
"ระวังจนเย็นแล้วจะยังหาไม่ได้น้า～"
"ตอนฉันหาฉันเหลือเป็นคนท้ายๆเลยล่ะ"
หัวเราะในลำคอเบาๆ
[ ประชาสัมพันธ์สำหรับห้อง 2-E ! ]
สำหรับสมาชิกที่ยังไม่ได้เข้าดิสคอร์ด ฮิบิกิมาใช้พื้นที่กระจายข่าวต่าง ๆ เกี่ยวกับห้องเรียนล่ะ
ที่ห้องเรามีชีทห้องให้จับจองที่นั่งกันอย่างเสรีและอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึง List รายชื่อสมาชิกเพื่อน ๆ ในห้องให้สามารถติดตามการได้อย่างง่ายดาย ◝(ᵔᗜᵔ)◜
อ๊ะ แล้วก็มีกระดานดำสำหรับให้เพื่อน ๆ ทุกคนแนะนำตัวด้วยนะ ! ทุกคนสามารถวาดและติด #MSG_2E ได้เลย !
น่าขนลุกเสียจริง
"..อืม"
"มาหาของน่ะ น่าจะทำตกไว้"
ตอบกลับอย่างห้วนๆ ก่อนจะรีบหันไปแหวกหาของในพุ่มไม้อย่างไม่สนใจอีกคน
"「เธอ」ล่ะ ทำไมมาอยู่ที่นี่"
ดูเหมือนจะไม่ได้ถามถึงสาเหตุที่มาอยู่ที่เรือนกระจก แต่เป็นคำถามถึงเมกุมิซะมากกว่า
(ลองเนียนเมะสานฝันตัวเองดูค่ะ>< ซีนนี้มาจากส่วนนึงของสตอรี่โยระเลย❄️ )
#MSG_nyugaku
โจทย์การล่าลายเซ็นที่คุณได้คือผู้อำนวยการงั้นหรือ!!!!????
แล้วจะไปหาผู้อำนวยการมาจากไหนกันเล่า!? คุณคิดในใจพลางเดินหาไปทั่วโรงเรียน จนกระทั่งในที่สุดคุณก็เดินวนกลับเข้าไปในโรงยิมที่ซึ่งคุณจากมาตอนปฐมนิเทศ
โต๊ะและเก้าอี้ถูกตั้งเอาไว้หน้าเวที
คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือผู้อำนวยการ
'โยชิอุมิ ซามิโกะ'
" อ๊ะ ท่านเดินตรงมาแบบนั้น- "
" อยากได้ลายเซ็นจากดิฉันสินะเจ้าคะ! "
#MSG_Co-op
(เรื่มมีเวลาเลยมาลงใบโคแบบเลทๆฮะ 🥹 ความสัมพันธ์นอกเหนือจากที่เขียนสามารถเสนอมาก่อนได้นะคะ เพื่อนรุ่นพี่รุ่นน้องเนียนรู้จักได้หมดเลยค่ะ 💕✨)
Doc - shorturl.asia/o40Aw
🔃 - ช่วยหาเพื่อน/เนียนรู้จัก
❤️ - สนใจโค
"โอ๊ะโอ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลยนะ"
พูดพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ เหมือนกำลังล้ออีกฝ่ายอยู่
"แบบนี้ฉันก็คงจะอยู่ต่อไม่ได้ล่ะน้า～"
หันขวับไปอีกทางพร้อมทำท่ายักไหล่ใส่ ก่อนที่หางตาจะเหลือบไปเห็นพวงกุญแจของอีกคน
"หืม.. แล้วนั่นล่ะ?" ปลายนิ้วชี้ไปที่พวงกุญแจ
"นั่นสินะ"
เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น ที่อีกฝ่ายพูดมาก็มีเหตุผล
"แต่ชุดนี้มันน่ารักดีนี่? ใช่มั้ยล่ะ"
จบประโยคก็หมุนตัวทีหนึ่งจนกระโปรงเป็นคลื่นอย่างพริ้วไหวท่ามกลางเหล่าอูมิจู
"ยังหรอก แต่ถึงอย่างงั้นฉันก็มากับเพื่อนนะ แค่แยกกันสักพักน่ะ"
ถึงเขาเองจะไม่ชอบทำตามกฏมานัก แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะออกมาข้างนอกคนเดียวตอนกลางคืนหรอก
