เขาเหลือบมองสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเพื่อนแล้วก็รู้สึกสงสาร สังสัยเหลือเกินว่าอะไรดลใจให้ซื้อมา
เขาก็เลยเสนอตัวซะเลย
“เป็นการกินไอติมที่ดูสู้ชีวิตไปหน่อยนะ แลกกันมั้ย?”
นามิยะยื่นแอปเปิ้ลเชื่อมในมือให้อีกคน เป็นการบ่งบอกว่านายเอาไอติมมาแล้วเอาแอปเปิ้ลไป
ยังไงเขาก็เป็นคนกินไอติมได้ทุกรสชาติอยู่แล้วน่ะนะ
งานโอบ้งคนค่อนข้างจะหนาแน่น คนเดินช้าทำอะไรช้าเช่นเขา มีเพื่อนคอยพิทักษ์(?)แบบนี้ทำให้เขาเดินงานได้สบายขึ้นเยอะ
นามิยะปล่อยให้เพื่อนโอบแล้วเดินนำอย่างว่าง่าย พอได้ยินอีกคนหยอกล้อมาเขาก็ตอบกลับทันที
“มีเก็นจังเป็นปราการฉันไม่โดนสาวที่ไหนมาฉุดหรอก~ เผลอๆสาวๆเจอนายอาจจะเปลี่ยนใจไปฉุดเก็นจังแทนก็ได้”
ว่าไปก็แอบเหลือบมองไอติมอีกฝ่าย
“ซื้อรสอะไรมาน่ะ”
(หนูรู้กก55555555555555555)
(555555555555555555555 เอนดูราชาน้อย🫳 นามิยะเกาหัวในใจ บัทมองกลับนอตบมุกอะไรไม่รู้แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวต้องได้ตบ55555555555)
(😭😭😭😭)
(อ้ยเอนดูวมากค่ะะ555555555555555 น่าร้ากมาก😭🤲 ฮึบเสียงในหัวไว้นะคะ!55555555)
(สีหน้าของยามินะเมื่อเจอนามิยะเดินเข้ามา)
((อย่าแพ้เสียงในหัวนะ!!))
จู่ๆก็กลายเป็นราชาแล้ว?? เมื่อกี้ยังเป็นผู้ชมอยู่เลย เปลี่ยนไวจัง
แม้ในใจจะเกาหัว แต่ก็ยังไม่ใช่อุปสรรคของคนไหลไปเรื่อยอย่างเขาอยู่ดี
นามิยะส่งสายตาอ้อนวอนกะพริบตาปริบๆ ประดุจพสกนิกรที่ต้องการการช่วยเหลือสุดซึ้ง
“มายากลอันนี้ ถ้าไม่ใช่ราชาผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรยาวเจ็ดย่านน้ำก็คงทำไมไม่ได้หรอกน้า ราชาจะช่วยแสดงอำนาจให้ฉันดูหน่อยได้ม้าย🥺”
(คำพูดปิดท้ายคมบาดจัยมากค่ะ🥹)
(เอ็นดูวมากเลยค่ะ🫳🫳 จู้ๆ!✨)
[ #UMN_3A | เลือกหัวหน้าห้อง ]
ผ่านมา 3 ปีแล้ว การพูดอะไรที่ต้องโปรโมทตัวเองโดยมีคนจ้องมองเยอะ ๆ ก็ยังเป็นสิ่งที่ทำได้ไม่ดีเหมือนเคย
แถมไม่ได้เตรียมตัวอะไรด้วยสิ
" อ— โอ๊ส... "
พอจังหวะพูดเงียบลงเลยค่อย ๆ จึงพูดแบบนั้นออกมาพร้อมกำมือหลวม ๆ คล้ายกับว่าไม่รู้จะคุยอะไรต่อแล้ว ถึงค่อยกลับไปนั่งกับที่ตัวเอง
[ #UMN_3-A | ช่วงหาเสียง ]
"ฮิงาสะ คิโอกิ ผู้ลงสมัครหัวหน้าห้องหมายเลข 1 ครับ"
เด็กหนุ่มในชุดพิธีการถูกระเบียบยืนหน้าชั้นเรียน、กล่าวแนะนำตัวด้วยระดับเสียงที่สามารถได้ยินทั่วถึงกัน
ไม่บาดหูหรือตะเบ็งจนเกินไป
"ถึงจะเพิ่งย้ายมาใหม่ แต่ก็อยากเป็นกำลังสนับสนุนเพื่อนๆ 3-A ทุกคน"
"ขอฝากตัวด้วยนะครับ"
แม้นโยบายดูราบเรียบ แต่ก็เหมือนกับเป็นคำสัญญาที่มอบให้อย่างหนักแน่น
