( มาแปะเมลวินวัยแจ้มโตอิ่มนมค่ะ รุ่นนี้ร่าเริงสมวัยรอกินหนมอร่อย ๆ 🌸✨ )
Posts by 川上 輝彰 | 3- F (ตอบช้า/ติดงาน)
#MSG_Songkranfes
((พามาร่วมขบวนสงกรานต์ด้วยคนค่ะ><))
(มีช่วงเก็นที่ได้อยู่บ้านพักใหญ่ ตรงกับช่วงที่ยูสุกำลังโตพอดี เลยสนิทกันล่ะค่ะ)
#STORY_TAIGA
- ช่วงอาทิตย์บ่ายๆ -
ไทกะที่สิงอยู่ในโรงเรียนในเดือนสัปดาห์ก็เริ่มรู้สึกเบื่อกับการต้องอยู่ในห้อง เดินไปรอบๆโรงเรียน วนเวียนไปเรียนในนึกอยากจะออกไปอยู่หรอกแต่พอนึกถึงคำที่คนของปู่บอกไว้ก็ลังเลขึ้นมาอยู่หลายครั้ง
พอคิดถึงร้านอาหารอร่อยๆ กับทะเลสวยๆที่ได้เห็นแค่วันแรกที่เข้ามามันก็นึกอยากไปตะลอนชมเมืองมากกว่านี้
(คนอื่นตัวหด ทางนี้เผลอตัวโตค่ะ555555 เป็นมารินะในอีก5ปีข้างหน้า🤫 ขอเอามาลงเก็บไว้!><)
#MSG_Songkranfes
"ฉันหลบเก่งนะ ระวังจะโดนสวนกลับไม่รู้ตัวล่ะ" 😉
(มาจอยแท็กคับบ)
( @msg-saikin.bsky.social /ทุบบ้าน)
บางทีถ้าคุณเป็นคนที่ตัวอุ่น อาจจะเห็นว่ามีคนบางคนไปยืนข้าง ๆ เป็นเพื่อนเป็นครั้งคราวก็ได้นะ
( จากที่เปิดโคคนที่โทมินชอบไปยืนข้าง ๆ ค่ะ จะได้รับประสบการณ์ประมาณนี้เลย เหมือนโดนคนสูงอายุไปยืนบ่นฝนฟ้าอากาศข้าง ๆ 55555555 )
( หลังคาบ้านเทอ ฉันขอน้า>< )
( ด้วยไฟแค้นของข้า จะลงทัณฑ์หลังคาบ้านเจ้าเอง💥💫 )
ยังคงมองด้วยความมึนงง กำลังจะยื่นมือไปเซ็น แต่ก็ต้องหยุดอีกรอบแล้วค่อยๆยกมือออกจากกระดาษ
“ตาถึงเหมือนกันนะที่มองว่ามันละสายตาไม่ได้“
”แต่จะให้ง่ายๆก็ยังไงอยู่นี่นา“
พอนึกอะไรในหัวได้เขาก็พลันยิ้มบางๆอย่างไม่ปิดบังความคิดตัวเองเอาไว้
“จะว่าไป นายกินอะไรมารึยัง”
( หึๆ งั้นเอาไปเรย ขนมของเด่กดี🍬 )
( ไม่รอดแน่ คิกคิก )
( เค้ากลับมาแล้ว😭 )
“นี่ขู่กันเรอะ”
กอดอกเงยมองก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหลุดขำในลำคอเล็กน้อยเพราะเข้าใจเจตนาของเพื่อนตนเป็นอย่างดี
“เตรียมใจไว้ได้เลย”
“ถ้านายกินขนมฉันไม่หมดล่ะก็ ฉันโกรธแน่”
ไม่จริงหรอก เขาพูดไปงั้น ก่อนจะผงกหัวให้เล็กน้อยและยิ้มบางๆ
“ยังไงก็ขอบคุณสำหรับลายเซ็น”
“ไว้เจอกัน”
ว่าจบก็โบกมือและไปเดินหาลายเซ็นต่อ
(เยย้ ขอบคุนคั้บบ><)
โมเอะบีม>< ตู้มม
และเมื่อหายเหนื่อย เทรุอากิก็ทำใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะทำมือเป็นรูปหัวใจและพูดด้วยน้ำเสียงระรื่นให้เข้ากับท่าทาง แม้ว่าใบหน้าเขาจะไม่ให้ความร่วมมือเลยก็ตาม
“โมเอะ โมเอะ บีม!“
หวังว่าเขาจะทำถูกนะ ก็เคยเห็นคนอื่นเขาทำแบบนี้นี่..
(เค้ากลับมาแล้ว😈😈)
ตัวสะดุ้งโหยงก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดหูทันที
“น นี่! อย่ามาพูดข้างหูกันสิฟะ!”
