(เซย์ระจังน่ารักที่สุด ?!)

#MSG_Songkranfes

“..อากาศร้อนจัง“

(มาร่วมสงกรานต์แบบย้อนหลังค่ะ หลังไมค์ผปคละลายไปแล้ว🫠)

#MSG_Songkranfes

(ขอมาย้อนหลังสงกรานต์แบบเล๊ทททททเลทค่ะ ปิ้ว 💦🔫)

#MSG_Songkranfes

“wwwwยิงไม่โดนฮิเมะหรอกน่า~! ยังเร็วไปพันปี~ (,,>ヮ<,,)“

(มาแปะแฟชั่นยามิจังยามดึกค่ะ😭🩷🤲🏻)

#MSG_bunkatsu

ณ ห้องคหกรรม สมาชิกชมรมบางส่วนและประธานของ [ชมรมวิจัยความรัก] เหมือนจะกำลังทำขนมบางอย่างอยู่

ชมรมวิจัยความรักกำลังเตรียมกิจกรรมอะไรกันอยู่น้า

(แอบๆแง้มให้ทายว่าจะมีกิจกรรมอะไรค่ะ ><)

(แว้บๆมาลงคิตตี้ยาสึนะค่ะ🐈‍⬛)

Cms.cytessia

— ณ 【 ศาลเจ้าโยชิอุมิ 】 1ปีก่อน
ฟ้าโล่ง กระดิ่ง และมิโกะหางสีเทา

( โอวกะจังสกินทำงานพิเศษหาค่าขนมค่ะ✨ ปีนี้ยังไม่รับสมัครเลยอดใจสุดๆ!! )

(ได้เลยค่ะ ขอบคุณเช่นกันนะคะ ไว้มีโอกาสจะไปแจมฮิคารุคุงบ้าง!)

“ไม่มีเหรอ เสียดายจัง“ ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ก็กำลังกลั้นขำอยู่นะ ?!

“เสกไม่ได้หรอกค่ะ”
พยักหน้าตามคำชวน ระหว่างพูดก็มองหาของที่น่าจะหล่นอยู่แถว ๆ นี้ไปด้วย

“แต่ในเวลาแบบนี้ถ้าทำได้ก็ดีเนอะ…ฟังดูเจ๋งมากเลยอ่า“ ดูจะตั้งใจคิดเรื่องนี้มากกว่าหาเสียอีก

กะพริบตาปริบๆ มอง ไม่บ่อยนักที่เขาจะแสดงอะไรแบบนี้ออกมาให้เห็น

“จริงด้วย ต้องไปหาลายเซ็นเพิ่มอีก…
…เมื่อกี้ได้มายากจนคิดว่าเป็นโจทย์สำหรับสิบช่องเลยนี่เนอะ“

จงใจพูดประโยคช่วงหลังเบาลงให้พอแค่ได้ยิน ก่อนจะโค้งเล็ก ๆ ให้ส่งท้าย

“ขอบคุณนะคะ ช่วยได้มากเลย“

“ตั้งแต่เมื่อกี้ก็รู้สึกว่ายังมีปากกาอยู่ตลอดเลย จะหล่นแถวนี้หรือเปล่านะ”

หันซ้ายหันขวาพยายามมองพื้น แล้วยกนิ้วโป้งของตัวเองขึ้นมามองบ้าง

“ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอคะ”

“หรือว่าเซมไปมีเวทย์มนตร์เกี่ยวกับน้ำหมึก” ทำหน้าเหมือนจะบอกว่าเข้าใจแล้วซะงั้น

“ถ้าใจดีจริงต้องเซ็นให้ฟรีแต่แรกต่างหากล่ะ…“ บ่นพึมพำอยุ่คนเดียว

“งั้นช่องเดียวก็พอค่ะ ลำบากแย่เลย รบกวนฮิคารุคุงแล้ว”

ทำเป็นเมินข้อเสนอที่เพิ่งได้ยิน ยืนนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะถามต่อ

“แล้วมีอะไรที่เราช่วยเซ็นคืนได้บ้างหรือเปล่า“

(รับทราบค่ะ ขอบคุณนะคับ 🧎🏻)

