(งั้นง่ำล้ะน้า)
ขอมือสองทีก็งับสองทีเข้าไปเต็มๆคำเหมือนอยากจะทดสอบไขความสงสัยว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่
กัดแล้วสะบัด
กระโดดขึ้นไปงับสายที่ลูบหัวอยู่ ดูเหมือนจะเจอของเล่น(?)เครื่องออกกำลังกาย(?)เกมส์(?)ที่ถูกใจใช้ได้
กระโจนไล่ไปมาก็กลิ้งลงไปกับกองหิมะ
หากแต่สิ่งที่กลิ้งออกมากลับวางอุ้งมือห้านิ้วครบแบบมนุษย์ “ให้มือแล้วก็ได้ครับ” ยิ้มระรื่นขณะนั่งอยู่กับพื้นอย่างนั้น
Posts by MEAKA𝕽☁️🪽
“ฮ่าๆๆๆ ทำไมเสียงผิดหวังแบบนั้นล่ะ”
กล่าวกลั้วเสียงหัวเราะ ขำเสียจนตัวงอลุกขึ้นมานั่ง
หันไปก้มมองก็ยังคงอมยิ้มขันอยู่กับท่าทีของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
“เป็นพวกใจดีแค่กับขนปุยงั้นสิ?” เขาเอียงคอนิดๆยังดูเหมือนพวกสัตว์สงสัยอยู่เลย
เหมือนรุ่นนี้จะติดตั้งหูทวนลมมา หรือจริงๆก็แค่จงใจทำตรงกันข้ามกับคำบอกนั่นล่ะนะ
ร่างก้อนขนที่ทับตัวอีกฝ่ายอยู่ส่งเสียงคล้ายจะหัวเราะกับคำห้ามนั้น
ก่อนที่ไม่นานจะคืนท้องฟ้าให้อีกครั้ง
หากสังเกตดูที่อยู่ข้างๆก็ไม่ใช่สิงโตแล้วแต่เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งนอนจมหิมะอยู่ หากแต่ ปีก งู หู และเขา ยังคงอยู่ครบ
“มีปีกด้วยครับ“
”บินได้ด้วยนะ?“ เสียงนั่นตอบซื่อๆ
(Ambiguous? My apologies— I thought I was being pretty clear 😇
Then does this earn me behavior points too~?)
สัมผัสนุ่มนิ่มแบบขนสัตว์แท้ น่าสงสัยว่าถ้าเอาไปทำเสื้อกันหนาวจะอุ่นแค่ไหน
ดูเหมือนสัตว์ร้าย(?)จะไม่ยอมลุกไปไหนและหย่อนตัวลงนอนทับอีกฝ่ายเข้าเต็มๆ
มองตามเงาแบบหัน ซ้าย ขวา ขึ้น
จนคำว่าขอมือก็แสดงปฏิกิริยาฉับพลับ
ด้วยการ
อ้าปากกว้างโชว์เขียวขาวๆเตรียมจะงับเป้าหมาย
(ถ้างับจะเจ้บไมนะ🤔🤣)
พอแหวกออกมาได้ก็จะเจอไคเมร่ากำลังล้มตัวลงไปคลุกหิมะอีกรอบเหมือนอยากจะตอบคำถามเรื่องความหนาวเย็นว่าคนที่น่าหัวน่าจะเป็นอีกฝ่ายเสียมากกว่า
สิ้นเสียงจามนั้นก็เหมือนจะมีความเคลื่อนไหว เจ้าสโนว์แมนไคเมร่าลุกขึ้นมาจากกองหิมะ
แต่นั่นกลับทำให้หิมะบนตัวของมันถล่มลงไปใส่คนที่นั่งอยู่ข้างๆแทนอีกยกนึง
พอหันไปดูก็เห็นว่าตัวเองได้ปั้นตุ๊กตาหิมะขึ้นมาซะแล้วแหะ ⛄️
เสียงหัวเราะคล้ายล่องลอยในอากาศก่อนที่มันจะใช้อุ้งใหญ่โตนั่นปัดๆหิมะให้ด้วยกลัวจะแกล้งกันเกินไปจนทำใครจับไข้เข้าจริงๆ
คนตรงหน้าจึงถูกอุ้งจำนวนมากกำลังแปะๆไปทั่ว
((ตายแล้ววว หนังรักหรือจะสุ้ชีวิตจริงเน้อ (♡ˊ艸ˋ)))
(Oh, that’s not a bother at all—even if it makes me want to get inside you too. And if I don’t want you to be a gentleman, how should I behave?🤔)
((กรี้ดดดดด พิ่หมอค้าบหันมาทางนี้หน่อยค้าบ แร้วอย่าบอกนะว่าปลายสายนั่นก้อคือ🥺⁉️))
(เพราะคุนมาจุมปุ๊กแถวนี้ ฮิฮิฮิ><)
(Chimera is such a rare species on this cruise I think we should stick really really close together🤓☝️)
แก้มของมันยู่ไปตามแรงมือและหิมะเย็นๆจนหน้าบี้ กระนั้นในวินาทีต่อมานั่นเองที่เจ้านี่แสดงอิทธิฤทธิ์ออกมา
ฟู่ววว
หิมะเย็นๆพ่นออกมา
ไคเมร่าผสมไปด้วยสัตว์หลายอย่างและหนึ่งในนั้นดันเป็นมังกรน้ำแข็งนั่นเอง❄️🌬️
เจ้าก้อนนุ่มนิ่มนั่นเปิดปีกออกมาแล้วก็
พรึบ
หุบปีกจับทานูกิที่ไม่ระวังตัวเดินเข้ากับดักนักล่าเอาไว้ได้
สงสัยจะได้มื้อเย็นวันนี้แล้วล่ะ
ปีกก็มีแต่แน่นอนว่าเลือกทำตัวเป็นหมาใหญ่ที่ไม่รู้ขนาดตัวเอง
กระโดดล่ะ
กระโดดใส่
ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่คุณเรียก
แต่จู่ๆหิมะโดยรอบก็เกิดพัดแรงขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจกระทั่งพริบตาเดียวก็กลายเป็นตุ๊กตาหิมะแล้วล่ะ
ถ้าไม่ได้เป็นการตอบคำถามของอีกฝ่ายเรื่องความหนาวก็แค่จงใจจะแกล้งให้กลายเป็นตุ๊กตาหิมะด้วยกันน่ะ
/ตบๆตะปบๆ
Story : 21 April 2026 | 17:00 น.
