(อาจารย์ได้ทีมยักษ์ล่ะ)

(เช่นกันครับบบบ)

"นั่นสินะ..."
คาเกยะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ แล้วตบหลังนักเรียนของตนเบาๆ เชิงให้กำลังใจก่อนพูดต่อ

"ถ้าอย่างนั้นก็แยกย้ายดันหาต่อเถอะ ระวังตัวด้วยล่ะ"
พูดจบ อาจารย์หนุ่มก็เดินจากไปอีกทิศทาง เพื่อที่จะไปตามหาเลาะแสของคดีนี้ต่อ

"อืม...ร่มแดงใช่ไหม?"
คาเกยะที่เห็นว่าอีกฝ่ายสติกลับมาแล้วจึงยอมปล่อยมือจากไหล่ของอีกฝ่ายแล้วตอบรับเรื่องดังกล่าว

"ระวังหน่อยก็ดี...พวกมันชอบใช้จังหวะที่เราเผลอ"
ชายหนุ่มเอ่ยเตือนลูกศิษย์พลางมองย้อนกลับไปยังจุดที่ร่างนั้นเคยยืนถือร่มอยู่

"แล้ว...ได้เบาะแสอะไรบ้างไหม?"
เขาถามต่อ เพราะตัวเองก็แทบไม่ได้อะไรเช่นกัน

"ช่วงนี้มันหยุดน่ะ...เคสนี้ค่อนข้างใหญ่จนต้องทำแบบนั้น"
"แต่ถ้าไม่อยากรบกวน แล้วมีอะไรเกิดขึ้นก็โทรบอกพวกชั้น ไม่ก็กลับไปหลบที่บ้านตระกูลวาตานาเบะนั่นแหละ"
คาเกยะตอบ เพราะเอาเข้าจริง...แม้จะได้เจอหน้าค่าตากันบ้าง แต่เขาก็ไม่ได้รู้สถานการณ์ของหญิงสาวนัก

"ถึงแล้วล่ะ"
ก่อนที่เขาจะเลี้ยวรถไปจอดที่หน้าตึกคอนโดที่บัดนี้เซ็ตสึนะกับสามีย้ายมาอยู่ พลางจอดที่ริมฟุตบาทให้เธอลง

"อาฮะ..."
คาเกยะพยักหน้าแม้จะทำหน้าเครียดอยู่เล็กน้อยก็ตามที แต่ก็ขับไปตามที่อยู่นั้นให้

"ให้เจ้าเทรุอิมาช่วยพาไปทำธุระให้ไหม?"
เพราะคิดถึงเรื่องความปลอดภัยเป็นหลัก ชายหนุ่มจึงแนะนำออกมาแบบนั้น ขณะที่ขับรถไปตามจุดหมายที่เปลี่ยนไป

#OMTKss2_Roleplay
ช่วงพักเที่ยงภายในโรงเรียน | แยกรูท

“โอ๊ะ✨ คนที่อยู่ตรงนั้นน่ะ!”

หล่อนเรียก [คุณ] ที่อาจจะกำลังเดินผ่านหรือเว้นว่างจากกิจกรรมช่วงพักเบรก

“ดิฉันกำลังมองหาเพื่อนฝึกซ้อมมาบุคู่กับอุปกรณ์พิเศษอยู่เลยค่ะ~ถ้าไม่เป็นการขอมากเกินไป--”

หล่อนสะบัดผมพริ้วใต้แสงแดด อย่างกับมีประกายวิบวับชวนแสบตา

“มาเป็นเพื่อนซ้อมมาบุให้ดิฉันเสียหน่อยสิคะ🌹✨”

"ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
คนที่คว้าไหล่ดึงอีกฝ่ายไม่ให้ถูกรถชนเมื่อครู่คือคาเกยะที่สวมชุดกันฝนสีดำและถือมาบุเล่มยาวของตัวเองไว้ในอีกมือ

"เกือบโดนรถชนแล้วนะ ระวังหน่อย"
เขาเอ่ยเตือนอย่างไม่กดดันนัก พลางเหลือบสายตาไปมองจุดที่เคยมีร่างถือร่มสีแดงยืนอยู่ แต่บัดนี้กลับหายไปแล้วพร้อมขมวดคิ้ว

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด / แยกรูท / 21.00 น.

ในขณะที่[คุณ]กำลังเดินหาเบาะแสของเหล่าผู้คนที่หายไปจนดึกดื่น

[คุณ]ที่กำลังเข้ามาเดินหาในตรอกร้านค้าท่ามกลางสายฝนสีแดงชวนอึดอัดนี้เห็นบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ที่หางตาแล้วหยุดจ้องมองคุณพร้อมเสียงหัวเราะชวนสยองแผ่วเบา

เมื่อหันไป ก็ได้พบกับแมวสีแดงชวนสยองที่หันหลังวิ่งหนี[คุณ]ไป

[คุณ]จะทำเช่นไรกันล่ะ?

