ใบหน้าคลี่ยิ้มเอ็นดูอีกฝ่ายออกมา ทำเอานึกน้องชายตัวน้อยของเธอ มือเรียวสัมผัสไปที่หัวของเขาและลูบเบาๆพร้อมกับขำออกมา
" ขอบใจเจ้ามากเลยนะ งดงามมากๆเลยละ เราจะเก็บดูแลรักษาไว้อย่างดี^^ "
" เอาล่ะ ที่นี้เราก็ทำสัญญากันแล้วนะ เด็กน้อย^^ "
#HOAATK
หลังจากเกือบกลายเป็นอาหารไซคลอปส์ สคาเรียสก็หนีมารวมตัวที่อาคารเรียนหลัก สำเร็จ
แต่ในขณะที่ผู้อื่นวิ่งวุ่น สคาร์ที่ควรช่วยปฐมพยาบาลกลับหายไปนั่งหลบเช็ดผมที่มุมๆ หนึ่ง สีหน้าดูไม่ยิ้มแย้มเหมือนปกติ แถมใต้ตายังคล้ำเพราะเมื่อคืนไม่ยอมหลับยอมนอนอีกต่างหาก
(ย้อนเก็บตกแบบเลทมาก 🥲
เหตุเกิดจากน้ำลายไซคลอปทำพิษผมเสียทรง ขอแอบจัดการทรงผมก่อนเดี๋ยวค่อยไปแจกฮีลทีหลัง💪)
" เพื่อนของเจ้าหรอ? ก็เอาสิ "
" ขอแค่เจ้ามีของแลกเปลี่ยนเล็กน้อยให้กับเราก็พอแล้ว "
" แล้วมีอะไรมาแลกรึป่าวละเด็กน้อย พี่สาวคนนี้อยากจะรู้จริงๆเลย^^ "
เมื่อสิ้นประโยคจากปากเขา ก็อดที่จะขำเอ็นดูออกมาไม่ไหว
" ฮ่าๆ ทะเยอทะยานดีนิ^^ เราชอบเจ้าแล้วล่ะเด็กน้อย เเต่น่าเสียดายที่เราเองก็ไม่เคยลองใช้พลังกับน้ำที่ใช้พลังเสกขึ้นมา "
" พี่สาวคนนี้ขอไม่การันตีแล้วกันว่าเจ้าจะได้น้ำองุ่นจากวิธีนั้น แต่ถ้าหากเจ้าเลือกที่จะขนน้ำมาให้เราจริงๆ "
" เราก็อาจจะทำให้มันเป็นน้ำองุ่นให้นะ^^ "
เด็กสาวไม่ได้สังกัดอยู่ฝ่ายไหนในงานออกร้านครั้งนี้ เพราะเป็นตัวการของกลิ่นเนื้อหอม ๆ ที่โชยมาแตะจมูกคุณอย่างไรล่ะ!
🍖 AIAS & FRIENDS MARINATED SKEWERS 🍖
ลิ้มรสชาติแห่งผืนป่ากับเนื้อหมักสมุนไพรเสียบไม้ย่างสูตรเฉพาะได้ที่นี่ พร้อมเครื่องเคียงไม่อั้น
รีบจับจองเนื้อส่วนติดมันตั้งแต่ตอนนี้ หมดแล้วหมดเลย เพราะแม่ค้าต้องไปล่าเพิ่ม--
#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH
(หมูปิ้งจ้าหมูปิ้ง--)
#HOA_กระดานข่าวสาร
มีแผ่นดินเผาเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส
[ประกาศสำคัญ]
[เนื่องจากมีรายงานการพบอสุรกายในพื้นที่ป่าตื้นบ่อยครั้ง จึงขอให้ผู้เรียนงดเข้าเขตป่าต้องห้ามในช่วงเวลานี้เพื่อความปลอดภัย ทั้งนี้ ทางการกำลังดำเนินการตรวจสอบและหาสาเหตุของปัญหาดังกล่าวอย่างเร่งด่วน]
#HOAFAIR
