(ขอบคุณครับ /รับความภาคภูมิใจ🤲🏻)

(รีอีกรอบนึงเผื่อว่าใครสนใจมาต้มยำทำแกงเพิ่มค่ะ👇🏻)

(แวะมาทำความรู้จักรุ่นพี่ค่ะ!)

ในจังหวะที่ดินสอของอีกฝ่ายตกลงพื้น เป็นตอนเดียวกับที่เขากำลังเดินผ่านโต๊ะของอีกฝ่ายพอดิบพอดี

ดินสอตกลงตรงเท้าของชายหนุ่มจนเขาต้องหยุดชะงัก รู้สึกเหมือนเท้าเผลอแตะโดนมือที่เก็บดินสอของคนตรงหน้า

“อะ…”

#KMI_KimatsuShiken

“…”

ดูเหมือนว่าปีนี้ก็จะทำได้ดีมั้ยนะ

พอมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นว่าดอกไม้สีอ่อนร่วงโรย แปรเปลี่ยนเป็นไม้เขียวขจีเสียแล้ว

สายลมพัดลอดเข้ามาผ่านแก้มเบา ๆ

ราวกับถูกหน้าร้อนจุมพิตทักทายก็ไม่ปาน

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่ได้โมโหหรือจะทำร้ายเขา ชายหนุ่มก็ดูจะใจเย็นลงได้นิดหน่อย

เขาสัมผัสได้ว่าฝ่ามือของตนกำลังชื้นเหงื่อที่หลั่งออกมาจากความประหม่า อุทาคาตะสูดลมหายใจเข้า พยายามเรียบเรียงสติและคำพูดเพื่อตอบกลับ

“ครับ…”

“…ต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ ข่อยบ่ทันได้ระวัง จ– เจ็บตรงไหนรึเปล่าครับ?”

แม้น้ำเสียงจะดูกล้าๆกลัวๆ แต่ก็แฝงความเป็นห่วงอยู่ในนั้น

#KMI_KimatsuShiken

รับบทคนซุ่มประจำชั้นครับ

#KMI_JinshinJiko

👾 人身事故 👾
(mini event 5th)

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่อากาศอบอ้าว จู่ๆ สายตาของคุณก็สะดุดเข้ากับเครื่องเกมเก่าสีสันสดใสที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และเหมือนว่าแรงดึงดูดบางอย่างชักพาคุณให้หยิบมันขึ้นมา และก่อนที่จะรู้ตัว คุณก็กดเริ่มเกมไปเสียแล้ว

TW: ภายในเกมมีภาพและเนื้อหาที่เกี่ยวกับการฆาตกรรม เลือด และเหตุการณ์สะเทือนใจ

รายละเอียด: bit.ly/3ZUvGfq

“…”

เขาหน้าซีดทันทีเมื่อเห็นว่าตัวเองทำหนังสือหล่นใส่ใครบางคนเข้า

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเพราะกลัวว่าจะโดนต่อยหรือมากกว่านั้น ขาถอยหลังโดยอัตโนมัติหนึ่งก้าวเผื่อจะโดนอะไรเข้าจริงๆ

#KMI_เปิดโรล #KMI_KimatsuShiken
14.00 (วันหยุดสุดสัปดาห์)
@ หอสมุดในเมือง | แยกรูท

นานทีปีหนอุทาคาตะจะยอมก้าวขาออกจากห้องมานั่งอ่านหนังสือที่หอสมุดเช่นนี้

เขาเดินไปตามทางเดิน ในมือถือหนังสือเล่มหนาจำนวนมากที่วางซ้อนกันเพื่อนำไปอ่านที่โต๊ะ แต่อยู่ๆเขาก็สะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มและทำให้หนังสือที่ถือมาหล่นไปใส่ [คุณ] ที่กำลังนั่งอยู่เข้า

+

(โอคินิ ยูกิโนะคุง🥳)

ดูเหมือนว่าความพยายามของเขาจะส่งผลไปในทางที่ดีนะ

/นั่งแฮปปี้/

#KMI_KimatsuShiken
ในที่สุดวันสอบวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นปีที่ 2 ก็มาถึง ก่อนจะเริ่มทำการแจกขอสอบก็ขอกล่าวอะไรเล็กน้อย

“ถ้าตั้งใจเรียนในคาบก็ทำได้น่า”

”เอ้า ต่อจากนี้จะเริ่มทำการแจกข้อสอบแล้ว ขอให้ทุกคนตั้งใจทำด้วย โชคดีในการสอบ“

——
**ข้อสอบชุดนี้เป็นของนร.ชั้นปี 2 เท่านั้น**
แบบฟอร์มข้อสอบ forms.gle/74sy17uWxj6X...
(ชี้แจงเพิ่มเติมด้านล่าง)

Then & now

#KMI_Bunkasai
#KMI_2CosCafe

"ยินดีต้อนรับเตบาโย่ะ!"

