(ขอบคุณครับ /รับความภาคภูมิใจ🤲🏻)
Posts by 泡沫🫧
(รีอีกรอบนึงเผื่อว่าใครสนใจมาต้มยำทำแกงเพิ่มค่ะ👇🏻)
(แวะมาทำความรู้จักรุ่นพี่ค่ะ!)
ในจังหวะที่ดินสอของอีกฝ่ายตกลงพื้น เป็นตอนเดียวกับที่เขากำลังเดินผ่านโต๊ะของอีกฝ่ายพอดิบพอดี
ดินสอตกลงตรงเท้าของชายหนุ่มจนเขาต้องหยุดชะงัก รู้สึกเหมือนเท้าเผลอแตะโดนมือที่เก็บดินสอของคนตรงหน้า
“อะ…”
#KMI_KimatsuShiken
“…”
ดูเหมือนว่าปีนี้ก็จะทำได้ดีมั้ยนะ
พอมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นว่าดอกไม้สีอ่อนร่วงโรย แปรเปลี่ยนเป็นไม้เขียวขจีเสียแล้ว
สายลมพัดลอดเข้ามาผ่านแก้มเบา ๆ
ราวกับถูกหน้าร้อนจุมพิตทักทายก็ไม่ปาน
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่ได้โมโหหรือจะทำร้ายเขา ชายหนุ่มก็ดูจะใจเย็นลงได้นิดหน่อย
เขาสัมผัสได้ว่าฝ่ามือของตนกำลังชื้นเหงื่อที่หลั่งออกมาจากความประหม่า อุทาคาตะสูดลมหายใจเข้า พยายามเรียบเรียงสติและคำพูดเพื่อตอบกลับ
“ครับ…”
“…ต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ ข่อยบ่ทันได้ระวัง จ– เจ็บตรงไหนรึเปล่าครับ?”
แม้น้ำเสียงจะดูกล้าๆกลัวๆ แต่ก็แฝงความเป็นห่วงอยู่ในนั้น
#KMI_KimatsuShiken
รับบทคนซุ่มประจำชั้นครับ
#KMI_JinshinJiko
👾 人身事故 👾
(mini event 5th)
ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่อากาศอบอ้าว จู่ๆ สายตาของคุณก็สะดุดเข้ากับเครื่องเกมเก่าสีสันสดใสที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และเหมือนว่าแรงดึงดูดบางอย่างชักพาคุณให้หยิบมันขึ้นมา และก่อนที่จะรู้ตัว คุณก็กดเริ่มเกมไปเสียแล้ว
TW: ภายในเกมมีภาพและเนื้อหาที่เกี่ยวกับการฆาตกรรม เลือด และเหตุการณ์สะเทือนใจ
รายละเอียด: bit.ly/3ZUvGfq
“…”
เขาหน้าซีดทันทีเมื่อเห็นว่าตัวเองทำหนังสือหล่นใส่ใครบางคนเข้า
ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเพราะกลัวว่าจะโดนต่อยหรือมากกว่านั้น ขาถอยหลังโดยอัตโนมัติหนึ่งก้าวเผื่อจะโดนอะไรเข้าจริงๆ
#KMI_เปิดโรล #KMI_KimatsuShiken
14.00 (วันหยุดสุดสัปดาห์)
@ หอสมุดในเมือง | แยกรูท
นานทีปีหนอุทาคาตะจะยอมก้าวขาออกจากห้องมานั่งอ่านหนังสือที่หอสมุดเช่นนี้
เขาเดินไปตามทางเดิน ในมือถือหนังสือเล่มหนาจำนวนมากที่วางซ้อนกันเพื่อนำไปอ่านที่โต๊ะ แต่อยู่ๆเขาก็สะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มและทำให้หนังสือที่ถือมาหล่นไปใส่ [คุณ] ที่กำลังนั่งอยู่เข้า
+
(โอคินิ ยูกิโนะคุง🥳)
ดูเหมือนว่าความพยายามของเขาจะส่งผลไปในทางที่ดีนะ
/นั่งแฮปปี้/
#KMI_KimatsuShiken
ในที่สุดวันสอบวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นปีที่ 2 ก็มาถึง ก่อนจะเริ่มทำการแจกขอสอบก็ขอกล่าวอะไรเล็กน้อย
“ถ้าตั้งใจเรียนในคาบก็ทำได้น่า”
”เอ้า ต่อจากนี้จะเริ่มทำการแจกข้อสอบแล้ว ขอให้ทุกคนตั้งใจทำด้วย โชคดีในการสอบ“
——
**ข้อสอบชุดนี้เป็นของนร.ชั้นปี 2 เท่านั้น**
แบบฟอร์มข้อสอบ forms.gle/74sy17uWxj6X...
