[ Event 03 - White Rabbit Festival ]
Tag Event : #TWD2_WhiteRabbit

Date : 23 - 30 March 2026

รายละเอียด : bit.ly/TWD2WhiteRab...

[Night Raven College]

18.3

- Happy Birthday -
[ดิเอโก้ เดียร์ วองก้า] @deardongtwd.bsky.social

กล่องปรากฎขึ้นให้เห็นในสาบตา เจ้าเสือมองหน้าเพื่อนข้างกายส่งสัญญาณมาทางตน

แอตแลนติสพยักหน้า ก่อนใช้แรงแขนดึงช่วยกันเปิดกล่องจนเปิดออกให้เห็น…

‘ดาร์กช็อกโกแลต’

เรียวมือหยิบขึ้นมามองเจ้าแท่งนี้ด้วยสีหน้าแฝงความรู้สึกที่หลากหลาย (🗿)

มันก็น่าอร่อยอยู่ แต่สัตว์ตระกูลเสือหรือแมวอย่างเขาแล้วกันนั้นไม่ดีต่อระบบหัวใจในร่างกายเอาเสียเลย

“แล้วนาย..ได้อะไร?”

“หรือว่าเราจะเจอแล้ว?” ใบหูกลับมาตั้งตรงดิ่ง ลากพาอีกฝ่ายมาใกล้จุดที่มีสัญลักณ์แสดง

แอตแลนติสย่อตัวลง มือข้าวหนึ่งค่อยเขี่ยยกหินขึ้นโดยมือที่จับสอดประสานกับเพื่อนไม่ปล่อยไปไหน

เจ้าเสือมีท่าทีสนอกสนใจอย่างชัดเจนพ่วงกับความตื่นเต้น

”น็อกซาร์ท หากล่องสมบัติกัน“

เงยใบหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย ปลายผมโรยหล่นลงด้านข้างตามมุมเงยเผยให้เห็นดวงตาสีน้ำเงินของเจ้าตัวเด่นชัดเจนจากเคยมีผมปรกบัง

#TWD2_Camping Day 2 : Cooking Time
วัตถุดิบก็คือ ไข่ไก่ ชีส ต้นหอม และ ซอสมาเขือเทศ

แต่ถ้าจะทำแค่ไข่เจียวน่ะมันธรรมดาไป เพื่อนๆทุกคนต้องได้กินอาหารที่ดีที่สุดนี่นา

แยกไข่ดาวกับไข่แดง ตีไข่ขาวให้เป็นฟอง เทไข่แดงลงไปตีรวมเบาๆจากนั้นนำไปทอด วางชีสลงไปตรงกลางซีกหนึ่งของไข่ ตามด้วยโรยต้นหอมซอย ประกบไข่กับชีสแล้วอบอีกหน่อย..

"ทาดา! ซูเฟล่ออมเล็ต เสร็จแล้ว"

[Night Raven College]

17.3

- Happy Birthday -
[บลายธ์ธา ไอฟ์วิโก้] @twdblytha.bsky.social

[ Mini Event : Athletic ]
Tag : TWD2_Class02

รายละเอียด : bit.ly/TWD2Class02

── ⋆⋅🏃‍♂️⋅ ──
ส่งการบ้าน : bit.ly/TWD2Homework
ตรวจสถานะ : bit.ly/TWD2ClassCheck

เสียงหลง?

”นายโอเคใช่มั้ย?“

มือหยิบแผนที่ขึ้นมากวาดสายตาดูพลางพยักหน้า ทว่า ตายังคงจดจ้องก้มมองค้างไว้ก่อนได้เงยหน้าขึ้นมา

”ใกล้ถึงแล้ว“

”อีก 500 เมตรใกล้กับต้นไม้ใกล้โขดหินริมลำธาร”

“จะมีสัญลักษณ์บ่งบอก แต่ฉันไม่รู้ว่าคือสัญลักษณ์อะไร”

“นายช่วยดูหน่อย น็อกซาร์ท”

มือยื่นกระดาษไปให้อีกฝ่ายช่วยดูด้วย รายละเอียดเลือนรางราวกับถูกตั้งใจให้มองเห็นไม่ชัดเจน

“เกี่ยวนะ มือใหญ่เล่นเกมแล้วถนัดมือ กดปุ่มง่าย”

