あけましておめでとうございます。
ผ่านพ้นไปอีกปีแล้ว ระหว่างทางคงมีเรื่องที่ทำให้ลำบากไม่น้อยแต่ก็ผ่านกันมาได้นี่เนอะ ปี 2025 ฉันก็ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขมาก ๆ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง จากนี้ฉันก็ขอฝากตัวด้วยอีกปีนะ
Wind Breaker season 2 ออนแอร์ ปี 2025 นะเออ ห้ามพลาดเชียวละ
แต๊ก
แต๊ก แต๊ก
วันนี้อุตส่าห์เป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองและขอยคุณพระเจ้า — ถึงทั่วโลกจะจัดมื้อใหญ่ด้วยไก่งวง แต่สำหรับที่ญี่ปุ่นจะเลือกจองไก่ทอดจากร้านผู้พันแสนโด่งดังมาแทนจนเป็นเอกลักษณ์
แน่นอนว่าหนึ่งในผู้สนับสนุนคุณหัวหน้าห้องย่อมไม่พลาด เซ็ตไก่ทอดในวันแสนพิเศษจึงเตรียมมาพร้อม
“Merry Christmas(*´ω｀*) ”
สุขสันต์วันใกล้สิ้นปี คริสต์มาสนี้มาฉลองกันเถอะ
🎁🎄
งานเลี้ยงจบลงแล้ว ฤดูร้อนที่พึ่งเริ่มก็ดูจะครื้นเครงเลยทีเดียว
"..."
อืม อัคคีภัยที่เกิดมันถูกดับไปแล้ว, แบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ
เรื่องราวหลังจากนี้จะเป็นไงนะ
ปีหนึ่งปีนี้ค่อนข้างน่าสนใจจริง
หวังว่าทุกคนจะยังสบายดี
หยดน้ำเกาะพราวไหลตกลงมาตามกรอบหน้า กลุ่มผมสีสายไหมเปียกลู่ลงมาตามกัน กลิ่นแชมพูหอม ๆ รับกันได้อย่างดี
ดวงตาสีมรกตสะท้อนภาพเงาในกระจก ไดร์เป่าผมถูกหยิบขึ้นมาใช้ ลมอุ่น ๆ พัดตีจนผมฟูยุ่ง
บรรจงหวีสางอย่างดี กิ๊บติดให้เข้าทรงไม่ให้หน้าม้าไหลลงมาเกะกะ ค่อยมองภาพของตนอีกครั้ง
"ผมแตกปลายแฮะ"
พึมพำก่อนจัดการตัวเองให้เรียบร้อย, ทำกิจวัตรช่วงเช้าเสร็จก็พร้อมไปเรียนแล้ว
สายลมเอื่อย กลิ่นชื้นอ่อน ๆ จากแปลงผัก บรรยากาศเงียบสงบบนดาดฟ้า ไม่มีที่ไหนจะเหมาะกับการทบทวนบทเรียนไปมากกว่านี้
เท้าศอกลงกับพนักพิงแขน ดันกรอบพลาสติกขึ้นให้เสมอกับดวงตา ,บทที่อ่านค้างไว้จากคราวก่อน คงจะเป็นบทนี้นะ
อีกวันที่ล็อกอินเกมเข้าไปรับของช่วงเช้า แต่พอเล่นไปเล่นมาก็เหมือนกับว่าจะใช้เวลามากไปหน่อย รู้ตัวอีกทีก็เข้าสู่ช่วงสายแล้ว
"แหม, โทษทีนะ พอดีเล่นเกมเพลินไปหน่อย, ไหน ๆ ก็อุตส่าห์มาทั้งที—ก็ขอคอนแท็กไว้หน่อยสิ
เป็นการทำความรู้จักกันตามธรรมเนียม กับไว้ติดต่อกันไง 〜 เน้?"
# จะทำความรู้จักกับด้อมนักเลงลมที่มารีทวิต
นี่แหละน้าเนโกะจัง แกเองก็ไม่อยากเปียกฝนเพราะกลัวเป็นหวัดเหมือนกันใช่ม้า
แต่ว่านะ แต่ว่า — พอได้มาดูหยาดฝนร่วงโรยจากท้องฟ้าอย่างนี้ที่นี่เนี่ย ก็ทำเอานึกถึงวันเก่า ๆ เลยแหละ
วันที่ฝนตกจนในใจมีแต่เมฆฝนหม่นหมองน่ะ
แต่เขาว่ากันว่าถ้าฝนหายแล้ว ฟ้าหลังฝนจะมีคุณสายรุ้งโผล่มาให้เห็นด้วยน้า แบบนั้นจะต้องส๊วยสวยแน่เลยเนอะ
ฉันจะช่วยกางร่มให้เอง ไว้ค่อยออกไปเที่ยวเล่นทีหลังด้วยกันนะ ~!