#UMN_เปิดโรล
แยกรูท | ชายหาดอุเมะฮาระ
13:20
หลีกหนีจากหน้าที่เฝ้าร้านขนม คุณยายคุณย่า รวมถึงแฝด มาจมอยู่ที่ผืนทรายริมชายหาด
ดวงตาสีชาดมองเหม่อ คลื่นทะเลที่ซัดเข้าหา
แต่เหมือนจะนานไปเสียหน่อย เลยทำให้เขาลืมเวลาเข้างานเสียแล้ว
[ #UMN_Commu ]
“ อากาศวันนี้เหมาะกับการอ่านวรรณกรรมจังเลย〜♪ ”
“ เธอเองก็อ่านวรรณกรรมเรื่องนี้หรอ~ “
————————————————
秋山 詩 | Akiyama Uta | 3-A
{ คาร์ผู้รักการอ่าน และมีพฤติกรรมเหมือนผู้สูงอายุ… }
doc : bio
talk / co / role : dm ok🦭
#UMN_3-A | เลือกหัวหน้าห้อง 3-A
ชายหนุ่มใบหน้าเปื้อนยิ้มเคลื่อนตัวไปหน้าห้อง ท่าทีผ่อนคลายราวกับการพูดต่อคนหมู่มากไม่ได้ทำให้เจ้าตัวกังวลเลยสักนิด
“ คานายะ โรคุโซ ”
“ ที่มาลงเป็นหัวหน้าห้องเพราะมันน่าสนุกดี ”
“ แต่ยังไง— ”
“ ผมจะคอยซัพพอร์ต ”
“ ให้เป็นปีสุดท้ายที่ดีของทุกคนครับ ”
ถ้าคนอื่นสนุก เขาเองก็คงสนุกไปด้วยล่ะนะ
ใช่แล้ว นี่คือการขอความช่วยเหลือแบบไม่นอกบทยังไงล่า!?
ถามว่าเป็นมายากลว่าอึ้งแล้ว เจอดื่มน้ำโชว์ยิ่งไปกันใหญ่ ทำไมผู้ประสบภัยเช่นเขาถึงกลายเป็นนักแสดงโชว์ไปได้ล่ะ??
แต่อีกคนส่งบทมาให้ขนาดนี้ ด้วยความเป็นคนไหลตามไปทั่วของนามิยะเขาจึงพูดต่อ
“ถ้าบอกว่ากำลังฝึกให้นกต่อตัวบนหัวอยู่จะเชื่อไหมล้า~”
ใบหน้านั้นยิ้มแย้มบนความทุกข์ของตัวเอง
“แต่ดูเหมือนจะยังใช้ไม่ได้เท่าไหร่ ผู้ชมน้อยสนใจอาสายื่นมือมาช่วยไหมเอ่ย?”
(+)
(ปกติก็เชื่องช้าอยู่แล้ว มีนกบนหัว=ไม่ขยับตลอดไป5555555555555)
(เวลคั่มคับโผม🥺)
เขาได้ยินเสียงคนเข้ามาทัก ถึงจะไม่กล้าขยับตัวบุ่มบ่ามแต่ก็ไม่ลืมที่จะตอบกลับด้วยความเป็นมิตร
“สวัสดีน้า~ ฉันกำลังจะเก็บชาแหละ”
“ส่วนที่ค้างอยู่แบบนี้ไม่ได้เก็บสักทีก็เพราะสามีภรรยาบนหัวเนี่ยแหละ”
หมายถึงเจ้านกสองตัวที่บินเคียงคู่กันมาแต่ไกล แถมยังมาลงปักหลักบนหัวเขาอีก
“กลัวว่าถ้าขยับแล้วมันจะตกใจจนอึใส่หัวน่ะสิ~“ เขาทำหน้าตาเศร้าแต่ในใจก็ไม่ได้เศร้าขนาดนั้นหรอก
แน่นอนว่าสองสามีภรรยานั้นคือเจ้านกสองตัวบนหัวเขานั่นแหละ..
“อาจจะปุบปับไปหน่อย แต่สาวน้อยช่วยรูปปั้นซังได้ม้าย~”
แน่นอนว่าที่ขอให้ช่วยนั้นไม่ใช่แค่เก็บขวดชาให้ แต่หมายถึงช่วยไล่นกคู่รักให้ไปสร้างครอบครัวที่อื่นที่ไม่ใช่บนหัวเขาที
“ไม่ฟรีแน่นอน รูปปั้นซังสามารถให้พรดับกระหายเธอได้ด้วยน้า” แปลอีกอย่างคือเขาจะเลี้ยงน้ำเธอตอบแทน
(เวลคั่มค่ะะ)
ปกติแล้วเขาจะโดนเรียกว่าเป็นสล็อธเพราะเขาเคลื่อนไหวช้ามาก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่กลายเป็นรูปปั้นแทน..
