( มาแปะเมลวินวัยแจ้มโตอิ่มนมค่ะ รุ่นนี้ร่าเริงสมวัยรอกินหนมอร่อย ๆ 🌸✨ )

#MSG_Songkranfes

((พามาร่วมขบวนสงกรานต์ด้วยคนค่ะ><))

(มีช่วงเก็นที่ได้อยู่บ้านพักใหญ่ ตรงกับช่วงที่ยูสุกำลังโตพอดี เลยสนิทกันล่ะค่ะ)

#STORY_TAIGA

- ช่วงอาทิตย์บ่ายๆ -

ไทกะที่สิงอยู่ในโรงเรียนในเดือนสัปดาห์ก็เริ่มรู้สึกเบื่อกับการต้องอยู่ในห้อง เดินไปรอบๆโรงเรียน วนเวียนไปเรียนในนึกอยากจะออกไปอยู่หรอกแต่พอนึกถึงคำที่คนของปู่บอกไว้ก็ลังเลขึ้นมาอยู่หลายครั้ง

พอคิดถึงร้านอาหารอร่อยๆ กับทะเลสวยๆที่ได้เห็นแค่วันแรกที่เข้ามามันก็นึกอยากไปตะลอนชมเมืองมากกว่านี้

(คนอื่นตัวหด ทางนี้เผลอตัวโตค่ะ555555 เป็นมารินะในอีก5ปีข้างหน้า🤫 ขอเอามาลงเก็บไว้!><)

#MSG_Songkranfes
"ฉันหลบเก่งนะ ระวังจะโดนสวนกลับไม่รู้ตัวล่ะ" 😉

(มาจอยแท็กคับบ)

( @msg-saikin.bsky.social /ทุบบ้าน)

บางทีถ้าคุณเป็นคนที่ตัวอุ่น อาจจะเห็นว่ามีคนบางคนไปยืนข้าง ๆ เป็นเพื่อนเป็นครั้งคราวก็ได้นะ

( จากที่เปิดโคคนที่โทมินชอบไปยืนข้าง ๆ ค่ะ จะได้รับประสบการณ์ประมาณนี้เลย เหมือนโดนคนสูงอายุไปยืนบ่นฝนฟ้าอากาศข้าง ๆ 55555555 )

( หลังคาบ้านเทอ ฉันขอน้า>< )

( ด้วยไฟแค้นของข้า จะลงทัณฑ์หลังคาบ้านเจ้าเอง💥💫 )

ยังคงมองด้วยความมึนงง กำลังจะยื่นมือไปเซ็น แต่ก็ต้องหยุดอีกรอบแล้วค่อยๆยกมือออกจากกระดาษ

“ตาถึงเหมือนกันนะที่มองว่ามันละสายตาไม่ได้“

”แต่จะให้ง่ายๆก็ยังไงอยู่นี่นา“

พอนึกอะไรในหัวได้เขาก็พลันยิ้มบางๆอย่างไม่ปิดบังความคิดตัวเองเอาไว้

“จะว่าไป นายกินอะไรมารึยัง”

( หึๆ งั้นเอาไปเรย ขนมของเด่กดี🍬 )

( ไม่รอดแน่ คิกคิก )

( เค้ากลับมาแล้ว😭 )

“นี่ขู่กันเรอะ”

กอดอกเงยมองก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหลุดขำในลำคอเล็กน้อยเพราะเข้าใจเจตนาของเพื่อนตนเป็นอย่างดี

“เตรียมใจไว้ได้เลย”

“ถ้านายกินขนมฉันไม่หมดล่ะก็ ฉันโกรธแน่”

ไม่จริงหรอก เขาพูดไปงั้น ก่อนจะผงกหัวให้เล็กน้อยและยิ้มบางๆ

“ยังไงก็ขอบคุณสำหรับลายเซ็น”

“ไว้เจอกัน”

ว่าจบก็โบกมือและไปเดินหาลายเซ็นต่อ

(เยย้ ขอบคุนคั้บบ><)

โมเอะบีม>< ตู้มม

และเมื่อหายเหนื่อย เทรุอากิก็ทำใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะทำมือเป็นรูปหัวใจและพูดด้วยน้ำเสียงระรื่นให้เข้ากับท่าทาง แม้ว่าใบหน้าเขาจะไม่ให้ความร่วมมือเลยก็ตาม

“โมเอะ โมเอะ บีม!“

หวังว่าเขาจะทำถูกนะ ก็เคยเห็นคนอื่นเขาทำแบบนี้นี่..

(เค้ากลับมาแล้ว😈😈)

ตัวสะดุ้งโหยงก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดหูทันที

“น นี่! อย่ามาพูดข้างหูกันสิฟะ!”