ในช่วงบ่ายๆ สคาเรียสพบพี่ชายที่แวะมาหาในงานออกร้าน เขาอาศัยจังหวะอู้งานด้วยการเดินพาพี่ชายดูบูธต่างๆ จนมาหยุดยืนเพื่อดูการแสดงละครสักพักใหญ่
ยืนดูอย่างมีความสุขจนลืมไปว่ามีหน้าที่เสิร์ฟแอปเปิ้ลต้องไปทำต่อ
" ในนั้นเป็นเพียงแค่น้ำบริสุทธิ์ที่ต่อให้เจ้าจะดื่มจนหมดเราก็สามารถหามาใหม่ได้ "
" วิเศษใช่ไหมล่ะเด็กน้อย? "
พอได้ยินคำถามมากมายออกมาจากเขาเธอเองก็อดที่จะขำเอ็นดูออกมาไม่ได้
" ฮ่าๆ เอาสิ เราจะตอบคำถามของเจ้าทั้งหมดเอง
อย่างแรกที่นี่ก็ย่อมดีอยู่แล้ว
สอง.พวกเขาล้วนมีสิ่งที่สนใจกันอยู่แล้ว เรามิอาจรู้ได้หรอกนะ
สาม. เรามั่นใจว่าเจ้าจะได้พบมิตรสหายใหม่แน่นอน "
" และอย่างสุดท้าย ดื่มเเยอะๆเถอะ นั่นเป็นส่วนนึงของพลังเราน่ะ "
( + )
" เราคาริสม่า ยินดีที่ได้รู้จักนะ "
" เราน่ะหรอ? กำลังนั่งดูเหล่าเด็กๆเข้าหออยู่น่ะสิ ชวนให้คิดถึงวันวานมากๆเลยละนะ "
"เจ้านี่เป็นเด็กดีจังเลยน้าา คอยช่วยผู้อื่นเสียด้วย ได้พบเจอมิตรสหายใหม่บ้างรึยัง? "
" อยากดื่มอีกไหม?^^ "
เธอยื่นขวดน้ำที่มีน้ำรสหวานอยู่ให้กับเขาพร้อมรอยยิ้มบนหน้า
(ไม่ได้เข้ามานาน ขอแอบแวะมาลงรูปสคาเรียสตอนอายุ 11 ขวบกับเบบี๋เดียร์ค่ะ 🤲✨)
" จริงสิเด็กน้อย เราพูดคำไหนคำนั้น "
พอได้ยินคำตอบจากเขาเธอก็ยิ้มอารมณ์ดีไปด้วย
" นั่นเป็นเรื่องที่ดีแล้วล่ะ เราหวังว่าปีนี้ของเจ้าจะเป็นปีที่สนุกนะ "
" แล้วเจ้ามีอะไรที่ต้องทำหลังจากนั่งคุยกับเราเสร็จรึเปล่า? "
" เหมาะสมกับเจ้าดี เราไม่เถี่ยง "
" แล้วเจ้าได้เจอมิตรสหายใหม่บ้างแล้วรึยัง? หรือว่าเจ้าพึ่งมาถึงที่แห่งนี้กันแน่? "
สายตาของเธอจับจ้องไปที่บรรยากาศรอบๆตัวสักครู่ก่อนที่จะกลับไปมองทางชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ
( มปรเบยคับบบ🥺🤗💜 )
( ดีใจที่ชอบนะคะ ไว้วันหลังมานั่งๆคุยด้วยกันอีกน้าา😌💜 )
( ดีใจที่ชอบนะคะ ไว้มาเล่นกันกับพี่สาวใหม่น้าา🥺 )
" งั้นลาก่อนนะ เราขอให้เจ้าโชคดี"
โบกมือลาคนตรงหน้าพร้อมกับส่งยิ้มให้
( ขอบคุณนะคะที่มาจอย เอ็นดูมากๆเลย🤗 )
" เจ้ากล้าหาญนะเด็กน้อย เราชอบมากเลยละ "
เอ่ยชมเขาไปด้วยความจริงใจและยิ้มให้
" ไหนเจ้าลองบอกเรามาสิ เจ้าชื่ออะไร? มาถึงที่นี่นานแล้วรึยัง?"