คิดซะว่าเปลี่ยนบรรยากาศแล้วกัน
นามิยะไม่ปฏิเสธเรื่องการกลายเป็นรูปปั้นและตอบแบบติดเล่นกลับไปเช่นกัน
“สวัสดีน้าสาวน้อย~” อยากจะโบกมือให้แต่ดันไม่กล้าขยับเนี่ยสิ
“รูปปั้นซังมาเดินเล่นน่ะ แต่ว่าทำขวดชาตก พอจะเก็บปุ๊บรูปปั้นซังก็กลายเป็นบ้านใหม่ของสองสามีภรรยาแล้ว“+
(ได้เยยค้าบ🥺🤲)
ด้วยความใคร่สงสัย แต่ดันไม่มีวี่แววจะปล่อยหัวเขาเป็นอิสระเลย
แต่แล้วจู่ๆ นกสีขาวก็เหมือนรู้สึกว่ามีบ้านสีชมพูก็ไม่เลว มันจึงกระพือปีกย้ายจากหัวนามิยะไปทดลองใช้งานหัวของคานาโตะแทน
กลายเป็นตอนนี้หนึ่งหัวหนึ่งนกไปแล้ว
“…”
“ไปแล้วตัวนืงง…ไปจากหัวฉันแล้วไปที่หัวนายแทนน่ะนะ” เขาตอบประโยคที่อีกฝ่ายถามค้างคาไว้ด้วยน้ำเสียงติดเล่น
เขามั่นใจว่าได้ยินเสียงแช๊ะออกมาแน่ๆ สมกับเป็นมนุษย์ยุคไอทีจริงๆ การถ่ายภาพสิ่งมหัศจรรย์ก่อนเป็นอันดับแรก เป็นปฏิกิริยาพื้นฐานจริงๆ..
นามิยะไม่ได้สนใจนักว่ารูปนี่จะถูกเก็บไว้ทำอะไร แต่เขาก็ยังตอบกลับเล่นๆทั้งที่ขาเริ่มสั่นจากความเมื่อยแล้ว
“ถ่ายแล้วส่งให้ด้วยน้า ขอแบบหล่อๆ~”
ระหว่างที่เขาพูดอยู่นี้ ฝ่ายตรงข้ามก็เริ่มเดินอ้อมมาแล้ว
นกคู่รักสองตัวต่างหันหน้าไปมองคานาโตะ(+)
(อ้ย5555555555555 แล้วชื่อไปด้วยกันมากค่ะ5555555555555555)
(ได้เยยค่ะ🙌)
เสียงหัวเราะทำให้เขารู้ว่าตอนนี้มีคนพบเจอตัวเขาที่กำลังจะกลายเป็นปฏิมากรรมชิ้นหนึ่งไปแล้ว
แม้จะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ แต่นามิยะกลับยังตอบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“กำลังจะเก็บขวดชาแหละ~”
“แล้วบนหัวก็มีสมาชิกใหม่เพิ่มมา ฉันคิดว่าถ้าขยับมันอาจจะอึใส่หัวฉันไหม”
น้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยของเขาดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อน แต่สิ่งที่ออกจากปากกลับตรงกันข้ามกับเสียงชิลๆนั้น
“ช่วยหน่อยได้ม้าย~?”
⠀⠀
“ยะโฮ ~ เช้าวันนี้ก็อากาศดีจังเลยเนอะ งั้นมาเริ่มต้นวันใหม่ด้วยการไปตุนขนมมากินก่อนเข้าเรียนกันเถอะ!”
”—ว่าแต่ทำการบ้านวิชาคณิตเสร็จยังอะ คือว่า..แหะ”
┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈
𝗞𝗢𝗡𝗢𝗘 𝗞𝗔𝗡𝗔𝗧𝗢( 近衛 叶斗 )
✎︎ 3-D (18y.)
✎︎ อพาร์ตเมนต์หรูใกล้ย่านการค้า @ ย่านมิโดริ
✎︎ ลูกครึ่งญี่ปุ่น-สวีเดน
♡ doc : bio
♡ CO-Role-Talk 24/7 in DM
#UMN_COMMU
⠀⠀
(บวกได้เยยนะคับ)
#UMN_เปิดโรล
[ช่วงกลางวัน |ทางเดินในโรงเรียน|แยกรูท]
นามิยะทำขวดชาตกพื้น และในขณะที่เขากำลังก้มเก็บอย่างสโลว์ไลฟ์อยู่นั้นเอง ดูเหมือนว่านกคู่รักสองตัวกลับนึกว่าหัวเขาเป็นรัง บินลงจอดปักถิ่นฐานเรียบร้อย
จากตอนแรกที่ว่าขยับช้าอยู่แล้ว กลายเป็นตอนนี้เขาไม่กล้าขยับเลยสักนิด ข้างอยู่แบบนั้นมานานเกือบ 5 นาที
“…”
แล้วก็เป็น ’คุณ’ ที่พบเข้ากับภาพสุดแปลกประหลาดนี้พอดี