“กลับตัวเป็นรุ่นพี่ที่ดีแล้วสินะคะ“ พยักหน้าแล้วยื่นกระดาษให้

“เซ็นหัวข้อที่ตัวเองมีได้เลยค่ะ จะแถมหลายอันก็ได้น้า“

ลองพูดเผื่อจะได้ลายเซ็นคุ้มกับที่ทำไปเมื่อกี้…

(คนบ้านเดวกันอย่าแค้นกันสิคะ 😞🕺🏻)

“น่ารักหรือไม่น่ารักมันอยู่ที่คนมองต่างหากล่ะ“

“ถ้าอย่างเมื่อกี้คิดว่าพอให้เซมไปเซ็นให้ได้แล้วน้า“

เอียงคอส่งยิ้มเย็นให้ ขนาดนี้แล้วไม่ยอมให้ทำไม่รุ้ไม่ชี้หรอก

อยู่มาสักพัก…เพราะว่าที่นี่ซ้ำชั้นได้สินะ…

ได้ยินแล้วก็ไหล่เหี่ยวลงนิดหน่อย

“จริงด้วย” ก้มลงมองกระดาษของตัวเองที่ยังขาดบางช่องอยู่

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ช่วยได้มากเลย”

“ไว้เจอกันน้า จูเบเซมไป ขอให้เป็นวันที่ดีค่ะ“

(จะจบเลยหรือต่อก่ได้คับ ขอบคุณที่มาช่วยนะคะ! 🥺)

(เรา…บ้านแตรกแล้ว…😭😭😭😭😭💔)

ยืนยิ้มอยู่ข้าง ๆ มองท่าทางที่ดูเขินอายของอีกคน

ดูออกง่ายจัง น่ารักจังเลยน้า

“…จะว่าไปเซมไปยังมีลายเซ็นที่ต้องหาเพิ่มอีกไหมคะ

หรือว่าถ้าจะให้อ่านหัวข้อให้ฟังอีกรอบก็ได้นะ”

"...??" ใบหน้ายังไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในหัวมีแต่ความสับสน
..เป็นครั้งแรกที่ถูกชมมาตรงๆแบบนี้
แล้วต้องตอบยังไงล่ะ ต้องทำท่าทางแบบไหน?
ทำตัว ไม่ถูกเลย...
เธอยกมือขึ้นมาป้องหน้าบางส่วน หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่เห็นท่าทีที่สับสนของเธอ
"..ข ขอบคุณค่ะ"
คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย แต่ใบหน้าแดงไปจนถึงหู
(ในภาพนี้มีคนน่ารักมากกว่า 1 แน่นอนค่ะ😔🫶)

ไม่น่าเดินตามตั้งแต่แรกเลยจริง ๆ ด้วย

ถึงจะคิดผิดแต่ทำให้จบไปคงดีกว่า เธอนิ่งยืนทำใจไปสักพักก่อนจะเริ่มกลั้นใจพูดตามที่ถูกสั่ง

“ได้โปรดช่วยเซ็นให้ด้วยนะคะ

……เนี้……ยน 💢“

กำลังถูกแกล้งอยู่หรือเปล่านะ…

ยิ้มแหะแก้เขิน ไม่รู้จะภูมิใจดีไหมที่อย่างน้อยก็รู้ตัวก่อน

“เพราะเพิ่งไปเก็บมาเมื่อเช้าก็เลยยังไม่คุ้นน่ะค่ะ…

ว่าแต่จูเบซังเป็นรุ่นพี่หรือเปล่านะ”

เปลี่ยนเรื่องไปถามสิ่ลที่สงสัยแทน ถึงจะคิดว่าเขาให้ความรู้สึกเหมือนว่าต้องเป็นรุ่นพี่แน่ๆ ก็เถอะ

(ได้เลยค่ะ! ขอบคุณเช่นกันนะคะ มาป่วนได้เสมอเลย ><)

“แปลว่าเซมไปมีหลายลายเซ็นด้วยเหรอคะ เก่งจัง”

ระหว่างที่คิดเลือกวิธีเซ็นตามที่คุณถามก็สังเกตเห็นท่าทางลนลานนั่นซะก่อน

“ปากกา? อ๊ะ…”