พูดจบก็หันไปดูสีหน้าท่าทางของคนที่ไม่คุ้นเคยและรอฟังคำตอบจากเขาอย่างตั้งใจ
" ตายจริง เจ้ารู้ด้วยรึว่าเราพึ่งจัดการธุระกิจเสร็จมา นี่เจ้าแอบตามข้ามารึไงกัน ฮ่าๆ "
" งั้นดื่มน้ำองุ่นสักหน่อยไหม? "
พูดจบก็หันไปหยิบขวดน้ำและแก้วขึ้นมารินใส่ให้พร้อมกับยื่นไปทางที่เขากำลังนั่งอยู่
" เราไม่เคยเห็นเจ้าเลย เจ้าพึ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกรึ? "
" ก่อนหน้าที่เรามาถึง เราซ้อมยิ่งธูนมาน่ะสิ สงสัยเราคงใช้งานหนักไปหน่อย มันก็เลยหักน่ะ "
" ชอบสิ นอกจากทำไวน์ก็มีธูนเนี่ยแหละที่เราชอบเอาเสียมากๆ มันเป็นอาวุตอันแรกที่เราใช้ได้น่ะ เจ้าเชื่อไหม? เราปิดตายิ่งธูนได้ด้วยนะ ฮ่าๆๆ "
" ธูนสำริดรึ? น่าสนใจจังเลยนะ เราเองก็อยากลองใช้ดูเหมือนกัน ถ้าเจ้าจะทำขึ้นมาจริงๆ เราจะจ่ายราคาสมน้ำสมเนื้อให้เสีย เราจะรอนะ "
" เจ้าจะไปแล้วรึ? งั้นไว้เจอกันทีหลังนะเด็กน้อย แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำอวยพรของเจ้าด้วยนะ "
พอเห็นอีกฝ่ายยืนขึ้นก็โบกมือให้กับเธอพลางยกยิ้มขึ้น
( ขอจบตรงนี้นะคะ+เอาโมเม้นน่ารักๆ 🤗💜 )
" เอาเป็นว่ายินดีต้อนรับนะเด็กน้อย ส่วนเรื่องไวน์น่ะ ถ้าเจ้าอยากดื่มอีกก็จงบอกเราเสีย เรามีไวน์ที่หมักไว้แล้วอยู่ในห้องพักของพวกเรา "
" โอ๊ะ จริงด้วย เราเองก็มีของให้เจ้าเหมือนกัน ลืมไปได้ยังไงกันนะ "
" เรามีเครื่องหอมมาให้เจ้าด้วย ไว้ตอนที่กลับถึงห้องเจ้าคอยไปเลือกดูเอานะ ว่าเจ้าชอบแบบไหน ถือซะว่าเป็นของขวัญต้อนรับจากพี่สาวคนนี้ ^^ "
" เอาสิ ม้าของเราชื่อแคสแซนดรา นางเป็นเด็กขี้อายน่ะ ส่วนเสือของเราชื่อคามิล่า ไว้เราจะพาคามิล่ามาให้เจ้าเล่นด้วยนะ เราเจอเด็กนั่นตอนออกไปล่าสัตว์น่ะ เด็กนั่นน่ารักมากๆเลย "
พอเห็นแววตาของสตรีผมแดงที่ดูสนใจในสหายสีดำตัวของเธอก็เลยตอบแบบนั้นไป
หันไปมองตามอีกฝ่ายแล้วยกยิ้มขึ้นมา
" ดีแล้วล่ะนะที่เจ้าปรับตัวได้แล้ว น่าเสียดายที่เราจะอยู่ปีนี้ ปีสุดท้ายแล้วล่ะ "
( + )
" จริงๆแล้วน้ำที่เจ้าดื่มก็เกือบได้เป็นไวน์แล้วละแต่ว่าคงไม่อยากมีใครดื่มไวน์เวลานี้แน่ ฮ่าๆ "
" เจ้านี่เก่งเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย เราเองก็อยากได้เครื่องประดับใหม่เหมือนกัน ไว้เราหาเพรชพลอยดีๆมาก่อนแล้วเราจะบอกเจ้านะ "
" ส่วนเรื่องอาวุตเนี่ยเราพึ่งทำคันธูนหักไปเองฮ่าๆ "