มือของเจ้าเสือไม่ได้ปล่อยละจากกัน ในทางกลับกันแล้วมือกระชับตามแรงที่เข้าหากันอย่างควบคุมไม่ได้

ใบหูกระดิกยามได้ยินว่าตนนั้นน่าจะดูดีด้วย ปลายพวงหางส่ายไปมาด้วยความรู้สึกที่ดี

“ม-ไม่ได้ดูดีขนาดนั้น…” พูดเสียงเข้มไปอย่างนั้น กำลังกลบเกลื่อนความรู้สึกเคอะเขินบนพวงแก้มแสนร้อนผ่าว

ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เลย

[ALT]

น่ารักดีนะ

#TWD2_Camping Day 2

[โรลเปิด,แยกรูท | กลางป่า 22:04 น.]

เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นและเรียวโจที่หายตัวไปเป็นเหตุให้นักเรียนผู้น่าสงสารต้องถ่างตาลุกขึ้นมาตามหา แม้ว่าป่านี้จะเลื่องลือเรื่องความน่ากลัวแค่ไหนก็ตาม

คีรีอาก็เช่นกัน ทว่ากลับไม่ได้มีจุดประสงค์อยากจะทำเรื่องดีๆเลยสักนิด

สิงโตขาวหลบซ่อนในเงาไม้ ดวงตาคงสะท้อนแสงหากต้องแสงไฟ

+

[Night Raven College]

14.3

- Happy Birthday -
[ฮอลลิซ เมอร์รี่เวล] @hollis-twd.bsky.social

(สาวสวยยยย😣✨✨✨)

”เพราะอะไรกัน?“ เสียงทุ้มพึมพำผะแผ่ว

พวงหางนุ่มค่อยขยับไปมาหลบปลายกิ่งไม้ต้นหญ้า

จังหวะไกวแขนไปด้านหน้า เจ้าเสือจึงค้างท่าเอาไว้เพื่อนสำรวจ

เรียวนิ้วที่เคยจับคอยสอดเข้าช่องว่างระหว่างนิ้วของอีกฝ่ายกลายเป็นประสานมือเข้าหากัน

มิวายปลายนิ้วเกลี่ยนวนหลังฝ่ามือเพื่อนส่วนกระดูกโคนนิ้วเบาๆ

”มือใหญ่ดี”

“นายพูดถูก เหมือนทำอาหารในเกมเซอร์ไวเวิล“

ยามพูดถึงเกมแอตแลนติสดูกระตือรือร้นขึ้นมาแวบหนึ่ง

“ไม่แน่ใจ” เพราะตนไวต่อเสียงดังเจื้อยแจ้วเป็นทุนเดิมจึงรับรู้เสียงกรีดร้องนั้นได้

“หรือจริงๆแล้วมันคือเสียงกรี๊ดของนายเองหรือเปล่า?” แอบยกยิ้มมุมปากเล็กๆแกมหยอก

ก่อนจะเงียบลงสักพัก เรียวมือซีดกระชับจับมือไม่ให้เกิดช่องว่าง

”ตอนนี้ฉันแทบไม่ได้นึกถึงเกมอะไรเลย“

"หุ พูดไปทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเธอตอบกลับไม่ได้นี่มันน่าอายชะมัด"

"สุขสันต์วันไวท์เดย์นะครับ แกเร็ต" สุดท้ายจึงทำได้เพียงถอนหายใจ ก่อนจะเดินผละออกมาจากกรอบรูปใบนั้น

ก่อนจะทิ้งไว้เพียงดอกไม้สีขาวดอกเล็กช่อหนึ่ง

____
CMS by : มูเนียว พาบินสุดขอบโลก

[เป็นภาพแฟนเก่าคนโปรดค่ะ 555 แฮปปี้ไวท์เดย์นะคับ💐💖]

Cms by : K.มูเนียว พาเบียวสุดขอบโลก

-Happy White Day-
💐
"ถึงจะเป็นอีกปีที่เธอทิ้งผมไปอยู่บนฟ้า แต่ก็ยังอุตส่าห์ใจดีทิ้งของขวัญไว้ให้กันทุกปี ขอบคุณนะครับ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมา

"เด็ก ๆ พากันดีใจใหญ่เลยนะตอนไปเยี่ยมเธอ เป็นไงชอบดอกไม้ที่ลูก ๆ ให้ไปไหมครับ?"