พยายามหยิบปากกาที่พกมาใช้ล่าลายเซ็นแต่ก็หาไม่เจอเหมือนกัน

“…หรือว่าจะทำหล่นกันทั้งคู่หรือเปล่าน้า” เหงื่อตก

หลังจากได้ลายเซ็นมาก็ยิ้มแฉ่ง

“หัวข้อนี้คือ คนที่คิดว่าหน้าตาดี ค่ะ“

“เพราะว่าเซมไปน่ารักก็เลยให้เซ็นน่ะ“

พูดเฉลยด้วยท่าทางร่าเริง เหมือนว่าตั้งใจจะแหย่แซวนิดหน่อยแต่ก็คิดอย่างนั้นจริงๆ

“ขอบคุณน้า”

#MSG_nyugaku | #MSG_เปิดโรล

[ช่วงกิจกรรมล่าลายเซ็น บริเวณภายในโรงเรียน]

“สวัสดีครับ เปิดเทอมวันแรกเป็นอย่างไรบ้าง?“

คุณได้ยินเสียงสดใสทักทายขึ้นด้านหลัง

ถึงคุณจะรู้จักเขาหรือไม่ก็ตาม เขาก็ยื่นเครื่องรางให้คุณชิ้นหนึ่งพร้อมส่งยิ้มกว้าง

“อยากให้มีความสุขตลอดการศึกษานะครับ ดังนั้น…
รับโอมาโมรินำโชคสักอันไหมครับ?”

🌸🎐

(บวกสั้น ๆ ได้นะคะ !)

มองตามนิ้วอีกคนชี้แล้วพยักหน้าหงึกหงัก

“อื้อ ช่องนั้นก็ได้นะคะ” เงยหน้ามายิ้มให้ ก็พี่สาวหน้าตาดีจริงๆ นี่นา

“แต่จะเซ็นทุกอันเลยก็ดีเหมือนกัน น่าสนใจออกน้า“
“แบบว่าเป็นบุคคลปริศนาที่เป็นทุกอย่างเลยอะไรอย่างงี้ ฮิฮิ“

ทำหน้าเห็นด้วยแบบสุดๆ แถมยังขำคิกคักชอบใจอีกต่างหาก เหมือนจะแอบจินตนาการภาพคุณที่มีองค์ประกอบของทุกหัวข้อในกระดาษอยู่ด้วยล่ะ (.)

”ที่จริงก็ไม่ได้อ่านยากขนาดนั้นนะคะ พยายามได้ดีแล้วน้า“

ตัดสินใจพูดอะไรดีๆ หลังจากเห็นรีแอคชั่น ถึงเธอเองก็ไม่รู้ว่าถ้ามีครั้งที่สองจะทำแบบนั้นได้อีกไหมก็ตาม (.)

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ อะ…“

เหมือนอยากจะถามว่ารู้ได้ยังไง แต่ก็นึกได้ก่อนว่ามีถุงสีส้มอยู่ที่อกตั้งแต่ต้น

”…ค่ะ อยู่หอเดียวกันนี่เองเน้อ…“ เสียงเบาลงนิดหน่อย

อายจัง เผลอทำหน้าสงสัยไปแล้วอ้ะ

ถึงจะไม่รู้ทำไมแต่ก็ดูเหมือนว่ากำลังพอใจอยู่ล่ะ

“อือฮึ จะพยายามค่ะ”

“บ้ายบายน้า ยามิจัง” โบกมือให้

(ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ >< ยามิจังน่ารักที่สุดเลย!)

รับกระดาษไปขีดครู่หนึ่งก่อนจะส่งคืน

“เรียบร้อยแล้วค่ะ แล้วก็“

”ที่จริงเราก็มีที่อยากให้ช่วยเซ็นเหมือนกัน“

ใช้นิ้วจิ้มช่องในกระดาษตัวเองโดยไม่ยอมบอกหัวข้อก่อน

”แต่จะบอกว่าคืออะไรหลังเซ็นแล้วน้า“

“ห้องเดียวกันนี่เอง!” ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้างจนตาหยี

เพราะว่าเพิ่งเข้ามาวันแรก พอเจอเพื่อนร่วมห้องก็เลยดีใจมากๆ เหมือนกันล่ะ

“หลังจากนี้ก็ฝากตัวด้วยน้า”

“ที่จริงก็ไม่ได้คิดน่ะ ฮิคารุเซมไปดูออกจะเป็นคนใจดีนี่เนอะ”

แสร้งทำหน้าผิดหวังก่อนจะเอียงคอถาม

“…งั้นอยากให้ทำอะไรเหรอ“

ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมต้องมาตามใจหมอนี่เพื่อลายเซ็นหนึ่งช่องก็เถอะ (.)