#MSG_nyugaku #MSG_1-B
ชอล์กสีขาวถูกจรดลงบนกระดาน ขีดเขียนเป็นชื่อนามสกุลเสร็จสรรพ
ไหล่ถูกยกขึ้นเล็กน้อยจากการสูดหายใจเข้าー ใจเย็นไว้ เราทำได้
“ ท-โทเบยะ คาเงะครับ…. “
“ ย-ยินดีที่ได้ รู้จัก “ เสียงเบาลงตามคำที่เอ่ยออกมา
“ ข-ข-ขอฝากตัว ด้วย ครับ…… “
การแนะนำตัวจบลง โค้งทักทายเพื่อนร่วมห้องและอาจารย์ก่อนจะเดินกลับ
อา… ขอให้เป็นーปีการศึกษาที่ดีล่ะนะ….
“ก็แค่..แค่อยาก ..อยากช่วยคุณ..”
“ไม่อยากให้คุณทำไม่ดี..ต่างหาก..”
“อย่างน้อยให้คุณ..เอาของผมไปแทน..อย่างน้อยคุณจะได้ไม่ต้องไปเอาของใครที่ไม่ยินยอม…”
“นะครับ..” มือสั่นๆขยับไปจับชายแขนเสื้อของอีกฝ่ายแม้ดวงตาจะยังหลบอยู่ก็ตาม
สองมือกุมร่มบีบแน่นเมื่อถูกจับได้ว่าเป็นของสำคัญ.. เหงื่อไหลอาบหน้า พลันเอนหน้าหนีหลบถอยตัวไปสองก้าวเมื่อถูกโน้มหา
“ม่ะ ไม่! ม่ะ ไม่ใช่นะครับ!!” น้ำเสียงปฏิเสธแข็งขันแต่ก็ยังสั่นคลืน
“ผม ..ไม่รู้จักเธอ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นใคร..”
“แถมคนแบบผมเอง..จืดชืด ไร้ชีวิต มีแต่คนกลัวผมนั้นแหละ”
แก้มกละระเรื่อสี
“คะ..คน .. คนแบบผมไม่เหมาะที่จะชอบใครหรอกครับ!..“
ใบหน้าของอีกฝ่ายนั้นเบลอในสายตาเขาทำให้ไม่รู้ว่าเป็นมิตรมากน้อยแค่ไหน
เมื่อนั้นเขาจึงทวงคำขออีกครั้ง
“หากคุณพอใจกิกิ..งั้นคืนพวงกุญแจนั้นให้เจ้าของ ด้วยนะครับ”
เมื่อดึงดูดความสนใจมาได้ก็พลอยดีใจอยู่เล็กๆ ..แม้จะต้องแลกด้วยของที่สำคัญก็ตาม ถึงอย่างนั้นหากมันจะช่วยอะไรใครได้บ้างก็คงมีคุณค่าขึ้นมาสำหรับเขาแล้ว
.. “กิกิ ทำมาจากผ้าถัก ฉันชอบถักผ้า..“
”อ่ะ ..อา บางครั้งเขาก็เป็นเพื่อนคุยของฉัน.. มันใจดี และน่ารัก..“
”จะ .. จับเขา..เบาๆด้วยนะ“
เขาอธิบายด้วยเสียงที่ยังสั่นคลอ
(เป็นติ๋มไม่กล้า
#MSG_bunkatsu
#MSG_NanamiKisen
(ขอฝากกิจกรรมของชมรมชิงธงฯไว้ด้วยนะคะ 🙇)
#MSG_bunkatsu | #MSG_MiniEvent
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่รอคอย กิจกรรมโปรโมทชมรมเริ่มขึ้นแล้ว !
ช่วงเวลาที่ทุกชมรมจะได้แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของตนด้วยวิธีต่าง ๆ ที่สมาชิกในแต่ละชมรมได้ร่วมมือกันจัดเตรียมในตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
และเพื่อเป็นตัวช่วยเบิกทางให้กับสมาชิกใหม่ที่มีความชื่นชอบในสิ่งเดียวกันได้พบกับชมรมที่ใฝ่หา
( ทุกชมรมสามารถลงโปรโมทชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 19-26 )
(เท่มาก
"ยาทุกขวดที่คุณปรุงคือความรับผิดชอบของคุณ ส่วนทักษะการปรุงยาของคุณ: ผม"
"ดังนั้น นี่ ครึ่งขวดสำหรับคุณ และครึ่งขวดสำหรับผม—เอาละ เรามาแสดงความรับผิดชอบกันเถอะ"
"โอ้? ไม่ ผมไม่มียาถอนพิษหรอก—bis gleich—ไว้เจอกันในปรโลกนะ!"
🥛 Yasen Chilikov | ヤセーン・チリコフ
🥛 อาจารย์วิชาปรุงยา 🌸 วิถีแห่งชีวิต
✉️ DM open - ของขมเลิกได้เลิก ถ้าเลิกไม่ได้ มีขาย
#MSG_Commu
มือสั่นๆ..ขยับไปด้านหน้าพร้อมกับหัวกระต่ายหูตกที่ทำจากผ้าถักสีขาว
“นะ นี้..พอได้ไหมครับ..ผะ ผมทำมันขึ้นเอง..”