เทรุอากิหางฟูขึ้นจากความตกใจ เขาถอยหลังเล็กน้อยก่อนจะทำให้ตนใจเย็นลง แต่บ้าเอ้ย แบบนี้ก็เฉไฉไม่ได้แล้วน่ะสิ..
สุดท้ายเทรุอากิก็ยอมกระโดดตบ10ครั้งตามคำสั่งก่อนจะยืนหอบหายใจครู่หนึ่ง
“ข ขอเวลา แฮ่ก.. แปปนะ.. แฮ่ก.. ”เพราะเขาไม่ค่อยออกกำลังกายไงล่ะ
(+)
( เค้ามาตอบแล้ว😭😭 )
“จะบ้าเรอะ!”
“ขอเก็บแรงไว้หาลายเซ็นก่อนดีกว่า”
สบัดหน้าปฏิเสธ แค่จะหาคนที่ตรงโจทย์ก็ไม่รู้ว่าจะได้ครบมั้ยเลย..
“แล้วนายได้กี่ลายเซ็นแล้วล่ะ?”
( เค้ากลับมาแล้ว😭 )
“ยิ้มแบบปกติ? แล้วนี่ไม่ใช่หรอ?”
ทำหน้างุนงง ครุ่นคิดกับตัวเองแล้วพยายามยกยิ้มจากมุมปากตามเดิม ดูเหมือนความพยายามของเขาจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่..
“ที่ผ่านมาก็ยิ้มแบบนี้ตลอดนี่..“
”หรือมันไม่เคยปกติเลย!?“
”แล้วปกติเธอยิ้มยังไง?“
( ได้จิ เด่ะไปจิ๋วๆด้วย>< )
( เดี๋ยวจะทยอยเคลียโรลนะคะ พึ่งจะว่าง😭 )
( จิ๋วชะมาดดดด 🤏🤏🤏 )
(เซ็ตผมมาตั้งแต่เป็นก้อนจิ๋ว 🥺)
( แน่ะ เป็นเด็กดีจิงมั้ย🫵 เป็นเด่กไม่ดีไม่ได้กินหนมนะ🫵 )
(ฝากเลี้ยงเด็กหน่อยนะคะ รุ่นนี้อุ้มแปปเดียวก็หลับแล้ว💤)
/งง
/ทำไมใจเต้นแรงจัง
/หรือว่า !!!?
(แว้บมาสเก้ตไวๆทิ้งไว้ บวกได้นะเคิ้บ)
( จิ๋วๆ🤏 )
( มาแปะหม๋าจิ๋วด้วยค่ะ>< ตอนเด็กน่าจะชอบวิ่งจนหกล้มบ่อยมากๆค่ะ🤣🥺 )
(มาลงภาพงานพาร์มไทม์ของนาโอโตะคุงค่ะะ! เป็นผู้ช่วยคนครัว/เช็คสต๊อก ที่โรงน้ำชาคะโฮอัน ไว้มาเยี่ยมกันได้นะคะ! ถึงจะทำงานอยู่ด้านหลังก็เถอะ- )
(แท็กคุณเจ้าของ! : @yuzura-msg.bsky.social)
(ขอโทษที่ตอบช้านะคะ😭)
พอได้ยินคำแนะนำตัวของคุณ ใบหูก็กระดิกตั้งขึ้นมาและเงยหน้ามองทันที
”ก็ห้องเดียวกันนี่ ยอดไปเลย“
”คาวาคามิ เทรุอากิ, ฝากตัวเหมือนกันนะเทนโด ” ยกยิ้มอย่างสบายใจขึ้นมา
รับกระดาษของตนกลับมา ก่อนจะก้มหน้ามองกระดาษของคุณ แต่ก็ต้องขมวดคิ้วและเงยหน้ามองเมื่อหัวข้อที่ชี้มันดันถูกเปลี่ยนซะอย่างงั้น
“หือ?? ช่องนี้น่ะหรอ!?“
”นี่ไม่ได้ชี้ผิดใช่มั้ย!?“
(เค้ามาแล้ว😭😭)
“บ แบบนี้?”
พยายามยิ้มอีกรอบตามที่อีกคนบอก เพราะตั้งใจยิ้มมันเลยดูเป็นยิ้มที่เก้ๆกังๆเล็กน้อย
“จริงหรอ”
“ของฉันก็ยังเหลือพวกนี้”
ไล่ชี้ตามช่องที่ยังว่าง ก่อนจะมองว่าคุณก็ถือกระดาษล่าลายเซ็นนั้นอยู่ในมือ เลยเลื่อนนิ้วไปชี้ที่ช่อง‘คนที่ถือกระดาษลายเซ็นอยู่ตอนนี้‘
“งั้นช่วยเซ็นช่องนี้ได้มั้ย?”