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
[โรลเปิด|ช่วงเย็นราวๆ17.00-18.00 | แยกรูท]

เมื่อเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้นก็เป็นช่วงเวลาที่เซ็ทสึนะได้เดินออกมาจากโรงพยาบาลพอดี หล่อนรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติ แต่ก็ไม่อยากที่จะเข้าไปยุ่งกับมันแล้ว จึงรีบสาวเท้าออกมาจากฝูงชน

แล้วใช้เส้นทางหนึ่งที่ไร้คนและดูง่ายต่อการเดินจึงตัดสินใจใช้เส้นทางนั้นเพื่อที่จะเดินไปเรียกรถกลับบ้าน

ทว่า

(+)

"อืม"
คาเกยะรับคำ พลางเดินคุ้มกันเธอไปยังรถของเขาที่จอดอยู่ไม่ไกลจากตรงจุดนั้น โดยที่ระหว่างทางก็แวะตู้กดน้ำเปล่าเย็นๆ ส่งให้เซ็ตสึนะดื่มลดความพะอืดพะอม จากนั้นจึงตรงไปเปิดประตูรถให้สาวเจ้าเข้าไปนั่ง เพื่อขับไปส่งยังบ้านตระกูลวาตานาเบะที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

"ช่วงนี้เป็นไปได้อย่าพึ่งออกไปไหนมาไหนคนเดียวดีกว่านะ"
แล้วขณะขับกลับ...เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงไปด้วย

"อืม...ค่อนข้างใหญ่น่ะ เจ้าเทรุอิเองก็ไปอีกฟาก"
หลังจากได้ฟังเหตุผลและคำถามของเด็กสาวเพื่อนลูกพี่ลูกน้องตน คาเกยะก็ได้เพียงพยักหน้าและตอบกลับไป

"ตอนนี้ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ เดี๋ยวชั้นคุ้มกันกลับไปส่งดีกว่านะ"
พอคิดถึงสถานการณ์ในเมืองตอนนี้ที่ต้องถือมาบุโชว์เตร็ดเตร่แล้ว เจ้าตัวก็ตัดสินใจที่จะคุ้มกันเซ็ตสึนะกลับบ้านแล้วค่อยกลับออกมาหาเบาะแสต่ออีกรอบก็ไม่สายอะไรด้วย

"..."
แม้คำตอบจะชวนให้คาเกยะขมวดคิ้ว แต่นิสัยของเซ็ตสึนะนั้น...เขาก็พอรู้อยู่บ้าง จึงไม่คิดจะซักไซร้อะไร แต่ก็ไม่ได้ลดความระแวดระวังของตนลง

"มาตรวจหรอ"
เขาถามพลางเลิกประคองเธอแล้วขยับออกมายืนห่างเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียด แต่มือที่ประคองดาบนั้นก็ไม่ได้ลดจากท่าเตรียมชักเลยแม้แต่น้อย

"หมอนั่นล่ะ?"
ร่างนั้นถามถึง...ผู้เป็นสามีของอีกฝ่ายที่ควรจะมาด้วยแต่ไม่เห็นคนนั้นนั่นแหละ

"เซ็ตสึนะ?"
ร่างที่หญิงสาวสาวเท้าเร็วมาจนชนเข้าคือคาเกยะที่ขณะนี้ออกตรวจหาเบาะแสอยู่ ชายหนุ่มทำหน้าแปลกใจกับความร้อนรนนั้นจนถึงกับต้องหลุดเรียกคนที่ชนตนอย่างฉงน

"หนีอะไรมา?"
เขาถามอย่างเรียบเฉย พลางประคองหล่อนไม่ให้ล้ม ในขณะที่สองตานั้นก็กวาดมองหาความผิดปกติรอบตัวอย่างตึงเครียด ในขณะที่มือข้างที่ถือดาบนั้นใช้นิ้วโป้งดันด้ามดาบเตรียมชักออกมาทุกเมื่อ

“นี่ก็ยังไม่ใช่...”
เขาบ่นอุบกับตนเพียงคนเดียว พลางสะบัดง้าวไล่เลือดที่เปรอะเปื้อนใบดาบนั้น ก่อนจะถอดฝักดาบออกจากตัวของโยการาสุ แล้วจึงเก็บดาบกลับเข้าฝัก จากนั้นจึงออกเดินสำรวจหาเบาะแสต่อไปในทันที

