Pakistanen leren een grafkist te maken was een grote uitdaging voor mij. Maar het bleek zoveel eenvoudiger dan ik dacht. Ambachtsmensen communiceren met hun handen.
Je doet gewoon voor en leert van elkaar.

Ik ben trots op jullie hoe mooi jullie dat hebben gedaan 🙏

Regelmatig ontmoet ik mensen die zelf een uitvaart willen verzorgen.
Daarom geef ik zo nu en dan in kleine groepjes een cursus over dat onderwerp.
Gewoon in mijn werkplaats. Gisteravond ook weer.
Altijd leuke geïnteresseerde mensen.
Meer weten?
info@zelfuitvaart.nl

Wat een ontzettend waardevolle ervaring
Memento je vader ❤️

4/4 Zo ontstond een bijzondere briefwisseling en later toen het uitkwam een hechte vriendschap.

3/4 >> is gekomen krijg ik een mooi antwoord:
Hij zat in de gevangenis. De nu overleden vrouw schreef brieven aan een medegedetineerde.
Alleen deze man schreef nauwelijks terug. Hij besloot de brieven zelf te gaan beantwoorden maar bleef de naam van de ander gebruiken.

2/4 >> gedeelte van een uitvaart altijd laat bestaan uit het vragen stellen aan de bezoekers.
Ik loop rond en stel als een interviewer vragen als "wat zal je altijd bijblijven?" of "wat heeft hij/zij voor jou betekent?".
Op de vraag aan één persoon hoe hij ooit met de overleden vrouw in contact >>

1/4 Bij mijn sociale uitvaarten (meestal voor mensen uit het dak- en thuislozen circuit) is het lastig iemand voor een toespraak te krijgen.
Een hulpverlener lukt wel maar mensen van de straat vinden vaak dat ze dit niet kunnen.
Maar juist hun verhalen zijn zo bijzonder, waardoor ik een groot >>

Als ik er geen geld is en een laag inkomen kan de echtgenoot bijzondere bijstand aanvragen bij de gemeente. Je moet je financiën overleggen. Soms is dit een schenking en soms een lening. Per gemeente verschillend.

Ik kreeg al de vraag of ik die kistenmaker was. Ja dat was ik. Ik maakte de kist extra breed zodat zijn vrouw op haar zij kon liggen.
Hele fijne mensen.

Wat fijn 🙏

Wat is hij al groot!

Zeker. Het is een fietstocht zonder eind

Eigenlijk zou ik mijn fiets van Athene naar Kreta brengen maar de afgelopen week werd een rollercoaster.
Een overleden vriend hier en een herdenking van een vriend op Kreta.
Ik moest combineren zonder fiets.
Voor het eerst ontmoette ik mijn aangetrouwde Griekse familie.
Ik ben een gelukkig mens ❤️

Ik heb al honderden dode mensen in mijn armen gehad maar voor het eerst hoorde ik vanochtendvroeg de laatste adem van een vriend.
Sterven heeft zoveel overeenkomsten met geboren worden.
Het gaat gepaard met heel veel strijd en is zo indrukwekkend om te zien.
Memento Peter ❤️🙏

Ja mooi hè. Ze was toen een 16 a 17 jarig meisje

Een kadootje

Altijd zoek ik al dromend op oude foto's van Utrecht naar mijn moeder, lang geleden overleden.
Mijn broer en ik weten het zeker.
De jonge vrouw die wil gaan oversteken is onze moeder.
De houding, het postuur, het haar, de uitstraling.
Geen poeha maar vangt wel de aandacht.

Eind volgende maand naar Griekenland om mijn fiets naar Kreta te brengen

Jaarlijks uitje

Ik ben even in Zuid Frankrijk.
Iedere ochtend begint met een fietstocht langs bakkers in de streek. Vandaag was de eerste dicht, de tweede had geen patisserie maar de derde was geweldig.
De buit is weer binnen.

4/4 >> van een epilady zonder hand-huidcontact te maken.
Voorzichtig draai ik hem handmatig terug. Het apparaat schiet los.
De dames zijn zichtbaar opgelucht.
Ik zie ze denken: “Thank God was het de onderarm.”

3/- Het is de snelste weg voor iemand in nood.
Ik bekijk het slachtoffer, ze schaamt zich.
Professioneel ga ik te werk. Ik heb niet voor niets jaren in de zorg gewerkt.
Het apparaat is echt helemaal in het vel gedraaid.
Los trekken is geen optie.
Voor het eerst bestudeer ik de werking >>

2/- Hij lijkt erin gedraaid. We krijgen hem niet meer los. Kun je helpen?”
Ik doe net alsof het de normaalste vraag van de wereld is. “Wil ze dat ik kom kijken?” vraag ik.
“Ja graag,” zegt ze. “Het doet nogal pijn”.
Met een glimlach op mijn gezicht klim ik het balkon op.

1/- Draadje "Epilady"

Ik zit op mijn plaatsje en hoor onrustig overleg bij de buren. Mijn naam valt zelfs.
Een van de twee jonge vrouwen komt naar buiten. Ze vraagt ietswat genegeerd vanaf het balkon: “Uh Radboud, mijn zus kwam tijdens het scheren vast te zitten in haar epilady.

Ja ik ken het. Leek het een paar jaar geleden nog dat het pas over een jaar of 10, 15 aan de beurt zou komen.
Nu door alle ruzies resomeren al jaren op de plank ligt om goedgekeurd te worden zou het kunnen dat het tegelijk wordt meegenomen voor een nieuwe wet op de lijk bezorging

Maar er gebeuren ook mooie dingen.
Voor mijn sociale uitvaart van laatst zocht ik een ruimte die niets kostte. Er was te weinig geld.
Via via bood een school hun kleine aula aan en kwam de overleden dakloze tussen de kinderboeken en zijn vrienden van de straat te staan. #uitvaart

Die bestaan ook

Maar wat gaat er dan mis tussen jou en de vrouwen ?

Ja