เทรุอากิหางฟูขึ้นจากความตกใจ เขาถอยหลังเล็กน้อยก่อนจะทำให้ตนใจเย็นลง แต่บ้าเอ้ย แบบนี้ก็เฉไฉไม่ได้แล้วน่ะสิ..

สุดท้ายเทรุอากิก็ยอมกระโดดตบ10ครั้งตามคำสั่งก่อนจะยืนหอบหายใจครู่หนึ่ง

“ข ขอเวลา แฮ่ก.. แปปนะ.. แฮ่ก.. ”เพราะเขาไม่ค่อยออกกำลังกายไงล่ะ

(+)

( เค้ามาตอบแล้ว😭😭 )

“จะบ้าเรอะ!”

“ขอเก็บแรงไว้หาลายเซ็นก่อนดีกว่า”

สบัดหน้าปฏิเสธ แค่จะหาคนที่ตรงโจทย์ก็ไม่รู้ว่าจะได้ครบมั้ยเลย..

“แล้วนายได้กี่ลายเซ็นแล้วล่ะ?”

( เค้ากลับมาแล้ว😭 )

“ยิ้มแบบปกติ? แล้วนี่ไม่ใช่หรอ?”

ทำหน้างุนงง ครุ่นคิดกับตัวเองแล้วพยายามยกยิ้มจากมุมปากตามเดิม ดูเหมือนความพยายามของเขาจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่..

“ที่ผ่านมาก็ยิ้มแบบนี้ตลอดนี่..“

”หรือมันไม่เคยปกติเลย!?“

”แล้วปกติเธอยิ้มยังไง?“

( ได้จิ เด่ะไปจิ๋วๆด้วย>< )

( เดี๋ยวจะทยอยเคลียโรลนะคะ พึ่งจะว่าง😭 )

( จิ๋วชะมาดดดด 🤏🤏🤏 )

(เซ็ตผมมาตั้งแต่เป็นก้อนจิ๋ว 🥺)

( แน่ะ เป็นเด็กดีจิงมั้ย🫵 เป็นเด่กไม่ดีไม่ได้กินหนมนะ🫵 )

(ฝากเลี้ยงเด็กหน่อยนะคะ รุ่นนี้อุ้มแปปเดียวก็หลับแล้ว💤)

/งง
/ทำไมใจเต้นแรงจัง

/หรือว่า !!!?

(แว้บมาสเก้ตไวๆทิ้งไว้ บวกได้นะเคิ้บ)

( จิ๋วๆ🤏 )

( มาแปะหม๋าจิ๋วด้วยค่ะ>< ตอนเด็กน่าจะชอบวิ่งจนหกล้มบ่อยมากๆค่ะ🤣🥺 )

(มาลงภาพงานพาร์มไทม์ของนาโอโตะคุงค่ะะ! เป็นผู้ช่วยคนครัว/เช็คสต๊อก ที่โรงน้ำชาคะโฮอัน ไว้มาเยี่ยมกันได้นะคะ! ถึงจะทำงานอยู่ด้านหลังก็เถอะ- )

(แท็กคุณเจ้าของ! : @yuzura-msg.bsky.social)

(ขอโทษที่ตอบช้านะคะ😭)

พอได้ยินคำแนะนำตัวของคุณ ใบหูก็กระดิกตั้งขึ้นมาและเงยหน้ามองทันที

”ก็ห้องเดียวกันนี่ ยอดไปเลย“

”คาวาคามิ เทรุอากิ, ฝากตัวเหมือนกันนะเทนโด ” ยกยิ้มอย่างสบายใจขึ้นมา

รับกระดาษของตนกลับมา ก่อนจะก้มหน้ามองกระดาษของคุณ แต่ก็ต้องขมวดคิ้วและเงยหน้ามองเมื่อหัวข้อที่ชี้มันดันถูกเปลี่ยนซะอย่างงั้น

“หือ?? ช่องนี้น่ะหรอ!?“

”นี่ไม่ได้ชี้ผิดใช่มั้ย!?“

(เค้ามาแล้ว😭😭)

“บ แบบนี้?”

พยายามยิ้มอีกรอบตามที่อีกคนบอก เพราะตั้งใจยิ้มมันเลยดูเป็นยิ้มที่เก้ๆกังๆเล็กน้อย

“จริงหรอ”

“ของฉันก็ยังเหลือพวกนี้”

ไล่ชี้ตามช่องที่ยังว่าง ก่อนจะมองว่าคุณก็ถือกระดาษล่าลายเซ็นนั้นอยู่ในมือ เลยเลื่อนนิ้วไปชี้ที่ช่อง‘คนที่ถือกระดาษลายเซ็นอยู่ตอนนี้‘

“งั้นช่วยเซ็นช่องนี้ได้มั้ย?”