- จบ -

พร้อมๆ กันนั้นก็ประกอบฝักดาบกับปลายด้ามจับ เปลี่ยนมันให้กลายเป็นง้าวเล่มยาว ทะลวงแทงไปใส่กลางลำตัวของอีกฝ่ายอย่างจังในสภาพหงายใบดาบขึ้นฟ้า แล้วกระทืบเท้าส่งแรงของตนตวัดฟันเสยขึ้นผ่าร่างของโยไคตรงหน้าจนช่วงบนขาดกลางจนถึงศีรษะ สิ้นสภาพสลายหายไปกลางสายฝนสีชาดนี้

ดาบที่ถูกชักอย่างเร็วนั้นถูกสะบัดฟันในแนวราบจนเกิดประกายสีเงิน รัศมีดาบนั้นวาดหวังตัดศีรษะของโยไคตรงหน้าให้ขาดสะบั้น

แต่อนิจจา...มันตรงหน้านั้นกลับไหวตัวทัน ถีบเท้าหลบถอยหลังออกจากวงดาบอย่างทันท่วงทีพร้อมเสียงกรี๊ดอย่างไม่พอใจ ที่เกิดขึ้นจากที่ปลายดาบนั้นเฉือนตื้นผิวลำคอขาวสวยของมันจนเรียกเลือดเล็กน้อยขึ้น

คาเกยะไม่ได้สะทกสะท้านต่อสิ่งนั้น เขากลับทำเพียงสืบเท้าพุ่งเข้าไป

สาวคนนั้นหยุดอยู่ตรงหน้าของคาเกยะดั่งรอคอยใครบางคนและพบเข้า ริมฝีปากสวยนั้นฉีกยิ้มกว้างเสียจนสองข้างแก้มฉีกกว้าง พร้อมกับคำถามที่แสนคลาสสิคจะดังออกจากปากของร่างนั้นที่ยืนตากฝนสีชาดมิไปไหน

“ฉันสวยไหม…?”
ชิ้ง!
ร่างสูงพุ่งใส่ผีสาวปากฉีกตรงหน้าอย่างรวดเร็วแบบไม่มีความลังเล โยการาสุ (อีกาในราตรี) ดาบยาวนากามาคิสีดำสนิทของคาเกยะถูกชักออกมาจากฝักในท่าอิไอ

#OMTKSS2_INK

คาเกยะบัดนี้สวมชุดกันฝนสีดำเอาไว้พร้อมๆ กับดาบเล่มยาวในมือเดินเตร็ดเตร่ตรวจสอบหาเบาะแสท่ามกลางฝนสีเลือดที่ตกกระหน่ำลงมาจนทำให้ผู้คนภายในเมืองแห่งนี้หวาดผวา

ยังคงไร้ซึ่งเบาะแสใดๆ ที่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่ถึงแบบนั้น เขาก็ยังไม่ล้มเลิกการออกลาดตระเวณ เหมือนกับที่เพื่อนๆ อาจารย์ท่านอื่นๆ เองก็ยังคงทำเช่นเดียวกับเขาในขณะนี้ จวบจนกระทั่ง...

พบใครบางคนตรงหน้านั้น

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… >

กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า
แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด…
ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น

#OMTKSS2_INK

#OMTKSS2_INK
⚠️โครงกระดูก

จากเหตุที่มีคนหายไปจึงทำให้เธอได้เริ่มหาเบาะแสถึงตัวผู้คนเหล่านั้น จนกระทั่งได้ยินเสียงโหยหวนจากบ้านหลังหนึ่ง ด้วยความสงสัยถึงได้เข้าไปสำรวจโดยที่ไม่ได้คาดการณ์ถึงสิ่งที่จะพบเจอ

เสียงนั้นชัดขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ตรงเสาหลักหนึ่ง เธอได้ทำการขุดดินลงไป

― ขุดแล้วขุดอีก

และได้พบกับเศษซากโครงกระดูกนับชิ้นที่ระบุได้ว่ามีสามคน
...นั่นทำให้ชวนขนลุกทั้งขวัญผวาไม่น้อยเลย

( แวะมาลงมีมที่วาดไว้ขำๆครับ🤣 )

Cms by Plum puli

‘ มองเห็นแล้ว ’
’ อยู่ตรงนั้น ’
.
.
.
‘ ห้ามพลาดนะ ! ‘

————————
( เก็บตกอีเวนท์ 06 ค่ะ yy )

[ 釣り大会 • Tsuri taikai ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาเล่นอีเว้นท์ :: 6 ก.พ. 2569 เวลา 13.30 น. - 12 ก.พ. 2569 เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_เทศกาลตกปลา

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

夜木理 陰弥 - Yamokuri Kageya - ยาโมะคุริ คาเกยะ
วิชาเลือก - สายต่อสู้ / 27ปี

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Z'Hazien TK