“ขอบคุณครับ“ เขายิ้มรับ แต่เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นและปุบปับของคนตรงหน้าแล้ว เขาก็ไปไม่ถูก
เขารับทั้งตั๋วสุ่มและแสตมป์กลับมาขณะมองมือที่ผายเชิญไปอีกทางสลับกับมองหน้าเจ้าของมือ
“โอ้…เอ่อ…ขอบคุณครับ”
‘ถึงงั้นก็เถอะ หางรุ่นพี่เขาดูนุ่มฟูจัง…น่ารักดีแฮะ’
สุดท้ายก็ตัดสินใจวางถุงขนมมันทอดที่ว่าจะเอาไว้กินเล่นให้รุ่นพี่เขาไป ก่อนจะเดินไปสุ่มรางวัล
“เลี้ยงครับ สุขสันต์วันฮาโลวีนนะครับ”
“ถ้าอ่านจบแล้วผมอาจจะมาถามหาที่ซื้อก็ได้นะครับ” เขาหัวเราะให้กับคำแซว ก่อนจะมองกระจกลายโดโลเลที่เคลื่อนไหวได้แล้วอดยิ้มไม่ได้
“น่ารักแฮะ ขอบคุณนะครับ” โอซิเอลรับของที่ถูกยื่นมาให้และมองคู่สนทนาด้วยรอยยิ้ม
“สุขสันต์วันฮาโลวีนเช่นกันนะครับ”
“ขอบคุณครับ” เขารับของคืนพร้อมยิ้มตอบ
“แฮปปี้ฮาโลวีนเช่นกันนะครับ”
ตึง!
“!!!”
และแล้วในที่สุดก็ชนะ โอซิเอลเก็บยาบางอย่างลงกระเป๋าอย่างรวดเร็วและยิ้มอย่างผู้ชนะทันที
“แพ้ผมจนได้สินะครับ แหมๆ ถึงจะไม่ได้อยากชนะขนาดนั้นแต่ผมก็ชนะอยู่ดีสินะ” รอยยิ้มที่ดูกวนบาทาประดับอยู่บนใบหน้า ถึงจะไม่ได้จำเป็นต้องชนะ แต่เรื่องอะไรที่เขาต้องแพ้กันล่ะ เพราะงั้นถึงจะต้องใช้ทางลัดนิดหน่อยแต่ชนะก็คือชนะอยู่ดี
“ลูคุงทำได้ดีแล้วล่ะครับ“
เพราะใกล้ได้เวลานอนแล้ว โอซิเอลจึงเลือกที่จะใช้เงินแก้ปัญหา เขาเดินเข้าไปสั่งน้ำและสั่งไปเผื่อเพื่อนๆ คนอื่นของเขาด้วย
“ขอน้ำ 4 กระป๋องครับ” เขามองลายของกระป๋องน้ำแล้วอดถามไม่ได้ “ไม่มีแบบสีแสบตากว่านี้บ้างเหรอครับ?”
ถึงจะมาช้าจนหอเดียซอมเนียเกือบเก็บบูธไปก่อน แต่คนเฝ้าบูธก็ยังใจดีให้โอซิเอลได้ลองเล่น และเขาก็สามารถชนะการยิงเป้าได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“เกมสนุกมากเลยครับ” เขาโค้งให้คนเฝ้าบูธอย่างสุภาพก่อนจะยื่นใบปั๊มแสตมป์ให้
“เจอครบหมดแล้วครับ ชิ้นส่วนอื่นๆ ผมวางคืนที่เดิมให้แล้วนะครับ“
เขาส่งของทั้งหมดให้ ขณะอีกมือถือหนังสือ BL ที่ได้รับมาถึงสองเล่มไว้อ่านทีหลัง
โอซิเอลส่งแหวนของจริงให้พร้อมกระดาษสำหรับปั๊มแสตมป์ ในขณะที่สายตามองแหวนเด้งดึ๋งในมืออย่างสนใจ
“ดีจังผมกำลังจะหายางไปมัดถุงแกงพอดีเลย“ เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี
โอซิเอลมองแขนตัวเองที่แนบกับโต๊ะเป็นรอบที่ 6 อย่างหมดคำจะพูด จากนั้นก็ตั้งท่าท้าอีกรอบ
“…”
โอซิเอลกำหมัด มองแรงแขนตัวเอง แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้และตั้งท่าอีกรอบ
ครั้งนี้เขาไม่พูดอะไรแล้วเตรียมตัวงัดข้ออีกรอบ
“…อีกรอบครับ”
“…” เป็นอีกครั้งที่แพ้อย่างรวดเร็ว โอซิเอลมองแขนตัวเองด้วยสายตาปลาตาย
“ขะ ขออีกรอบครับ…”
ตึง!
“…”
โอซิเอลมองแขนของตัวเองที่แนบสนิทกับโต๊ะ แก้มเขาแดงขึ้นมาเล็กน้อยกับความพ่ายแพ้ที่รวดเร็วนี้
“อะแฮ่ม…ถือว่าซ้อมมือละกันนะครับ…” เขากระแอมอย่างเขินอายก่อนจะสะบัดข้อมือและตั้งท่าใหม่
“ขออีกรอบครับ”
“ผมมาตามสัญญาแล้วครับ มา! ลูคุง”
@twdlucien.bsky.social
โอซิเอลวางแก้วน้ำผักที่หมดลงบนโต๊ะ
“ง่ายกว่าที่คิดนะครับ“
เขายื่นกระดาษแสตมป์พร้อมยิ้ม
“ขอบคุณครับ ลูคุง ตุ๊กตาน่ารักมากเลยครับ จะเก็บไว้อย่างดีเลยครับ”
โอซิเอลรับแสตมป์และตุ๊กตามาพร้อมยิ้มตอบ
โอซิเอลมองตัวเลข เขายกนิ้วขึ้นคำนวณอะไรบางอย่าง
“ขอเลข 88 ได้ไหมครับ?”
[ เรื่องการรับสแตมป์ของหอสคาราเบีย ]
( ผู้เข้าร่วมสามารถรับสแตมป์ได้จนถึงเที่ยงคืนของวันนี้ ทั้งรูปแบบการโรลและการเล่นชินดัน
ในกรณีที่มีโรลรูทไหนที่ยังต่อหรือยังเล่นไม่จบภายใน 24:00 ก็จะได้รับสแตมป์เช่นเดียวกัน ถือว่าได้เข้าร่วมกิจกรรมเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ 💪🏻 )
#TWD_Halloween | #TWD_Halloween_Event
พื้นที่ส่วนหนึ่งของโรงยิมถูกเนรมิตให้เป็นปากทางเข้าห้องลี้ลับชวนพิศวง ยามก้าวเท้าแรกดั่งต้องมนตราแห่งผืนทรายสีทองคำ
ปิรามิด เทพเจ้า ความลึกลับ
ขับไหวพริบเผชิญหน้าต่อความโกลาหล
"มาสิเร่เข้ามา ชะตาของตัวเองอย่าให้ใครอื่นกำหนด"
[Shindan สุ่มสถานการณ์] : th.shindanmaker.com/1224275?c=1