ใกล้พลบค่ำ แสงอาทิตย์สุดท้ายของวันสาดเข้ามากลืนพื้นที่ของร้านสะดวกซื้อไปกว่าครึ่ง จนใครบางคนต้องกระวีกระวาดออกมาผึงผ้าใบกันแดดเอาไว้
แขนซ้ายหอบถุงกระดาษ มือขวาหยิบลูกอมอันสุดท้ายในตะกร้าขึ้นมาพลางใช้ความคิด
ไหน ๆ ก็ซื้อมาตั้งขนาดนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องเหลือเอาไว้ดูต่างหน้าหรอก
#NewProfilePic
อืมม..
จะว่าไป.. เวลาที่เห็นแสงสี.. ไฟประดับ.. งานเทศกาลของประเทศอื่นที่ใกล้จะมาถึง..
ทำให้นึกถึง.. แสงจากโคมไฟตามงานวัดเลยนะ..
งานวัด.. ที่ฉันไปทำงานพิเศษบ่อย ๆ ..
มักจะได้เจอลูกค้า...หลากหลายกันไป
.. จริงสิ..
เพราะงานเทศกาลด้วยนั่นล่ะ..
ที่ทำให้ได้รู้จัก.. ชิชิโทน่ะ
หันไปมองเพื่อนที่มาด้วยกันทำท่าทางประกอบให้ดูเป็นตัวอย่าง ถ้าให้สุโอทำแบบนั้นคงจะรู้สึกแปลกอยู่ไม่น้อย
"เอ๋ อะไรแบบนี้ไม่ค่อยเหมาะกับฉันหรอก... แต่ถ้าเป็นคิริวคุงละก็ฉันว่าอาหารคงอร่อยขึ้นเลยละนะ"
( กระโปรงยาวพลิ้วไหวตามแรงลม รองเท้าผ้าใบย่ำตรงไปยังร้านขายอุปกรณ์เย็บปักถักร้อยก่อนจะหยุดยืนอยู่หน้ากระเช้าสานที่เต็มไปด้วยก้อนไหมพรมหลากสีสัน
อีกไม่นานลมหนาวก็จะพัดผ่านมาพร้อมกับเดือนธันวาคมแล้ว ถึงตอนนั้นผ้าพันคอที่ตั้งใจถักไว้ให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสคงเสร็จเรียบร้อยพอดี )
ขอโทษนะคะ ฉันขอซื้อบล็อคไม้เนื้อแข็ง กับไหมพรมสีเทาแล้วก็ขาวอย่างละสองก้อนค่ะ
แต๊ก
แต๊ก แต๊ก
เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เล่นเกมหนึ่งก่อนอัพเดทในวันถัดไป ถึงได้ล็อกอินเข้าไปเคลียร์เควสต์ประจำวันตั้งแต่เช้า
แหม ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้มาสักพักแล้วนะนี่ เพราะมัวแต่ติดเกมอื่นอยู่แน่ะ
"ไฮ่— อรุณสวัสดิ์เน้
เช้า ๆ แบบนี้อย่าลืมหาอะไรรองท้องสักหน่อยล่ะ, หรืออยากจะไปทานด้วยกันดีเอ่ย?"
หลังเลิกเรียน ดูเหมือนว่าในเมืองมาโคจิจะมาอีเวนท์พิเศษที่ร้านแห่งหนึ่ง สุโอและเพื่อนทั้งห้าคนก็ไม่รีรอที่จะเข้าไปช่วย เพราะในตอนนี้ภายในร้านเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
แต่สุโอก็ไม่คิดว่าตัวเองต้องมาใส่ชุดนี้...