"เข้ามานั่งก่อนได้เลยนะ"

"เธออยากทานอะไรสั่งมาได้เลย เดี๋ยวผมจะมาเสิร์ฟให้ถึงที่เลย"

(แวะมาลงย้อนค่ะ พึ่งจะว่างมาลง😭😭 ฮารุโตะเองก็เป็นเด็กเสิร์ฟในบูธคาเฟ่ห้องด้วยละ✨️)

#KMI_KimatsuShiken

📖สอบปิดภาคเรียน(ฤดูร้อน)📖

" ทั้งที่อ่านหนังสือมาเยอะมากแล้วแท้ ๆ ทำไมถึงจำอะไรไม่ได้เลยเนี่ย... "

ระยะเวลา(จริง) : 10 ธ.ค. - 14 ธ.ค. (23:59)
วันสอบ : 14 ธ.ค.
ระยะเวลาตามไทม์ไลน์ :
ช่วงอ่านหนังสือสอบ : 15 ก.ค. - 23 ก.ค.
วันสอบ : 24 ก.ค. - 31 ก.ค.

1.30 น.

อุทาคาตะลืมตาตื่นจากความฝันพร้อมเหงื่อเม็ดโตที่ไหลตามกรอบหน้า เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังขึ้นภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีเพียงแสงจากเสาไฟข้างถนนที่เล็ดรอดเข้ามาตามผ้าม่าน

เขามองเห็น…ภาพของความฝันที่ช่างคล้ายกับวันที่ไม่อาจลืมไปจากความทรงจำ

ใบหน้าของเด็กชายคนหนึ่งที่แสนเลือนราง

พร้อมกับเสียงเรียกชื่อของเขาที่ดังขึ้น ก่อนแสงของรถยนตร์จะสว่างวาบแล้วทุกอย่างก็ดับสนิท

#KMI_YABAIKitchen

“…”

ยืนหน้าซีดเหงื่อตกมองดวงตาหลายคู่ที่จับจ้องมา

คว่ำหม้อ! คว่ำหม้อทิ้งเท่านั้น!

#KMI_YABAIKitchen

🥢ヤバイキッチン🍽️
(mini event 4th)

อาหารที่กินไปเพิ่มเป็นสองเท่าทุกครั้งที่ทานหมด อิ่มจนขยับตัวไม่ไหวแล้ว...
“ แทนที่จะเอาเวลามากลั่นแกล้งพวกเรา เอาเจ้านี่ไปแก้ปัญหาความขาดแคลนทีเถอะ ! ”

รายละเอียด : bit.ly/4ilW8FX

สำหรับอุทาคาตะการได้เจอเพื่อนใหม่คงไม่ได้น่าตื่นเต้นสักเท่าไหร่ คนขี้กลัวอย่างเขาแค่มานั่งในสถานที่ที่คนเยอะๆเช่นนี้ก็สุดยอดมากพอแล้ว

“บ่ชอบเลยสักนิด”

“โดยเฉพาะกับโรงเรียนนี้”

เขาพูดย้ำกับประโยคที่สอง

อุทาคาตะพยักหน้ารับ

“เป็นวันเปิดเทอมแท้ๆ แต่ดูมีความสุขจังนะริโอะคุง”

เขาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าสีหน้าของเพื่อนใหม่คนนี้ยังคงยิ้มแย้มอย่างสดใสตั้งแต่ตอนที่เดินเข้ามาทัก ผิดกับเขาที่ยังอมทุกข์ไม่เลิก

“...อาอิโนะ อุทาคาตะ ยินดีที่ได้รู้จัก”

เขาแนะนำตัวก่อนจะถามอีกฝ่ายกลับไป

“แล้วสูล่ะ ชื่ออะไร?”

