[ Mini Event : Astrology ]
Tag : TWD2_Class03

รายละเอียด : bit.ly/TWD2Class03

── ⋆⋅🌠 ⋅⋆ ──
ส่งการบ้าน : bit.ly/TWD2Homework
ตรวจสถานะ : bit.ly/TWD2ClassCheck

#TWD2_Summer

"รับน้ำผลไม้กระป๋องมั้ยครับ วันนี้ร้อนมากเลยเนอะ... ฮ่ะๆ”

“ให้ตายเถอะผมไม่ถูกกับแสงอาทิตย์เอาซะเลย...”

(มาลงย้อนค่ะวี่ย์!!!(?) )

#TWD2_Summer

.•(ร้อน)

#TWD2_Firelit

แสงแดดกระทบเรือนผมสีเงินสดระยิบสวย อาภรณ์แต่งแต้มลายเงินปักของบุปผา เขียวมินต์คาดผมประดับดอกยาสมินเชิญชวนสู่งานเทศกาล

"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ได้เวลารื่นเริงในยามราตรีประดับดอกไม้ไฟ"

©️ Kamonchanat Danai

[ Event 05 - A Firelit sky ]
Tag Event : #TWD2_Firelit

Date : 19 - 25 เมษายน 2026

รายละเอียด : bit.ly/TWD2Firelit

#TWD2_Summer

"ดูนกนั้นเต้นสิ น่ารักชะมัดเลย"

"อะไรอะ พระอาทิตย์ทำสีหน้าแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?"

"สัญญาสิ...ว่าจะไม่ลืม"

Tropical Wear | SR

"แอ่ก-"

เสียงกระแทกหลุดออกมาพร้อมลมหายใจที่สะดุด

โอย…

นาดีร์หงายหลังนอนนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะยกเท้าถีบใส่อีกฝ่ายสุดแรง ส่งร่างนั้นให้กระเด็นออกไป

เหอะ ไปเลยไป๊

“ฮึ”

น่าโมโหชะมัด

เจ้าตัวยันพื้นพยุงร่างลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะคลานเข่าเข้าไปประชิดอีกฝ่าย

มือเอื้อมคว้าเข้าที่เอว แล้วออกแรงบีบ

แก้แค้น😡

"อึก—!"

นาดีร์สะดุ้ง ริมฝีปากอ้าพะงาบๆ ดิ้นทุรนทุรายอยู่ใต้ร่างของสิงโตขาว

หูกระต่ายที่ไวต่อความรู้สึกสั่นไหวเบาๆ ไม่ต่างจากเจ้าของร่างที่กำลังตื่นตกใจ

ขาเรียวออกแรงเต็มที่ เตะเข้าที่เอวของอีกฝ่ายอย่างไม่คิดออมแรง หวังผลักให้ร่างนั้นถอยออกไปพ้นทางเสียที

ใบหูกระต่ายลู่ลงจนแนบศรีษะ ร้องเสียงดังทำไมเนี่ยตกใจหมด

แต่เห็นอีกฝ่ายเจ็บตัวแล้วดันมีความสุขพิลึก

"อ่ะ—"

ร่างถูกกระชากจนเสียหลัก ร่วงลงมากองกับพื้นเบื้องล่าง ทว่าแรงกระแทกไม่ได้รุนแรง จึงแค่พลิกตัวนอนตะแคง ศอกหนึ่งค้ำไว้ มือรองคาง เอียงศีรษะเล็กน้อย จ้องมองอีกฝ่าย

ปลายเท้าเขี่ยหางหยอกอีกฝ่ายเล่นเบาๆ

ไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่นิด

หายเจ็บแล้วใช่ไหมล่ะ เป็นไงเวทมนตร์ฟู่ๆ

ฮึ้ หายแล้วก็ทำเป็นเย็นชาทิ้งกัน

เขากระดิกปลายเทาตึกตึกสองสามที ก่อนจะก้าวถอยหลัง ทว่าจังหวะนั้นเอง ปลายเท้ากลับจงใจเหยียบลงบนหางของอีกฝ่าย

น่าหมั่นไส้

อุ่ย น่าสมเพชดีจริง

โถ่เอ้ย ลูกสิงโตเจ็บตัวอยู่นี่เอง อ่ะๆ ง้อสักหน่อยก็ได้

มือเรียววางแผ่วลงบนศีรษะของอีกฝ่าย ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ราวกับปลอบประโลมเด็กน้อย โอ๋เอ๋ เจ็บตรงไหนกัน

เขาค่อยๆย่อตัวลง ก่อนจะโน้มเข้าไปใกล้ เป่าลมเบาๆลงบนหน้าผากนั้น ฟู่ หายเจ็บๆ

นาดีร์ย่องเข้ามาทางด้านหลัง ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวจะพุ่งเข้าขยุ้มโคนหูของอีกฝ่ายสองสามที

กล้าดียังไงถึงมาขี่ไม้กวาดพุ่งชนร่มหลบแดดอันแสนสงบสุขของฉัน!!!