"อืมー ก็เป็นชุดที่ดูดีอยู่เหมือนกันนะ"
จัดแจงตัวเองเรียบร้อยแล้ว รีบไปช่วยงานหน้าร้านก่อนดีกว่า
ข้ามผ่านมาได้แล้ว
ผ่านจากจุดนั้นมาได้แล้วจริง ๆ
ระหว่างทางก็มีสะดุดล้มบ้าง สองตามืดบอดจนมองไม่เห็นอะไร เผลอทอดทิ้งให้ทุกคนอยู่ข้างหลัง เร่งฝีเท้าเฝ้าฝันถึงความเจ๋งสุดยอดของการเป็นจุดสูงสุด
พอจุดหมายปลายทางไม่เป็นดังหวังก็พังทลายลง
ทว่า
ตอนนี้น่ะ
ไม่ได้อยู่คนเดียวแต่แรกนี่
แม้จะไม่อาจอภัยให้ แต่ก็อยากร่วมหัวจมท้ายไปกับทุกคน
ยืดอกรับอย่างลูกผู้ชาย และออกไปหาคำตอบนั่นด้วยกัน!
ตกเย็นซาโกะแวะเข้าคาเฟ่ร้านประจำ โชคดีที่มาทันเมนูที่เล็งเอาไว้
「คุณ」บังเอิญเจอเขาพอดี นี่เป็นโอกาสที่จะได้ทักทายเจ้าคนที่ไม่รู้จักหัดเข้าหาผู้อื่นก่อน
จังหวะทักทายนั่นเอง เขากำลังเปิดกล่องต้องหันขวับไปที่ต้นเสียง ระยะที่ห่างกันไม่ถึงคืบ เจ้าตัวเลยสะดุ้งเผลอปล่อยกล่องเค้กหลุดมือ
แผละ
ดูเหมือนว่าตอนนี้จุดสนใจ จะอยู่ที่กล่องเค้กยับเยินระหว่างพวกคุณแทน
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
あとで返事するねー
#ウィンブレ
⚠︎ 𝘔𝘢𝘯𝘨𝘢 𝘚𝘱𝘰𝘪𝘭𝘦𝘳𝘴
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
⏰ 00.00 ‼️
“ สึ — บา — กิ !
สุขสันต์วันเกิดนะ ! 🎉 ”
ไฟห้องเรียนถูกเปิดขึ้น พร้อมกับอุเมมิยะที่ถือเค้กอยู่
เป็นเค้กสตอเบอร์รี่หน้าตาเรียบง่ายก้อนหนึ่งสำหรับเจ้าของวันเกิด
“ ยังไม่ได้ปักเทียนเลย ! กลัวจะไหลลงเค้กก่อนน่ะ ! งั้นปักแล้วมาอธิษฐานกันเถอะ ! ”
( อีกคืนหนึ่งที่สงบเงียบ
เหล่าคุณดวงดาวจะสนุกสนานเริงรื่นไหมนะ? ก็เวลาแบบนี้น่ะ ข้างบนนั้นมีพวกคุณอยู่มากมายเลยล่ะ
เพื่อนพ้องเยอะถึงขนาดนั้นน่ะดีจังเลยน้า จะได้ไม่เหงาไงล่ะ!
เวลาแบบนี้ถึงได้ดูดวงดาวบนท้องฟ้าได้ถนัดนัก แม้จะไม่ใช่ช่วงที่คุณดวงดาวจะวิ่งผ่าน
แต่ว่า
แต่ถ้าหากว่า
หากส่งคำอธิษฐานแก่ดวงดาว ณ ตอนนี้ คำขอจะถูกตอบรับรึเปล่า?
แต่ตอนนี้ก็ได้อยู่กับทุกคนแล้วนี่เนอะ ดีจะตาย~! )
เดินดุ่ม ๆ มาทาง @kaji2710.bsky.social ก่อนที่จะยัดขนมปังหนึ่งก้อนใส่มือแล้วหมุนตัวหันหลังเตรียมจะเดินหนีไม่ได้พูดขยายความอะไรต่อ
"...พอดีเก็บมาได้แล้วเห็นนายอยู่ตรงนี้พอดี เอาไปซะ"
จริง ๆ แค่ได้ยินมาเมื่อกี้ว่าเป็นวันเกิดของหมอนี่เลยให้ของขวัญแบบคนอื่นเขาเฉย ๆ
❝ ???? ❞
... กว่าจะยกเฮดโฟนลงมาพาดคอได้ ก็ไม่ทันฟังแล้วว่าอีกฝ่ายขยับปากพูดอะไร
ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังที่ห่างออกไปไกลสลับกับขนมปังที่ได้รับมาโดยไม่ทราบสาเหตุ
คงตอบแทนเรื่องบนดาดฟ้าเมื่อตอนนั้น หรือไม่ก็เป็นของที่คนอื่นฝากมาให้
แต่จะยังไงก็เถอะ ...
