เห็นเรื่องค่าแรงทีไรก็หดหู่ อยากตาย
Posts by nixz シ
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะคุณฟรบ แต่เราเกรงใจจริงๆ ค่ะ พลังงานลบเราเยอะมาก เรากลัวทำให้คุณรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย คุณเมนชั่นให้กำลังใจเราแบบนี้ เราก็รู้สึกขอบคุณมากๆ แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณนะคะคุณมัลลี่ ถ้าสักวันนั้นมาถึงเร็วๆ ก็คงจะดี เราไม่อยากเสียใจแล้ว ยังไงก็ขอบคุณที่คอยปลอบเรานะคะ และขอโทษด้วยจริงๆ ที่เราเป็นพลังงานลบบนหน้าทลบ่อยๆ ค่ะ
นอกจากพี่ที่สนิทก็ไม่มีใครเห็นด้วยกับการที่ฉันจะลาออกเลย ก่อนจะบอกว่าเคารพการตัดสินใจก็มีเตือนก่อนว่าไม่เห็นด้วย อยากให้ทนทำไปก่อนเพราะอย่างน้อยก็ได้เงิน เมื่อเย็นเลยกลับบ้านมาร้องไห้หลังจากกลั้นตั้งแต่เลิกงาน ฉันเกลียดตัวเองที่โดนเลี้ยงระบบปิดและโตในกรอบจนไม่กล้าตัดสินใจเอง ต้องมีคนคอยซัพพอร์ตความคิด ถึงจะกล้าทำกล้าตัดสินใจ น่าสมเพชมาก ฉันเลียดที่ตัวเองเป็นแบบนี้ เกลียดที่สุด
ช่างมัน ทนอยู่ไปนี่แหละ ชีวิตเลือกอะไรไม่ได้อยู่แล้วเพราะไม่เคยมีชีวิตเป็นของตัวเองตั้งแต่แรก เกิดมาเป็นของคนอื่น อยู่ไปก็เป็นของคนอื่น ตายไปก็เป็นของคนอื่น แค่ไม่ทรมานแล้วแค่นั้นแหละ
มีแต่คนแนะนำไม่ให้ลาออกเพราะช่วงนี้ศกไม่ดี ให้อดทนไปก่อน แถมอยู่ในภาวะสงครามอีก คือฉันรู้แหละว่าเขาหวังดีว่ามีงานไว้มันยังได้เงิน แต่ถามว่าหัวหน้าให้งานเกินขอบเขต เพิ่มงานตลอด สั่งงานมั่วด้วย แต่ให้เงินเดือนเท่าเดิม แล้วทำไมฉันต้องทน ทุกวันนี้ที่เห็นว่าฉันยิ้มหัวเราะ เคยมีใครรู้มั้ยว่าข้างในพังมากแค่ไหน มันบั่นทอนชีวิตจิตใจมาก ฉันพร้อมตายทุกเวลาด้วยซ้ำ แต่พูดกับใครไม่ได้ว่าอยากตายอะ
ฉันกลับไปเป็นคนว่างงานดีกว่ามั้ง ถึงจะรู้สึกไม่มีคุณค่าเพราะไม่ได้ทำงาน แต่ก็ดีกว่าสุขภาพจิตพังเพราะทำงานที่นี่
แล้วคำถามว่าฉันเกิดมาทำไมก็วนกลับมาในหัวอีกแล้ว อืม ฉันเกิดมาทำไมนะถ้าจะไม่มีความสุขขนาดนี้
อยากลาออกตั้งแต่สองเดือนแรกด้วยซ้ำ แต่ที่บ้านไม่ให้ออก จนถึงตอนนี้พอพูดเรื่องลาออกก็ไม่พอใจ มันทำไมอะ คนมันมีคุณค่าแค่ตอนทำงานกับมีเงินใช้เหรอ แล้วมันคุ้มเหรอที่เอาสุขภาพจิตไปแลก ไหนเคยบอกว่าถ้าไม่ไหวก็ลาออกได้ไง แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่ให้ออกอะ ทำไม ไม่เข้าใจ ฉันกลับบ้านมาร้องไห้ทุกวีค ทำความสุขหล่นหายทุกวัน นี่คือสิ่งที่ที่บ้านต้องการเหรอ
ขอบคุณนะคะคุณบบ ใจเราคืออยากเริ่มใหม่เร็วๆ น่ะค่ะ พอเห็นคนอื่นได้งานใหม่ เราก็อยากได้บ้างเพราะไม่อยากทำงานที่เดิมแล้ว แต่ไปสมัครที่ไหนก็ไม่เคยผ่านเลย ยิ่งโดนสังคมบีบว่าอายุเท่านี้ต้องมีนั่นมีนี่เรายิ่งเครียด ทั้งตัวเราไม่มีอะไรเลย เงินเดือนก็น้อย สุขภาพจิตก็พัง พอพูดเรื่องลาออกที่บ้านก็จะไม่พอใจอีก เราเลยได้แต่คิดว่าถ้าเราหายไปทุกอย่างคงจะดีกว่านี้ เราเหนื่อยแล้วค่ะ