" บ้านเราทำไวน์ส่งออกน่ะ ถ้าเจ้าอยากจะดื่มไวน์รสเลิศเรามีแนะนำให้เจ้าเยอะแยะเลยละ "
" ฮ่าๆๆเราแค่เดามั่วไปก็แค่นั้นเอง "
ขำออกมาอย่างมีความสุข
" งานโลหะหรอ? แบบไหนละ? เครื่องประดับ? อาวุต หรือเจ้าอยากจะสร้างสิ่งใหม่ที่ไม่มีใครเคยทำขึ้นมากัน? "
" นั่นน่ะสินะ ถ้าเราบอกเจ้าว่าไม่มีเลยเจ้าจะเชื่อไหมนะ? ฮ่าๆ เราอยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยน่ะ "
" ถ้าจบจากที่นี่ไป เราก็คงจะไม่ว่างมานั่งคุยกับเจ้าแบบนี้เป็นแน่ บ้านเราทำธุระกิจน่ะ ถึงเราจะเริ่มเข้าไปช่วยพวกเขาอยู่บ้างแต่ก็เหนื่อยมากๆเลยละ "
" แล้วเจ้าล่ะ? อยากทำอะไรเป็นพิเศษบ้างไหม? ให้เราเดาเจ้าคงอยากเรียนจบสินะ ฮ่าๆ ^^ "
" ตอนแรกเราตั้งใจจะหมักน้ำองุ่นนี่ให้เป็นไวน์อ่อนๆแต่คงไม่เหมาะเสียเท่าไร หากเด็กน้อยแบบพวกเจ้ามาดื่มตั้งแต่หัววัน เราดีใจนะที่เจ้าชอบ "
หันไปมองคนข้างกายที่กำลังดื่มน้ำอยู่และพลางยิ้มให้
" รบกวนหรอ? เด็กน้อย เจ้าถ่อมตัวมากเกินไปแล้ว จะเป็นเราเนี่ยสิที่รบกวนเจ้าน่ะ ฮ่าๆ "
" ส่วนเรื่องเดินทางก็ไม่ค่อยเหนื่อยหรอก เราชินกับการเดินทางบ่อยๆแล้วน่ะ แล้วเจ้าล่ะ? ชินกับที่นี่รึยัง? เด็กน้อย "
" เราเลี้ยงเสือดำไว้อยู่ที่บ้านน่ะ แล้วก็มีม้าด้วย เด็กน้อยเหล่านั้นชั่งดื้อเสียจริง พวกเขาไม่ยอมให้เราออกมาเลยล่ะ ฮ่าๆ "
" แต่ยังไงซะเราก็ต้องกลับบ้านบ่อยๆอยู่แล้วล่ะ "
" หมาหรอ? ต้องน่ารักมากๆแน่เลยล่ะสิ? เราก็เคยช่วยน้องชายเราเลี้ยงอยู่ "
" แต่หมาก็คงจะเลี้ยงง่ายกว่าอย่างที่เจ้าว่าละนะ "
( + )
( เอ็นดูจังเลย🤭🤏💜 )
" ให้เราเลยรึ? ตายจริงเด็กน้อย เราเองก็ไม่ได้เตรียมอะไรมาให้เจ้าด้วย น่าเสียดายจังเลย เราจะรับน้ำใจของเจ้าเอาไว้และคร่าวหน้าเราจะหาของมาตอบแทนนะ
แต่ว่าดืมนี่ซะสิ "
" น้ำองุ่นที่เราเป็นคนทำเองน่ะ เจ้าดูเหนื่อยๆนะ ไม่ต้องเกรงใจเราหรอก ดื่มตามที่เจ้าอยากได้เลย "
พูดจบก็หันไปหยิบแก้วน้ำอันเล็กๆกับขวดออกรินน้ำให้ก่อนที่จะยื่นไปทางคนข้างตัว
" แล้วเจ้ามาถึงที่นี่นานรึยัง^^? "
" เราขอจับเด็กน้อยได้ไหม? "
พูดจบก็ถือวิสาสะเอานิ้วลูบๆใต้ปากนกน้อยก่อนที่จะยิ้มออกมา
" เราเองก็มีสัตว์เลี้ยงเหมือนกันแต่เกรงว่าถ้าเราเอามาด้วยคนในนี้จะกลัวกันแย่ ฮ่าๆ "
" น่ารักจังเลยนะ "
พอได้ยินคำถามก็นึกอยู่สักครู่
" เครื่องประดับรึ? ชอบสิ เราเองก็อยากจะได้เพิ่มเหมือนกันอยู่ "
( + )