เข้าสู่วันสุดท้าย ณ จุดเทียบท่าอลาสก้า ลมหนาวเบาลงเปิดทาง อย่าลืมซื้อของฝากของที่ระลึกติดตัว
หลังจากผ่านการแข่งขันมาสเตอร์เชฟที่ผ่านมา ตอนนี้ก็ได้เข้าสู่สัปดาห์ที่สองของทริปนี้ตั้งแต่ออกตัวจากท่าเรือ ลอสแองเจลลิส
อีเมลขึ้นแจ้งเตือนผู้เข้าร่วมรายการและพนักงานทุกท่านกลับขึ้นเรือ เสียงสัญญาณประกาศจากกัปตันแจ้งกำหนดการสำหรับจุดหมายต่อไป
((คิคิ ทักทายหลานสาวแบบอลังการ🤩💥💥💥))
ยกอุ้งขึ้นคว้าไม้อย่างจริงจัง
สายตาอยู่ที่ไม้เลบหันไปหันมาตาม
ตัวการนั่งคาบกิ่งไม้ทำไม่รู้ร้อนรู้หนาวมองคนก้นจ้ำเบ้า
หน้าตาดูเหมือนจะไม่สำนึกเท่าไหร่นะ
ว่าแล้วยังคาบกิ่งไม้ไปวางหน้าอีกฝ่ายที่จุมปุ้กอยู่บนพื้นด้วย
เจ้างูดูพอใจทีเดียวกับความช่วยเหลือ วางเกล็ดเย็นๆไว้บนมือของอีกฝ่ายดูคล้ายจะว่าง่าบ
กระทั่งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายละไปสนใจทางอื่น อีกทางก็ลืมตาขึ้น
ขยับพลิกตัวก่อนอุ้งสิงโตจะวักเอาหิมะที่พื้นกระจายขึ้นใส่ไปทางอีกฝ่าย เสียงของสิงโตดังขึ้นในลำคอคล้ายจะหัวเราะอยู่แหนะ
พอลุกมานั่งแล้วก็หาวจนเขี้ยวโผล่แล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบ ดูเหมือนสิงโตขี้เกียจที่จะนอน23ชมต่อวันมากกว่า
/นั่งหาว
/หันไปสนใจหนวดดำๆที่พื้น
/ไล่ตะปบหนวดอีกฝ่าย
/วนรอบตัว ไม่ยอมให้ปัดหิมะดีๆ
โดนกิ่งไม้จิ้มๆยกอุ้งขึ้นมาโบกๆ
ตอนแรกแค่ปัดๆ จนพอลืมตามาเห็นไม้ก็ตะครุบเข้าให้
“‼️”
ใบหูกระดิกรับเสียงเบาๆนั้นส่งให้สายตาเหลือบมองตาม
เขาก้มลงดูหน้าจอดิจิตอลยิ้มๆ "ฝีมือดีนี่นา คุณไซเรนสโนวแมนเป็นช่างภาพหรือ ไว้ส่งรูปให้ผมด้วยสิ"
เขาพามาจนถึงป้ายรถแห่งหนึ่ง บนป้ายด้านหลังมีภาพแสงเหนือติดเอาไว้
หย่อนตัวนั่งลงก่อนจะกล่าวต่อ"คุณเชื่อเรื่องโชคชะตาไหม"
"ถ้าถามผมล่ะก็ ผมได้เลือกเขาแล้วครั้งนึง แล้วก็ไม่อยากเลือกใครอื่นเป็นครั้งต่อไปแล้ว"
"แล้วคู่คุณ?"
(ขออีกรูปให้หายคิดถึงแล้วจะไปเปิดเผยตุว🤩)
(ชาวค่ายปิดล้อมไว้แล้ว คิคิ)
(เพราะตอนอยู่ค่ายยังไม่ได้มีโอกาศบอมเลยนี่นา😝)
สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาทักทายผู้มาเยือนหาใช่สิ่งที่อยู่ใต้ฝ่ามือของคุณแต่เป็นจากทางด้านหลังที่เลื้อยขึ้นมาอยู่ด้านหน้า
ดวงตาสีแดงสดของงูสีขาวราวหิมะจ้องมองไปด้านหน้า ขณะที่ส่วนอื่นๆยังหลับไหลอยู่
บนหัวของเจ้างูเองก็มีหิมะกองเป็นกองเล็กๆอยู่บนนั้นด้วยแต่ไม่สะบัดออก ราวกับว่าจะให้คุณอย่าลืมตรงนี้