ในใจลึกๆ เราอยากเจอที่ที่แมชกับเราเร็วๆ มากเลยค่ะ การที่ยังทำงานที่เดิมไปเรื่อยๆ มันบั่นทอนสุขภาพจิตมาก ยิ่งคนที่สนิทมากๆ ทยอยกันได้งานใหม่เรายิ่งรู้สึกหดหู่เพราะต้องอยู่ท่ามกลางสังคมเฮงซวย ขนาดบ่นกับที่บ้านทุกวันเขาก็ไม่ยอมให้ลาออก แบบนี้คือเขากลัวเราว่างงานมากกว่าสุขภาพจิตเราพังเหรอคะ ㅠㅡㅠ
ตื่นไปทำงานที่เรารักตามเงินเดือนกันเถอะค่ะ
”พรุ่งนี้วันจันทร์“ ไม่ค่อยเป็นประโยคหดหู่สำหรับเราเท่าไหร่ เพราะถ้าช่วงไหนเริ่มคิดแบบนี้แปลว่าสัญญาณไม่ค่อยดีละ อาจเป็นที่งานไม่โอเค หัวหน้าไม่โอเค ลูกค้าไม่โอเค ต้องรีบหาทางออกอย่างหากิจกรรมแก้เครียด หาหัวหน้าคุยเรื่องงาน หรือหางานใหม่
สุขภาพจิตพังง่ายแก้ยาก
พี่สนิทที่ทำงานเขียนใบลาออกวันนี้แล้ว ได้เริ่มงานใหม่เดือนหน้า ฉันยินดีกับพี่เขามากๆๆๆๆ เพราะซัฟเฟ่อมาด้วยกันตั้งแต่ได้ทำงานที่นี่ ขณะเดียวกันฉันก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เก่งเลยที่หางานใหม่ไม่ได้สักที กลับมารู้สึกไม่มีค่าอีกแล้วเพราะไม่มีที่ไหนอยากรับเข้าทำงาน เห้อ
ห๊า แอปเปิลแดชเป็นคู่รักกันเหรอ แล้วพากย์ไทยพากย์ว่าช่วยงานบ้าน ช่วย งาน บ้าน = แต่งงานกันแล้ว??? อมก จากคู่ชิปสู่คู่จริง มันจะเริ่ดเกิน
One of my favorite pieces. They are always my beloved 🥰
#TGCF #fengqing #hualian #xianlequartet
แม่ถามว่าเมื่อไหร่จะมีผัว 5555555555555555555555555555555555555555555 ก็คงไม่มีไปตลอดชีวิตนั้นแหละ ไม่เอาแล้วผช กลัวโดนมันฆ่าตายจ้า
ฉัน : อยากอ่านอู๋ซวง
อู๋ซวง : เอ้า แล้วไสไม่อ่าน ก็ตั้งอยู่แค่ๆ นิ
อยากซื้อบ้านที่มีสามห้องนอนอะ ใช้นอนจริงสองห้อง อีกห้องนึงทำเป็นห้องหนังสือ
อยากซื้อตู้หนังสือใหม่มาครึ่งปีละ ไม่ได้ซื้อสักที เห้อ บ้านก็ไม่มีที่จะวางตู้ละ อย่างกะมินิมาร์ท
สวัสดีค้าบพี่เบเบ้ หนูกลับมาแร้วน้ะ 💪🏻✨️
((หลังจากหยุดไปสองวีค อรืม))
เพราะงี้ไงฉันถึงไม่ถนัดอ่านขม จะขมมากขมน้อยคือไม่เอาเลย เพราะฉันร้องเกือบตายทุกครั้งจริงๆ ขอเสพสุขนิยมตลอดชีวิต
อ่านโยยาตอนใหม่แล้วร้องไห้จนหายใจไม่ออก ทรมานมาก ฉันรักเจ้าพี่มากจนเสียใจที่โดนตอกย้ำซ้ำๆ ว่าเขาตายแล้ว ㅠㅡㅠ
ได้ค้าบคุณออม ขอบคุณที่แนะนำนะคะ ได้ซีรีส์ดีๆ เพิ่มเข้าคลังอีกเรื่องแย้ววว
ฉันเข้าใจคุณมัลลี่แล้วที่อยากอ่านม่านหมอกแต่ไม่ได้หยิบมาอ่านทั้งที่อยู่ใกล้มือ คือช้านก็เป็นกับอู๋ซวง 5555555555
เห็นเงินเดือนคนอื่นแล้วกดดันตัวเองอีกแล้ว ฉันกำลังทำอะไรอยู่วะ ทำไมถึงยังติดอยู่ตรงนี้ ไม่ขยับไปไหนสักที เพราะฉันโง่เหรอ ปริญญาใบเดียวมันทำให้ชีวิตมีกินมีใช้ไม่ได้ใช่มั้ย ต้องเรียนต่อเหรอ หรือต้องทำยังไง แม่งแบบ ฉันไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ไม่อยากมองดูชีวิตคนอื่นแล้วกดดันตัวเอง แต่มันก็เป็นเพราะฉันกระจอกเลยทำได้เท่านี้ อยู่ไปวันๆ เหมือนคนไม่มีอนาคต