#TWD2_Class02
เมื่อนกน้อยมาเกาะที่ไหล่ เขาก็ไม่ได้ไล่ออกไป แต่กลับยื่นมือช่วยประคองเจ้านกไว้ตลอดทาง ไม่งั้นมันคงปลิวตามลมไปแล้ว-

“ อ้าว..ไปแล้วหรอ? ”

พอถึงเส้นชัยเจ้านกก็บินหนีเขาไปแล้ว???

#TWD2_Summer

"คำขอที่ติดไว้น่ะ นึกออกแล้วละพอนายยืนยันแบบนั้น"

"ในอนาคตถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นเพราะผมเป็นต้นเหตุละก็... อย่าลังเลที่จะห้ามนะ"

สุดท้าย —คำสัญญาก็สลายหายไปพร้อมกับเม็ดทราย จนหลงเหลือแต่ความรู้สึกที่ยังเชื่อมั่นเท่านั้น

#TWD2_Summer
โรลเปิด

[คุณ]ที่มาเดินเล่นแถมชายหาดได้เจอกับรุ่นพี่ปี 3 คนสวย(?)นั่งอาบแดดถือนํ้ามะพร้าวอยู่ไกลๆ

จู่ๆอีกฝ่ายก็หันควับจ้องเขม็งใส่

“นี้มันบังวิวฉันนะยะ!!!”
เขาตะโกนพร้อมกะยกแว่นกันแดดขึ้นมาคาดหัวด้วยความไม่สบอารมณ์

ดูเหมือว่า[คุณ]จะเผลอไปบังวิวของเจ้าตัวเข้าให้แล้วสิ

(มาเล่นกันได้นะคะะ)

#TWD2_Summer

(ผปคมะค่อยสบายงานเยอะเลยมาเขี่ยๆเจ๊ค่ะ)

-One day,Unbirthday Party-

“สนใจมาเล่นพนันกับแมวไหม เมี้ยว?“

“คนแพ้ต้องไปทำเวรกับฟามิงโก้นะ มี๊”

cms.Rinc
————————-
(มาเก็บคอมมิชชุดหอที่ได้มาคับผม 😼)

#TWD2_Class02

/ เสียงกรี๊ดของชายฉกรรจ์ดังลั่นสนามจำลอง (?) /

( สามารถรีแอคให้กำลังใจจอมมารได้นะคะ :3 )

𓏵 #TWD2_Class02

ด้วยความเร็วที่ไม่สามารถหยุดได้ทัน ทำให้ต้องชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่อย่างจัง เขานอนกะพริบตาปริบ ๆ ราวกับยังประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นไม่เสร็จดี

"อะ—"

ความรู้สึกเจ็บแปล๊บบริเวณจมูก และกลิ่นสนิมคาวขึ้นมา ดูเหมือนจะต้องไปห้องพยาบาลซะแล้วล่ะ

สีหน้าประหลาดนั่น ช่างชวนให้พึงใจ

เขาปล่อยมือ ก่อนจะเบือนหน้าหลบน้ำที่กระเซ็น แล้วหมุนตัวมุ่งหน้ากลับสู่ที่พัก

ปลายนิ้วแตะลงบนบาดแผลบริเวณไหปลาร้า ไล้ผ่านรอยเขี้ยวที่ฝากไว้ลึกจนเป็นรอยชัด

เจ็บ…

แต่กลับรู้สึกดี

ความร้อนผ่าวค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
เห็นที…คงต้องรีบไปชำระล้างเสียหน่อยแล้ว

ปลายนิ้วโป้งไล้ผ่านรอยคมเขี้ยวอย่างเชื่องช้า ไม่แน่ชัดว่า เป็นการปลอบโยน หรือย้ำเตือน ว่าผู้ใดคือคนที่ฝากร่องรอยนั้นไว้

นาดีร์โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิม ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นยิ้มเยาะ

' สิงโตดุร้ายเมื่อครู่…หายไปไหนเสียแล้วเล่า? '

แล้วจึงค่อยๆ ยันกายลุกพร้อมคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายดึงให้ลุกตาม

แสงสุดท้ายกำลังเลือนหาย หากช้ากว่านี้เขาคงต้องคลำทางกลับที่พักแล้ว

วันสุดท้ายของการส่งการบ้าน

ในห้องของใครบางคนที่ปกติจะเงียบๆสรุปไม่เงียบเลย

เพราะมีเสียงทุ้มต่ำ จากเสียงเบสของรีเวน แน่นอนเขาก็เล่นอย่างกับเหมือนนักดนตรีที่เล่นมาแล้วแต่ก็ เขาไม่ค่อยจับเล่นหรอก นานๆทีจะเล่นมากกว่า