“มัน….ชื่อ ..กิกิ”
เขาคบเม้มริมฝีปากคิ้วขมวดย่นเข้ากัน กับคำพูดหยอกล้อ
ไม่น่ามาเดินเห็นเหตุการณ์ที่ทำเอาลำบากใจเลย ซวยชะมัด! แค่ก้าวมาถึงจุดนี้ก็นับว่าเป็นปรากฏการเหนือธรรมชาติแล้วละมั้ง
คนแบบเขาที่แทบไม่เคยคุยกับใครได้มากกว่า2ประโยค เข้าใกล้คนอื่นได้มากกว่า2วา คนที่หดหู่และไร้สีสันอย่างเขาจะไปช่วยใครได้กัน..แทบต้องมาเสียของไปด้วยคำพูดไม่ทันคิดอีก
#MSG_bunkatsu
[ หน้าห้องชมรมค้นคว้าปรุงยา | ช่วงเตรียมงานชมรม ]
"อ้า— ขอโทษที ผมขอทางหน่อย"
"คุณตรงนั้นน่ะ ผมขอยืมกรรไกรหน่อยสิ"
ที่ออกมาจากห้องชมรมไม่ใช่เอลฟ์แก่จากเมิร์Oวู้ด แต่เป็นอาจารย์วิชาปรุงยาที่อะไรสักอย่างแปลกไป
หลังเอากรรไกรหั่นผมจนกุดเท่าไหล่ อาจารย์ต่างชาติก็หายกลับเข้าไปในห้องชมรมอีกครั้ง
มันเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่นะ?
ร่างกายของเขาแข็งทื่อ เหงื่อยิ่งไหลตก ใบหน้านี้ซีดจนแทบไร้ชีวิต เขายิ่งกลัวกว่าเดิมหากมีกระดองก็คงพลุบซ่อนในนั้น
”ม่ะ ไม่ใช่!..มันไม่ได้ มา..มาจากผม! สักหน่อย ..“ เขาส่ายหัวจนใบหูสะบัดไปมา
“..ได้โปรด ได้โปรดเถอะนะครับ..เอามันไปคืนเถอะ..”
น้ำเสียงสรวนหนักกว่าเก่า
”คะ คุณ..เอาอย่างอื่นจากผม ทดแทนมันได้ไหมครับ..”
ใบหน้าถอยห่างทันทีเมื่อถูกรุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ร่มมากจนเกินไป และเมื่อยิ่งอยู่ระดับสายตา ใบหน้าก็แทบจะหันไม่ยอมมองสบคนตรงหน้า ด้วยความหวาดกลัวต่อผู้คน หัวใจก็แทบหยุดเต้น
การได้มาทำอะไรแบบนี้ก็แทบปฏิหารแล้ว
และเมื่อทันทีที่มืออันว่างเปล่าถูกเปิดให้เห็น ดวงตาสีขาวก็เบิกโพลงวิญญาณราวกับหลุดออกร่างไปแล้ว
+
#MSG_Songkranfes
(สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ! พาคุณอังเดรมาให้รดน้ำสาดน้ำปะแป้งเต็มที่เลย 💖)
“ขะ..ขอ” เสียงบางอย่างคล้ายกำลังจะขอโทษหลุดออกแต่ก็เม้มชะงักเอาไว้
กระต่ายตัวนี้นิ่งค้างไปสักพักเรียวนิ้วยกขึ้นอย่างกระตุกสั่นชี้ไปที่มือของอีกฝ่าย
“..ผะ ผม เห็นคุณหยิบมันมาจาก..กระเป๋า ..”
“นะ นั้น มัน..ผิด..ผิดครับ“
”คืน..คะ ..คืน เถอะ นะครับ“
น้ำเสียงนั่นสั่นคลอหลุดช่วงไปบางจังหวะ
“..ผมไม่..อยากให้คุณ..อ่ะ.ทำไม่ดี..ครับ”
พูดจบใบหน้าก็ค่อยกลับมามองด้วยเหงื่อไหลอาบแก้ม
.. เมื่อได้รับการตอบกลับที่ราวกับว่าไม่เคยมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นแถมอีกฝ่ายมีทีท่าอย่างกับว่าไม่ได้ไปทำอะไรผิด ด้วยความสื่อตรงเขาแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั้นคือมนต์มายาที่ทำให้ภาพหลอนรึป่าว กำลังโดนกลั่นแกล้ง? เขาคงกำลังทักผิดคนหรอ?
