(งั้นง่ำล้ะน้า)
ขอมือสองทีก็งับสองทีเข้าไปเต็มๆคำเหมือนอยากจะทดสอบไขความสงสัยว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่

กัดแล้วสะบัด

กระโดดขึ้นไปงับสายที่ลูบหัวอยู่ ดูเหมือนจะเจอของเล่น(?)เครื่องออกกำลังกาย(?)เกมส์(?)ที่ถูกใจใช้ได้

กระโจนไล่ไปมาก็กลิ้งลงไปกับกองหิมะ

หากแต่สิ่งที่กลิ้งออกมากลับวางอุ้งมือห้านิ้วครบแบบมนุษย์ “ให้มือแล้วก็ได้ครับ” ยิ้มระรื่นขณะนั่งอยู่กับพื้นอย่างนั้น

“ฮ่าๆๆๆ ทำไมเสียงผิดหวังแบบนั้นล่ะ”

กล่าวกลั้วเสียงหัวเราะ ขำเสียจนตัวงอลุกขึ้นมานั่ง

หันไปก้มมองก็ยังคงอมยิ้มขันอยู่กับท่าทีของอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

“เป็นพวกใจดีแค่กับขนปุยงั้นสิ?” เขาเอียงคอนิดๆยังดูเหมือนพวกสัตว์สงสัยอยู่เลย

เหมือนรุ่นนี้จะติดตั้งหูทวนลมมา หรือจริงๆก็แค่จงใจทำตรงกันข้ามกับคำบอกนั่นล่ะนะ

ร่างก้อนขนที่ทับตัวอีกฝ่ายอยู่ส่งเสียงคล้ายจะหัวเราะกับคำห้ามนั้น

ก่อนที่ไม่นานจะคืนท้องฟ้าให้อีกครั้ง

หากสังเกตดูที่อยู่ข้างๆก็ไม่ใช่สิงโตแล้วแต่เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งนอนจมหิมะอยู่ หากแต่ ปีก งู หู และเขา ยังคงอยู่ครบ

“มีปีกด้วยครับ“

”บินได้ด้วยนะ?“ เสียงนั่นตอบซื่อๆ

(Ambiguous? My apologies— I thought I was being pretty clear 😇

Then does this earn me behavior points too~?)

สัมผัสนุ่มนิ่มแบบขนสัตว์แท้ น่าสงสัยว่าถ้าเอาไปทำเสื้อกันหนาวจะอุ่นแค่ไหน

ดูเหมือนสัตว์ร้าย(?)จะไม่ยอมลุกไปไหนและหย่อนตัวลงนอนทับอีกฝ่ายเข้าเต็มๆ

มองตามเงาแบบหัน ซ้าย ขวา ขึ้น

จนคำว่าขอมือก็แสดงปฏิกิริยาฉับพลับ

ด้วยการ

อ้าปากกว้างโชว์เขียวขาวๆเตรียมจะงับเป้าหมาย

(ถ้างับจะเจ้บไมนะ🤔🤣)

พอแหวกออกมาได้ก็จะเจอไคเมร่ากำลังล้มตัวลงไปคลุกหิมะอีกรอบเหมือนอยากจะตอบคำถามเรื่องความหนาวเย็นว่าคนที่น่าหัวน่าจะเป็นอีกฝ่ายเสียมากกว่า

สิ้นเสียงจามนั้นก็เหมือนจะมีความเคลื่อนไหว เจ้าสโนว์แมนไคเมร่าลุกขึ้นมาจากกองหิมะ

แต่นั่นกลับทำให้หิมะบนตัวของมันถล่มลงไปใส่คนที่นั่งอยู่ข้างๆแทนอีกยกนึง

พอหันไปดูก็เห็นว่าตัวเองได้ปั้นตุ๊กตาหิมะขึ้นมาซะแล้วแหะ ⛄️

เสียงหัวเราะคล้ายล่องลอยในอากาศก่อนที่มันจะใช้อุ้งใหญ่โตนั่นปัดๆหิมะให้ด้วยกลัวจะแกล้งกันเกินไปจนทำใครจับไข้เข้าจริงๆ

คนตรงหน้าจึงถูกอุ้งจำนวนมากกำลังแปะๆไปทั่ว

((ตายแล้ววว หนังรักหรือจะสุ้ชีวิตจริงเน้อ (♡ˊ艸ˋ)))

(Oh, that’s not a bother at all—even if it makes me want to get inside you too. And if I don’t want you to be a gentleman, how should I behave?🤔)

((กรี้ดดดดด พิ่หมอค้าบหันมาทางนี้หน่อยค้าบ แร้วอย่าบอกนะว่าปลายสายนั่นก้อคือ🥺⁉️))

(เพราะคุนมาจุมปุ๊กแถวนี้ ฮิฮิฮิ><)

(Chimera is such a rare species on this cruise I think we should stick really really close together🤓☝️)

แก้มของมันยู่ไปตามแรงมือและหิมะเย็นๆจนหน้าบี้ กระนั้นในวินาทีต่อมานั่นเองที่เจ้านี่แสดงอิทธิฤทธิ์ออกมา

