Posts by หิวข้าว
Richard idv
ต้องขอโทษจริงๆที่ตอนนี้เรื่องยังมีเท่านี้นะคะ เรายังไม่ได้อ่านต่อเลยยังไม่ได้เขียนต่อ ถ้ามีโอกาสจะมาต่อแน่นอนค่ะ🙇
แสตนเซ
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
bsky.app/profile/hugh...
✒️ รวมฉบับสมบูรณ์
หมายเหตุ : เนื้อหาครบถ้วนและจัดเรียงลงใน readawrite เรียบร้อย เขียนด้วยใจเหมือนกันแค่ใส่ใจเป็นพิเศษ
🎨 รวมงานวาด
หมายเหตุ : เนื่องจากความด้วฝอยในความสามารถทำให้ผู้พบเห็นอาจขบขันไปบ้าง แต่ก็วาดด้วยใจอีกเช่นเคย แค่บางลงนิดหน่อย
🍵 รวมเธรด
คำเตือน : อาจไม่ระบุถึง trigger & content warning โดยครบถ้วน
หมายเหตุ : การบรรยายแบบหน้างาน ขอไปที ทั้งยังขายผ้าเอาหน้ารอด มีการจัดเรียงที่สะเปะสะปะ แต่เขียนด้วยใจค่ะ
📌 งานเขียน
⚠️ : ใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ งานเขียนเป็นแบบ🔞 และมีเนื้อหารุนแรงในทุกด้าน ซึ่งจะมีการติด trigger & content warning ไว้ค่ะ
หมายเหตุ : เราลงงานที่เสร็จแล้วส่วนใหญ่ใน readawrite ค่ะ และที่ชงเป็นเธรดยาว ๆ ใน social media ถ้าเสร็จก็จะเรียบเรียงลงใน readawrite เช่นกันค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ🙇
กุเพิ่งเห็นว่าเขียนคำว่าวิจารณญาณในปักหมุดผิด อีสัส อย่าตัดสินเราเลยค่ะทุกคน ก็งานชุ่ยจริง
ขอโทษที่ไม่ได้ลงงานต่อเนื่องนะคะ ช่วงนี้สภาพจิตใจเราค่อนข้างแย่ค่ะ เลยดันตัวเองกลับเข้าที่ทางไม่ได้ จะพยายามเต็มที่กับฝั่งนั้นเพื่อกลับมาทำฝั่งนี้ให้ดีที่สุดค่ะ
Title: What’s wrong with my Ushiwaka-chan !?
Pairings: UshiOi #อุชิโอย
Tags: nsfw, fem dom, strap on
โทรุไม่แน่ใจนักว่าสถานการณ์ของเขากับแฟนสาวคนสวยอย่าง ‘อุชิจิมะ วากะโทชิ’ มาลงเอยแบบนี้ได้ยังไง
"เพราะงั้นเราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าครับ"
อย่างกับตอกฝาโลงตัวเอง มือใหญ่เอื้อมปิดประตูตามหลังคนตัวเล็กกว่าทั้ง ๆ ที่สายตายังคงมองแสงไฟจากข้างนอกที่ค่อย ๆ ถูกประตูบังสนิท
อย่างคนหาทางหนีทีไล่ คาบรูจึงถือวิสาสะยกมือขึ้นแตะที่แผงอกอีกฝ่ายก่อนดันกายแทรกประตูเข้าไป "ผมดีใจนะครับที่ได้เจอคุณไลออสก่อนเข้าดันเจี้ยนอีกครั้งแบบนี้" ไลออสที่กำลังจะเอ่บปากปฏิเสธพลันหุบปากฉับด้วยรวมกับความรู้สึกผิดต่าง ๆ ยิ่งท้วงอีกคนไม่ได้
คล้ายเพิ่งนึกออก ไลออสอุทานเสียงเบาก่อนจะยืดอกกล่าวตอบชายหนุ่ม เขาปรับท่าทางและสีหน้าให้เหมือนอย่างเดิมที่สุดให้พูดคุยเรื่องธรรมดาได้อย่างเป็นธรรมชาติ ปกติความรู้สึกผิดไว้ในใจอย่างแนบเนียน
แค่ว่าคาบรูไม่ใช่ว่าไม่รู้
จวนบทสนทนาเริ่มนิ่ง สายตาของไลออสมองไปทางบันได้อยู่หลายรอบ
เงยหน้ามองในขณะที่ไลออสเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยสีหน้าลังเล ชายหนุ่มหลุดปากมาแค่ อ่า เอ่อ ตะกุกตะกักอย่างประหม่า ฝ่ายคาบรูมองท่าทีนั้นด้วยความนิ่งสงบ แต่ในใจปวดร้าวไปทั้งอก
แค่ทักทายกันยังไม่ได้
สุดท้ายแล้วจึงกล่าวไปเพียง "ยินดีต้อนรับกลับครับ"
ดวงตาสีน้ำเงินจ้องเขม็งอยู่ที่บานประตูเสียนาน สมองขบคิดหลายสิ่งอย่างจนในที่สุดก็ตัดสินใจยกมือขึ้นเคาะเพื่อเรียกคนภายในห้องออกมา
แว่วหูได้ยินเสียงเดินมาหยุดลงที่ประตูก่อนจะแง้มออกให้เห็นเจ้าของห้องพัก
คนที่หลบหน้าเขามาตั้งนาน
คุณไลออส
อีกฝ่ายผงะ ส่วนสูงที่ต่างกันทำให้คาบรูต้อง
สราส อยากซื่อนิยายเว้ย