ดวงตาสีขาวกำลังหมุนวกไปด้วยจิตภวังค์ ใบหน้าที่ซีดยิ่งดูราวขาวกับกระดาษแผ่น ทั้งตัวราวกับสีขาวดำที่กำลังยืนนิ่ง
มือกอดขาร่มที่ถือเอาไว้ ผินใบหน้าก้มตกลงไปบนพื้น
+
(ผมไม่ได้คิ้วสักหน่อย
หยุดลงข้างๆ ใช้ปลายนิ้วสะกิดแขนเสื้อด้วยความกล้าๆกลัวๆ และน้ำเสียงกระซิบเบาจนแทบเกือบไม่ได้ยิน
“ปะ-ไปคืน..เถอะครับ”
ดวงตาสีขาวช้อนมองภายใต้แว่นเหลี่ยมพร้อมความสั่นเทากับเสียงติดอ่างขัดๆ
“ปะ..ไปคืน ถะ..เถอะนะครับ”
“.ที ที่ทำ ..มันไม่ดี..นะครับ”
แต่อีกใจนั้นมันก็ยังคิด หากเราเห็นมันแล้วแต่ไม่ช่วยเท่ากับเราก็เป็นผู้ร่วมกระทำผิดด้วยเหมือนกันหรือปล่าว
เขาส่ายใบหน้าแล้วก้มศรีษะลง ..คนแบบเขาน่ะหรอที่จะไปช่วยคนได้ มีหวังเขาอาจจะคิดว่าเป็นคนเอาไปแน่
.. เขาที่กำลังสับสนมองดูคนที่กำลังเดินจากไกลไปเรื่อยๆจนแทบไม่เห็นแผ่นหลัง
และในเสี้ยววิที่คิดว่าจะไม่ทำอะไรอีกแล้ว
จู่ๆเขาก็วิ่งแจ้นไปหาคนร่างสูงพร้อมกับร่มที่กาง
+
ร่มคันสีขาวถูกกางออกพร้อมกับหนุ่มกระต่ายผมเทาที่ถือเอาไว้หลบอยู่ใต้เงาของมันกำลังเดินไปตามทางเดินเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้าเป็นปกติเช่นเคย
แต่ครานี้โชคดีหรือโชคร้ายก็มิอาจทราบ ที่ได้เดินออกมาข้างนอกแล้วพบเห็นสถานการณ์ชายชุดเครื่องแบบโรงเรียนพร้อมหมวกทรงสูงได้หยิบจับบางอย่างจากกระเป๋าผู้อื่น..
ใบหน้าซีดลงเขาที่เป็นคนแทบไม่สุงสิงกับใครทำให้คิดว่ามันคงไม่สำคัญหากเป็นเรื่องคนอื่น
+
#MSG_Co-op
(แวะมาฝากใบโคน้องค่ะ 🐾แปะๆ อุ้งกาน
❤️ สนใจโค เดี๋ยวนุไปบุกบ้านคุณ
🔁 ช่วยหาเพื่อน
Doc: shorturl.at/Izpfx )
(แบบนี้ก็ต้องเติมแล้วละ
(อ้าว โจรหรอ
( CMS แมว มันแกวสามแก้ว )
#MSG_โรลเปิด
แยกรูท / ย่านการค้า (ช่วงก่อนโปรโมทชมรม)
วันธรรมดาอีกวันที่มีอะไรหลายสิ่งกำลังดำเนินต่อไปและ
ใครบางคนที่ดูจะอยู่ไม่สุขนักจนต้องหา ' อะไรทำ ' อย่างที่เคยตัว
อะไรที่ว่าอาจจะ ' แค่ ' เดินผ่านใครสักคนที่เขาสนใจ
ส่งยิ้มให้เธอ และไม่ได้สังเกตว่าจะมีใครคนอื่นสังเกตมากน้อยแค่ไหน
ของบางอย่างของเธอหายไป
ไม่ก็อาจจะ ' แค่ ' ติดมือของบางคนมา
#MSG_Songkranfes
"เติมน้ำราคาถูก เอาหน่อยมั้ย"
"ไม่เอา?" .ยิง
(เท่
#MSG_nyugaku | #MSG_2-C
เช้าที่อากาศเย็นสบายพร้อมกับกิ่งต้นซากุระปลิวไสว บอกถึงเริ่มต้นใหม่ของฤดูกาล
สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ–—โคจิ (東風)พัดเข้ามายังที่มาโฮชิกิแห่งนี้แล้ว
หลังจากเขียนชื่อและแนะนำตัวเองเสร็จ ทานิฮาระ มาคิโตะก็เริ่มเรียกนักเรียนมาแนะนำตัวหน้าห้องทีละคน🌸
(โควตโพสอาจารย์เพื่อลงรูปได้เลยคับเด็กๆ)
#MSG_nyugaku l #MSG_เปิดโรล
(+ ขอขนม/ลายเซ็นได้ค่ะ แยกรูท)
วันปฐมนิเทศ กิจกรรมล่าลายเซ็น
เด็กสาวพร้อมหูแมวสีดำขาวกระดิกดุ๊กดิ๊กอย่างมีความสุข
เพราะเธอกำลังเคี้ยวคุกกี้เนยสดรูปแมวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย
หากมีคนเดินเข้ามาทักทาย เธอจะมองคุณด้วยสายตาอบอุ่นพร้อมคำถาม
"กินม้าย~ เค้าแบ่งให้น้า" พร้อมยื่นถุงคุกกี้ให้คุณ 🐾🍪