#TWD_Class01

คนมีความสามารถ ถึงไวโอลินไม่เหลือแม้แต่สายเดียวมันก็เป็นเพลงให้ได้

Song : Amazing grace
@hollis-twd.bsky.social

(คอมโบเมโลเดียน+ไวโอลินสายเดียวคับ5555555ขออภัยในความค่อนข้างเผาและสู้ชีวิต😭ปั่นไฟแลบมาก เดี๋ยวมาเก็บเส้นดีๆทีหลัง)

#TWD_Class01

#TWD2_Camping || Day 1 ||
( w/ @twdzr.bsky.social , @kesen-twd.bsky.social )

หลังจากที่รวบรวมวัตถุดิบมาได้ส่วนนึง พวกเขาก็นำมาทำอาหารแล้วแบ่งกินกัน ถึงจะไม่อิ่มแต่ก็รองท้องได้อยู่
=======

#TWD2_Orientation

[โรลเปิด | แยกรูท]

เขายืนอยู่เงียบ ๆ เช่นนั้น ไม่สุงสิงกับผู้ใด สายตาคอยจับจ้องเหล่านักเรียนคนอื่น ๆ รอบกาย

เข้าไปทักทายหน่อยดีไหม?

(+ได้ค้าบ)

#TWD2_Summer

|| ยามพระอาทิตย์ทรงกลมค่อยๆลาลับขอบทะเล แสงที่ส่องมาก่อนจะลาลับไปพร้อมกับรอยยิ้มสุดท้ายของวันภายใต้สายตามืดหม่น ไม่บ่งบอกถึงความรู้สึกใดๆในวันนี้

แต่นั่นก็เป็นสัญญาณของความสุขเล็กๆที่นานๆทีเขาจะได้รับกลับมาจากกิจกรรมสานสัมพันธ์มิตรภาพในวันนี้ และวันพรุ่งนี้เองก็อาจจะเช่นกัน..

(( มาครั้งเดียวแล้วก็โหลดต่ำต่อแล้วครับ ))

นาดีร์ไม่ใช่คนชำนาญในการจับคำลวง อีกทั้ง ยังเป็นราชาแห่งสะวันนา ที่แสนจะอ่อนโยนและมีเมตตา

ท้ายที่สุด เขาจึงยอมคลายแรง

มือที่เคยกดคั้นค่อยๆผละออก ก่อนจะเลื่อนมารองรับที่ท้ายทอยของอีกฝ่ายแทน ประคองยกขึ้นเพียงเล็กน้อยให้พ้นผิวน้ำราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะจมหายไปเสียจริง

ใบหน้าเอียงลง เปลือกตากะพริบช้าๆ พยายามเพ่งมอง จับสำรวจสีหน้าของสิงโตหนุ่มตรงหน้าอย่างสนอกสนใจ

นาดีร์สะดุ้งตัวเกร็ง ขยุ้มเสื้อผ้าเปียกชุ่มของสิงโตขาวไว้แน่น เสียงครางต่ำหลุดรอดออกมาด้วยความหงุดหงิดปนเจ็บแสบ

กลิ่นคาวน้ำทะเลคลุกเคล้ากับกลิ่นเฉพาะตัวของคีรีอายิ่งเข้มข้นขึ้นเมื่อผิวร้อนปะทะกับน้ำเย็น... ปั่นประสาทจนสติพร่าเลือน

เขายกขาเกี่ยวช่วงเอว ตวัดรั้งให้เสียหลักจมลงมาด้วยกัน แล้วจึงใช้เล็บจิกลงบนแผลเขาเพิ่งฝากไว้บนคอ ออกแรงกดลงอย่างตั้งใจ

ดูสิว่าจะทนได้อีกสักเท่าไหร่

แค่ก—

นาดีร์จำต้องปล่อยมือจากอีกฝ่าย ใบหน้าเหยเกด้วยแรงเจ็บแปลบ หูกระต่ายมันบอบบาง เขารีบยันตัวเองขึ้นจากผิวน้ำตื้น ไม่ปล่อยให้ร่างจมลงไปมากกว่านั้น

เมื่อตั้งหลักได้ มืออีกข้างที่ว่างจึงเข้าคว้าลำคอแกร่งของสิงโตขาวไว้แน่น ออกแรงบีบคั้น ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้

ริมฝีปากแยกออก เผยคมเขี้ยวที่ซ่อนอยู่

แล้วฝังลงที่ลำคอของอีกฝ่าย

ให้รู้ไว้ว่ากระต่ายป่าตัวนี้เองก็มีเขี้ยวเช่นกัน