"ผมไม่เคยเสียใจที่มีเธอเลยนะรู้ไหม?" มือเรียวรูปกรอบรูปขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าอย่าช้า ๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา

"อย่าบอกเลิกกันแบบนี้สิ... แกเร็ต"

“สุ่มวัตถุดิบออกมาได้เมนูทงคัตสึราดด้วยออมเล็ต”

“อิ่มอร่อยกันดีเพราะอย่างน้อยมีโชยุช่วย”

“ก็สนุกดี..แหละ..” ยามต้องพูดความรู้สึกจากใจตนเองกลับประหม่าเสียอย่างนั้น

หวังให้แสงอาทิตย์ค่อยลาลงจมภูเขานั้นจะช่วยให้ปกปิดแก้มสีระเรื่อจากความประหม่านี้ได้

“ฟังดูครื้นเครงดี” ใบหน้านิ่งหันเหมองพลางตอบคนข้างกายฉีกยิ้มร่า

ความเร็วเดินลดลงจนเจ้าเสือสามารถเดินตามทันได้ เจ้าเสือจะเบาใจกับบรรยากาศนี้เช่นกัน

“เจ๋งดิ ตั้งแต่นายเป็นประธานชมรมแล้ว..”
“เท่ดี”

แขนตนถูกแกว่งไกวตามแรงเหวี่ยงด้วยสภาวะอารมณ์ดี

“ฉันเป็นเชฟจำเป็นเฉยเลย”

มืออีกข้างที่ปล่อยอิสระยกขึ้นมากุมหน้าผาก ใบหูแอบลู่ไปด้านหลังเล็กน้อย

แขนที่ถูกจับค่อยๆเลื่อนลงโดยให้มือของตนจับรับกับฝ่ามืออีกฝ่ายแทน

เจ้าเสือตัวโตลังเลครุ่นคิดในความเงียบสักครู่

”ไม่มีอะไร แค่อยากบอกว่านายจับมือฉันดีกว่าแขน”

จึงเอ่ยชวนคุยเรื่องราวที่ผ่านมาต่อ

“ชมรมนายเป็นยังไงบ้าง?”

“ได้สนิทกับสมาชิกในชมรมมากขึ้นมั้ย หลังจากเข้าค่ายรอบที่สองด้วยกัน?”

ดูเหมือนว่าเขาได้ข่าวมาว่าครั้งแรกจะเป็นค่ายปิดของในชมรมเพียงเท่านั้น

“ก็จริง เดี๋ยวสมบัติจะหาย”

สุดท้ายเจ้าเสือดาวหิมะคล้อยตามประโยคแสนดึงดูด เดินไปตามแรงจูงของเพื่อนร่วมหอไป

“อืม เรียบไปตามทะเลสาบอีกหน่อยแล้วเลี้ยวอีกหน่อย”

ระหว่างเดินตามทาง ความเงียบกลับปกคลุมจนได้ยินเสียงแวดล้อมภายในป่า

“นี่“

”น็อกซาร์ท”

เสียงทุ้มเอ่ยเรียกแทรกแซงความเงียบ ดวงตาสังเกตมองปลายหูสีชาดระเรื่อรำไรอยู่เรื่อยๆ

พอได้ยินเสียงตะโกนของอีกฝ่ายจึงรีบเร่งฝีเท้ามิวายหันไปแลบลิ้นใส่กวนเพิ่ม

“นายแกล้งฉันเหมือนกันนั่นแหละ !”

“เพราะเป็นฉันเหรอ?” แอตแลนติสหยุดฝีก้าวก่อนจะหันมา

ใบหูกระดิกไปมา ส่ายปัดส่ายไปมาจนโดนขาเพื่อนด้วย กระดาษถูกพับครึ่งไว้ไขว้ทางด้านหลัง

นัยน์ตาสีครามเข้มมองจ้องลอกผ่านไรผมสีแอชบลอนด์แซมฟ้าเป็นประกาย

#TWD2_Class01
[โรลปิด || W/ @twd-marit.bsky.social :: ห้องเรียนดนตรี ]

เวลาค่อนข้างเย็น พวกนักเรียนส่วนใหญ่ต่างพอกันกลับหอไปหมดแล้ว เหลือเพียงแต่เจ้าหมาเทาที่เข้ามาใช้ห้องซ้อมดนตรีอยู่ตรงมุมๆ ไม่ใช่ว่าเขาต้องการความเพอร์เฟคอะไร เพียงแต่อยากคุ้นชินกับอุปกรณ์ของตัวเองเท่านั้น..