ฟู่ววว

หิมะเย็นๆพ่นออกมา

ไคเมร่าผสมไปด้วยสัตว์หลายอย่างและหนึ่งในนั้นดันเป็นมังกรน้ำแข็งนั่นเอง❄️🌬️

เจ้าก้อนนุ่มนิ่มนั่นเปิดปีกออกมาแล้วก็

พรึบ

หุบปีกจับทานูกิที่ไม่ระวังตัวเดินเข้ากับดักนักล่าเอาไว้ได้

สงสัยจะได้มื้อเย็นวันนี้แล้วล่ะ

ปีกก็มีแต่แน่นอนว่าเลือกทำตัวเป็นหมาใหญ่ที่ไม่รู้ขนาดตัวเอง

กระโดดล่ะ

กระโดดใส่

ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่คุณเรียก

แต่จู่ๆหิมะโดยรอบก็เกิดพัดแรงขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจกระทั่งพริบตาเดียวก็กลายเป็นตุ๊กตาหิมะแล้วล่ะ

ถ้าไม่ได้เป็นการตอบคำถามของอีกฝ่ายเรื่องความหนาวก็แค่จงใจจะแกล้งให้กลายเป็นตุ๊กตาหิมะด้วยกันน่ะ

/ตบๆตะปบๆ

Story : 21 April 2026 | 17:00 น.

เข้าสู่วันสุดท้าย ณ จุดเทียบท่าอลาสก้า ลมหนาวเบาลงเปิดทาง อย่าลืมซื้อของฝากของที่ระลึกติดตัว

หลังจากผ่านการแข่งขันมาสเตอร์เชฟที่ผ่านมา ตอนนี้ก็ได้เข้าสู่สัปดาห์ที่สองของทริปนี้ตั้งแต่ออกตัวจากท่าเรือ ลอสแองเจลลิส

อีเมลขึ้นแจ้งเตือนผู้เข้าร่วมรายการและพนักงานทุกท่านกลับขึ้นเรือ เสียงสัญญาณประกาศจากกัปตันแจ้งกำหนดการสำหรับจุดหมายต่อไป

((คิคิ ทักทายหลานสาวแบบอลังการ🤩💥💥💥))

ยกอุ้งขึ้นคว้าไม้อย่างจริงจัง

สายตาอยู่ที่ไม้เลบหันไปหันมาตาม

ตัวการนั่งคาบกิ่งไม้ทำไม่รู้ร้อนรู้หนาวมองคนก้นจ้ำเบ้า

หน้าตาดูเหมือนจะไม่สำนึกเท่าไหร่นะ

ว่าแล้วยังคาบกิ่งไม้ไปวางหน้าอีกฝ่ายที่จุมปุ้กอยู่บนพื้นด้วย

เจ้างูดูพอใจทีเดียวกับความช่วยเหลือ วางเกล็ดเย็นๆไว้บนมือของอีกฝ่ายดูคล้ายจะว่าง่าบ

กระทั่งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายละไปสนใจทางอื่น อีกทางก็ลืมตาขึ้น

ขยับพลิกตัวก่อนอุ้งสิงโตจะวักเอาหิมะที่พื้นกระจายขึ้นใส่ไปทางอีกฝ่าย เสียงของสิงโตดังขึ้นในลำคอคล้ายจะหัวเราะอยู่แหนะ

พอลุกมานั่งแล้วก็หาวจนเขี้ยวโผล่แล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบ ดูเหมือนสิงโตขี้เกียจที่จะนอน23ชมต่อวันมากกว่า

/นั่งหาว
/หันไปสนใจหนวดดำๆที่พื้น
/ไล่ตะปบหนวดอีกฝ่าย
/วนรอบตัว ไม่ยอมให้ปัดหิมะดีๆ

โดนกิ่งไม้จิ้มๆยกอุ้งขึ้นมาโบกๆ

ตอนแรกแค่ปัดๆ จนพอลืมตามาเห็นไม้ก็ตะครุบเข้าให้

“‼️”

ใบหูกระดิกรับเสียงเบาๆนั้นส่งให้สายตาเหลือบมองตาม

เขาก้มลงดูหน้าจอดิจิตอลยิ้มๆ "ฝีมือดีนี่นา คุณไซเรนสโนวแมนเป็นช่างภาพหรือ ไว้ส่งรูปให้ผมด้วยสิ"

เขาพามาจนถึงป้ายรถแห่งหนึ่ง บนป้ายด้านหลังมีภาพแสงเหนือติดเอาไว้

หย่อนตัวนั่งลงก่อนจะกล่าวต่อ"คุณเชื่อเรื่องโชคชะตาไหม"

"ถ้าถามผมล่ะก็ ผมได้เลือกเขาแล้วครั้งนึง แล้วก็ไม่อยากเลือกใครอื่นเป็นครั้งต่อไปแล้ว"

"แล้วคู่คุณ?"

(ขออีกรูปให้หายคิดถึงแล้วจะไปเปิดเผยตุว🤩)

(ชาวค่ายปิดล้อมไว้แล้ว คิคิ)

(เพราะตอนอยู่ค่ายยังไม่ได้มีโอกาศบอมเลยนี่นา😝)

สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาทักทายผู้มาเยือนหาใช่สิ่งที่อยู่ใต้ฝ่ามือของคุณแต่เป็นจากทางด้านหลังที่เลื้อยขึ้นมาอยู่ด้านหน้า

ดวงตาสีแดงสดของงูสีขาวราวหิมะจ้องมองไปด้านหน้า ขณะที่ส่วนอื่นๆยังหลับไหลอยู่

บนหัวของเจ้างูเองก็มีหิมะกองเป็นกองเล็กๆอยู่บนนั้นด้วยแต่ไม่สะบัดออก ราวกับว่าจะให้คุณอย่าลืมตรงนี้