เมื่อพบว่าลูกค้าที่มาเยือนที่ว่าไม่ใช่ใครอื่นไกลหากแต่เป็นญาติของตนกับรุ่นน้องที่รู้จักมักจี่เป็นอย่างดี อุทาคาตะแทบอยากจะกลับบ้านซะเดี๋ยวนี้ คำชมของฮารุโตะแทบไม่เข้าหูเขาด้วยซ้ำ

“อะแฮ่ม...”

เขากระแอมเพื่อกลบเกลื่อนและปรับอารมณ์

“สำหรับเมนูแนะนำข่อ- ...ข้าขอแนะนำเซ็ตรู้อนาคตที่เป็นเมนูพิเศษครับ”

“ก็คงจะกลับบ้านนั่นแหละ”

เขาตอบกลับ มองเจ้าเหมียวตรงหน้าพร้อมลูบหัวมันไปด้วย

“แล้วฮารุคุงล่ะ?”

(กลับมาแล้วค่ะTT ขออภัยที่หายไปนานนะคะ)

คนถูกเอ่ยชมหัวเราะแห้ง จะว่าแข็งแรงหรือสัญชาตญาณกลัวตายของตัวเองมันดีกันแน่ สำหรับอุทาคาตะแล้วเขาว่าคงเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า

“ขอบคุณหลายครับ”

ว่าพร้อมโค้งตัวลงเล็กน้อยให้รุ่นพี่สาว

“แล้ว...อามาเนะเน่มาออกกำลังกายเหรอครับ?”

เขาเอ่ยถามเหมือนจะพยายามชวนอีกฝ่ายคุย

(ยินดีมากค่ะ! ขออภัยที่หายไปนานนะคะTT)

เมื่อเสียงของอีกฝ่ายดังเข้ามาในโสตประสาท อุทาคาตะก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เข้ามาทักทาย สีหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง ต่างจากเพื่อนใหม่ที่คุยกับเขาด้วยรอยยิ้ม

“อ่า...”

เขาตอบกลับ แม้จะรู้สึกไม่เข้าใจกับคำว่า ‘น่าสนใจ’ ที่ว่า เขาก็ไม่ได้รังเกียจอีกฝ่ายนะ

#KMI_Bunkasai
#KMI_Artclub

" ชมรมศิลปะยินดีต้อนรับค่า~☆ หากต้องการนั่งพักผ่อนขอเชิญชวนเข้ามาวาดรูประบายสีที่บูธของชมรมพวกเราได้นะคะ~! "

นักเรียนสองสามคนสวมผ้ากันเปื้อนที่มีคราบสีจางๆ กำลังเชิญชวนผู้คนให้เข้ามาเยี่ยมชม เสียงเรียกดังเจื้อยแจ้ว พร้อมกับนักเรียนอีกคนที่ถือแผ่นป้ายโฆษณา

📢 กิจกรรมอยู่ใต้โพสต์ ❕️❗️

#KMI_Bunkasai #KMI_มะลึกกึ๊กกึ๋ยคาเฟ่
#KMI_เปิดโรล
โรลเปิด | แยกรูท

เมื่อ[คุณ]เข้ามาเยี่ยมเยือนห้อง 2-E ก็เห็นเหล่าพ่อมดแม่มดต้อนรับลูกค้าอย่างงขยันขันแข็ง

หนึ่งในนั้นเดินออกมาต้อนรับ[คุณ]ด้วยรอยยิ้ม

"ยินดีต้อนรับครับผม"

(มาแปะเด็กเสิร์ฟมิกะคุงค่ะ 🥺 มาบวกเล่นกันได้นะคะ✨ )

#KMI_เปิดโรล | แยกรูท
#KMI_Bunkasai
#KMI_มะลึกกึ๊กกึ๋ยคาเฟ่

“เฮ้อ…”

ชายหนุ่มในชุดสีดำราวพ่อมดทอดถอนหายใจออกมา ในวันที่ควรจะเป็นวันธรรมดากลับมีกิจกรรมเสียใหญ่โตจนเขารู้สึกเหนื่อยและอยากกลับบ้านแทบใจจะขาด

ท่ามกลางความครึกครื้นภายในห้อง [คุณ] ก็เข้ามานั่งที่โต๊ะที่จัดไว้

เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงเดินเข้าไปหาเพื่อรับออเดอร์ของคุณตามหน้าที่ของตน

เอาล่ะ จะสั่งอะไรดีล่ะ?