เชลโล่เล่นไปมาอย่างไร้ทิศทางเพราะไม่รู้จะเล่นเพลงอะไร ไม่ได้เพราะ แต่ก็ไม่แย่—?

“ใช่มั้ยล่ะ?” แอบยกยิ้มแซวไปหนึ่งที ก่อนจะหันมาสนใจแผนที่เพื่อดูทิศทางถัดไปของการล่าสมบัติ

“อยากให้พี่ชายมาอุ้มพากลับห้องแล้ว”

ยามพูดถึงเรื่องแบบนี้แอตแลนติสแสดงออกถึงความเป็นลูกคนเล็กออกมาได้เยอะที่สุดแล้ว

ใบหน้าขาวซีดหันเหมองเพื่อนร่วมชั้นปี ใบหูกลับตั้งตรงพร้อมพยักหน้าเห็นด้วย

“ฉันเชื่อว่านายได้เจอคนที่จะอยู่กับนายด้วยกัน“

พวงหางฟูขยับมาแปะแขนแกร่งของอีกฝ่ายผะแผ่วข้างเดียวกับที่อีกคนตบบ่า

“เอาเถอะ นายหน้าตาดีขนาดนี้”
“แต่ของดีเขาเก็บไว้ให้คนที่ใช่ดู“

เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มเล็กๆให้

“ดูแอบเด็กน้อยไปมั้ยนะ?”

เจ้าเสือหูลู่ลงไปด้านหลังด้วยความไม่แน่ใจ

ลองนึกภาพตามดู

”เขาเท่จริงๆนั่นแหละ มาดแมนสมชาย กล้ามโต“

ยามตนถูกถามกลับ มือพลางคลี่กระดาษครุ่นคิดสักพักหนึ่งก่อนเอ่ยตอบ

”ฉันมีทุกอย่างแล้ว“
“ชื่อเสียง เงินทอง ของที่อยากได้และครอบครัว“

”คงจะเป็น..ขอให้พี่ชาย รัคชาตะกับแด๊ด..หมายถึงพ่อทั้งสองน่ะ”

“อยากให้ทุกคนในครอบครัวรวมถึงคนที่ฉันรักในอนาคตอยู่กับฉันนานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

“ถ้าพลังมารทำได้นะ“

แสงแดดเริ่มลาลับลง แอตแลนติสพยักหน้า สายตาเพ่งสลับมองแผนที่กับภาพจริงเพื่อสำรวจมองทิศทาง

“ทางนั้น” ชี้ไปทิศทางที่ต้องการ

“ถ้าได้พลังมารมาแล้ว นายจะยึดครองโรงเรียนไปทำอะไร?” จู่ๆจริงจังปนอยากรู้เช่นกัน (?)

ระหว่างเดินไปตามทางแผนที่จึงเอ่ยชวนคุยไปด้วย

“อำนาจ ชื่อเสียง หรือเงินทอง?”

พลางพับแผนที่ไว้ครึ่งหนึ่งก่อนจะแนบหนีบถือไว้ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลาง

ใบหูกระดิกขึ้นลงรวดเร็วก่อนจะลู่ลงจากที่เพื่อนร้องจ๊าก พวงหางฟูส่ายไปมา

“มีเสียงอยู่บ้าง“ ตอบไปแบบไม่รู้ตัวหรือนึกได้ว่าสัตว์ตระกูลแมวและเสือเท้าเบาขนาดไหน

รับกระดาษมาดูค่อยกวาดตามองรายละเอียดของภาพ

”เท่าที่ดูมันคือแผนที่แคมป์“
”แต่สิ่งที่มันชี้ไม่ใช่แหล่งล่าเนื้อกับอาหาร“ เรียวนิ้วชี้ตามจุดที่ตนเคยไปหาอาหารมา

”หรือว่าเป็นแผนที่สมบัติที่เขาลือกัน?“

เงยหน้าขึ้นมาหาเพื่อน

(😠)