(ชี้แจงเพิ่มเติมด้านล่าง)
Then & now
#KMI_Bunkasai
#KMI_2CosCafe
"ยินดีต้อนรับเตบาโย่ะ!"
"เข้ามานั่งก่อนได้เลยนะ"
"เธออยากทานอะไรสั่งมาได้เลย เดี๋ยวผมจะมาเสิร์ฟให้ถึงที่เลย"
(แวะมาลงย้อนค่ะ พึ่งจะว่างมาลง😭😭 ฮารุโตะเองก็เป็นเด็กเสิร์ฟในบูธคาเฟ่ห้องด้วยละ✨️)
#KMI_KimatsuShiken
📖สอบปิดภาคเรียน(ฤดูร้อน)📖
" ทั้งที่อ่านหนังสือมาเยอะมากแล้วแท้ ๆ ทำไมถึงจำอะไรไม่ได้เลยเนี่ย... "
ระยะเวลา(จริง) : 10 ธ.ค. - 14 ธ.ค. (23:59)
วันสอบ : 14 ธ.ค.
ระยะเวลาตามไทม์ไลน์ :
ช่วงอ่านหนังสือสอบ : 15 ก.ค. - 23 ก.ค.
วันสอบ : 24 ก.ค. - 31 ก.ค.
1.30 น.
อุทาคาตะลืมตาตื่นจากความฝันพร้อมเหงื่อเม็ดโตที่ไหลตามกรอบหน้า เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังขึ้นภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีเพียงแสงจากเสาไฟข้างถนนที่เล็ดรอดเข้ามาตามผ้าม่าน
เขามองเห็น…ภาพของความฝันที่ช่างคล้ายกับวันที่ไม่อาจลืมไปจากความทรงจำ
ใบหน้าของเด็กชายคนหนึ่งที่แสนเลือนราง
พร้อมกับเสียงเรียกชื่อของเขาที่ดังขึ้น ก่อนแสงของรถยนตร์จะสว่างวาบแล้วทุกอย่างก็ดับสนิท
#KMI_YABAIKitchen
“…”
ยืนหน้าซีดเหงื่อตกมองดวงตาหลายคู่ที่จับจ้องมา
คว่ำหม้อ! คว่ำหม้อทิ้งเท่านั้น!
#KMI_YABAIKitchen
🥢ヤバイキッチン🍽️
(mini event 4th)
อาหารที่กินไปเพิ่มเป็นสองเท่าทุกครั้งที่ทานหมด อิ่มจนขยับตัวไม่ไหวแล้ว...
“ แทนที่จะเอาเวลามากลั่นแกล้งพวกเรา เอาเจ้านี่ไปแก้ปัญหาความขาดแคลนทีเถอะ ! ”
รายละเอียด : bit.ly/4ilW8FX
สำหรับอุทาคาตะการได้เจอเพื่อนใหม่คงไม่ได้น่าตื่นเต้นสักเท่าไหร่ คนขี้กลัวอย่างเขาแค่มานั่งในสถานที่ที่คนเยอะๆเช่นนี้ก็สุดยอดมากพอแล้ว
“บ่ชอบเลยสักนิด”
“โดยเฉพาะกับโรงเรียนนี้”
เขาพูดย้ำกับประโยคที่สอง
อุทาคาตะพยักหน้ารับ
“เป็นวันเปิดเทอมแท้ๆ แต่ดูมีความสุขจังนะริโอะคุง”
เขาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าสีหน้าของเพื่อนใหม่คนนี้ยังคงยิ้มแย้มอย่างสดใสตั้งแต่ตอนที่เดินเข้ามาทัก ผิดกับเขาที่ยังอมทุกข์ไม่เลิก
“...อาอิโนะ อุทาคาตะ ยินดีที่ได้รู้จัก”
เขาแนะนำตัวก่อนจะถามอีกฝ่ายกลับไป
“แล้วสูล่ะ ชื่ออะไร?”