หวังว่าจะไม่มาขอคืนย้อนหลังก็แล้วกัน
เดือนสุดท้ายของฤดูใบไม้ร่วง พูดถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ต้องข้าวอบเห็ด ถ้ากินคู่กับเต้าหู้ทอดแล้วก็ซุปมิโซะร้อน ๆ จะยิ่งอร่อยเหาะเลยนะเออ
วันฮาโลวีนผ่านพ้นไปแล้ว ละเดือนใหม่ก็มาเยือนพร้อมคุณพระอาทิตย์ที่ยิ้มแฉ่งบนท้องฟ้ารับวันแบบนี้เนี่ย ฟังดูดีเลยเน้อ ~
หลายเรื่องทั้งดีบ้างแย่บ้างปะปนกันไป แต่ฉันก็หวังว่าทุกคนจะได้เจอทางที่ใช่, ทางที่คิดว่าตัวเองตัดสินใจว่าถูกต้องแล้วโดยไม่เสียดายทีหลังน้า
ละก็ ละก็ สำหรับอันนี้ที่ได้มาจากร้านของฝากน่ะ ขอเอามาแจกจ่าย มอบให้พวกเธอทุกคนเลย
ใกล้หมดฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เตรียมตัวสู่ฤดูหนาว!
จริงๆ ตุ๊กตาที่ขยับได้แมมีเสียงก็ฟังดูเป็นเพื่อนแก้เหงาได้ดีออกนะครับ~
*แต่พอเห็นมือแกัผ้าปิดตาก็...*
เดี๊ยวก่อนครับบ อันนี้จะ Trick น่ากลัวไปแล้วครับ ไม่ได้เตรียมใจ!?
แก้ครับ แก้ Treat แล้วครับ!!?
น่ากลัวอ่ะ-ให้ก็ได้ค่ะ! เอาไปเลยย
เย้ย หน้ากากน่ากลัวจังค่ะ เลือดดูสมจริงเกินไปแล้ววว 😱 อันนี้ลูกอมให้สุโอคุงน้า
อ่ย🤣 นี่ค้าบ จริงๆเค้าก็จะให้นั่นแหละแค่อยากรู้ว่าสุโอคุงจะหลอกยังไง ´ ꒳ `
เฮือก ! เวลาตั้งขนาดนี้แล้วเหรอ แบบนี้ไม่ดีต่อสุขภาพผิวเลย อีกอย่างนี่ก็ดึกมากแล้วด้วย ถึงจะเสียดายม้ากมากก็เถอะเนะแต่ฉันคงต้องกลับแล้วล่ะ
/มองนาฬิกาที่ตอนนี้ดึกมากเกินกว่าที่เด็กมัธยมจะออกมาข้างนอกแล้ว/
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เอาล่ะ จะไม่ลืมความสนุกนี้แน่นอนเลยน้า โฮระ ห้ามอยู่ดึกกันนะ!
ความสวยต้องรักษาให้สม่ำเสมอ ไม่มีข้อแม้! ราตรีสวัสดิ์เน้ ☆
#ปาร์ตี้ฮาโลวีนกับนักเลงลม
อืม ฉันว่า Treat ดีกว่าไหมนะ ? แต่ถ้าจะใช้ Trick ก็ได้เหมือนกัน
สายโซ่ไข่ปลาถูกถือเอาไว้ก่อนจะแกว่งตุ๊กตาไปมา จากที่เริ่มแกว่งช้า ๆ ก็เร่งความเร็วขึ้น
"ลองดูดี ๆ ละ เพราะเจ้านี่เป็นตุ๊กตาที่ขยับได้ด้วยนะ แถมยังมีเสียงแปลก ๆ ออกมาอีก"
ถึงจะพูดไปอย่างนั้น มืออีกข้างก็ค่อย ๆ แกะผ้าปิดตาออกจากตุ๊กตาช้า ๆ ทันใดนั้นー
อยากได้ Trick แบบไหนละนั่น
ว่ากันว่านอกจากผีธรรมดาที่มารวมกันอยู่ที่นี่ แต่จริง ๆ แล้วยังมีผีที่ค่อนข้างร้ายกาจมากเลยละ
ถ้าใครไม่ให้ขนมหรือสิ่งที่ผีตนนั้นต้องการก็จะโดนー
หน้ากากยังคงสวมบนใบหน้า เพียงแต่หน้ากากอันนี้นั้นแลดูจะหน้ากลัวกว่าอันก่อน
"ถ้าไม่ให้จะโดนหลอกจนถึงพรุ่งนี้เลยนะ"