เมื่อพบว่าลูกค้าที่มาเยือนที่ว่าไม่ใช่ใครอื่นไกลหากแต่เป็นญาติของตนกับรุ่นน้องที่รู้จักมักจี่เป็นอย่างดี อุทาคาตะแทบอยากจะกลับบ้านซะเดี๋ยวนี้ คำชมของฮารุโตะแทบไม่เข้าหูเขาด้วยซ้ำ
“อะแฮ่ม...”
เขากระแอมเพื่อกลบเกลื่อนและปรับอารมณ์
“สำหรับเมนูแนะนำข่อ- ...ข้าขอแนะนำเซ็ตรู้อนาคตที่เป็นเมนูพิเศษครับ”
“ก็คงจะกลับบ้านนั่นแหละ”
เขาตอบกลับ มองเจ้าเหมียวตรงหน้าพร้อมลูบหัวมันไปด้วย
“แล้วฮารุคุงล่ะ?”
(กลับมาแล้วค่ะTT ขออภัยที่หายไปนานนะคะ)
คนถูกเอ่ยชมหัวเราะแห้ง จะว่าแข็งแรงหรือสัญชาตญาณกลัวตายของตัวเองมันดีกันแน่ สำหรับอุทาคาตะแล้วเขาว่าคงเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า
“ขอบคุณหลายครับ”
ว่าพร้อมโค้งตัวลงเล็กน้อยให้รุ่นพี่สาว
“แล้ว...อามาเนะเน่มาออกกำลังกายเหรอครับ?”
เขาเอ่ยถามเหมือนจะพยายามชวนอีกฝ่ายคุย
(ยินดีมากค่ะ! ขออภัยที่หายไปนานนะคะTT)
เมื่อเสียงของอีกฝ่ายดังเข้ามาในโสตประสาท อุทาคาตะก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เข้ามาทักทาย สีหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง ต่างจากเพื่อนใหม่ที่คุยกับเขาด้วยรอยยิ้ม
“อ่า...”
เขาตอบกลับ แม้จะรู้สึกไม่เข้าใจกับคำว่า ‘น่าสนใจ’ ที่ว่า เขาก็ไม่ได้รังเกียจอีกฝ่ายนะ
#KMI_Bunkasai
#KMI_Artclub
" ชมรมศิลปะยินดีต้อนรับค่า~☆ หากต้องการนั่งพักผ่อนขอเชิญชวนเข้ามาวาดรูประบายสีที่บูธของชมรมพวกเราได้นะคะ~! "
นักเรียนสองสามคนสวมผ้ากันเปื้อนที่มีคราบสีจางๆ กำลังเชิญชวนผู้คนให้เข้ามาเยี่ยมชม เสียงเรียกดังเจื้อยแจ้ว พร้อมกับนักเรียนอีกคนที่ถือแผ่นป้ายโฆษณา
📢 กิจกรรมอยู่ใต้โพสต์ ❕️❗️
#KMI_Bunkasai #KMI_มะลึกกึ๊กกึ๋ยคาเฟ่
#KMI_เปิดโรล
โรลเปิด | แยกรูท
เมื่อ[คุณ]เข้ามาเยี่ยมเยือนห้อง 2-E ก็เห็นเหล่าพ่อมดแม่มดต้อนรับลูกค้าอย่างงขยันขันแข็ง
หนึ่งในนั้นเดินออกมาต้อนรับ[คุณ]ด้วยรอยยิ้ม
"ยินดีต้อนรับครับผม"
(มาแปะเด็กเสิร์ฟมิกะคุงค่ะ 🥺 มาบวกเล่นกันได้นะคะ✨ )
#KMI_เปิดโรล | แยกรูท
#KMI_Bunkasai
#KMI_มะลึกกึ๊กกึ๋ยคาเฟ่
“เฮ้อ…”
ชายหนุ่มในชุดสีดำราวพ่อมดทอดถอนหายใจออกมา ในวันที่ควรจะเป็นวันธรรมดากลับมีกิจกรรมเสียใหญ่โตจนเขารู้สึกเหนื่อยและอยากกลับบ้านแทบใจจะขาด
ท่ามกลางความครึกครื้นภายในห้อง [คุณ] ก็เข้ามานั่งที่โต๊ะที่จัดไว้
เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงเดินเข้าไปหาเพื่อรับออเดอร์ของคุณตามหน้าที่ของตน
เอาล่ะ จะสั่งอะไรดีล่ะ?