”จะเอาไปแกล้งใส่ในอาหารโรงเรียน ให้พวกมันตกใจเล่นคงสนุกแน่“
เขาย่อตัวลงไปหยิบกิ่งไม้ข้างถนนมืด ก่อนจะเขี่ยเศษซากพวกนั้น
”เอาดิ เก็บไว้เป็นที่ระลึกคงไม่มีใครว่าอะไรหรอก“
”แต่กลิ่นคงเน่าติดตู้เย็นแน่“
กิ่งไม้ในมือยังจิ้มๆเศษตรงหน้าไม่เลิก จนปลายกิ่งมีของเหลวสีดำติดเต็มไปหมด
#WTM_coop
🔄 : เนียนรู้จัก
❤️ : ขอโคด้วย ( DM มาได้เลยค่ะ จะพยายามรีบมาตอบนะคะ! )
Doc: docs.google.com/document/d/1...
(สามารถเสนอพล็อตโคอื่นๆได้ตามสะดวกเลยค่ะ อย่าลืมอ่านดอคประกอบการตัดสินใจด้วยนะคะ)
เวิ่น ✅
โรล ✅ (อาจจะตอบช้าหน่อยนะคะ)
เขาหันไปยื่นไฟฉายให้กับแซม ก่อนที่จะสาดไฟไปยังก้อนสีดำที่เลอะเต็มถนน
“โห สยองเป็นบ้า”
“ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นแค่พวกข่าวปลอมๆทำมาให้คนกลัวกันเล่นสะอีก”
(เย้ยยยมาจอยครับผม)
ไฟหน้ารถสาดผ่านแนวต้นไม้เป็นช่วงๆ ก่อนจะชะลอลงข้างทาง เสียงเครื่องยนต์แผช่วเบาๆก่อนดับลง
ประตูรถเปิดออก
การ์ธก้าวลงมาอย่างไม่รีบร้อน เขาขโมยรถมาจากอู่เพื่อออกมาดูสิ่งนี้โดยเฉพาะ สายตากวาดมองภาพตรงหน้า รถที่ชนพังอยู่ข้างถนน เศษกระจกกระจาย… และกลิ่นคาวเลือดที่แรงเกินกว่าจะเป็นแค่อุบัติเหตุธรรมดา
โดยเฉพาะซากกวางที่นอนเกลื่อนอยูาข้างหน้า
#WTM_เปิดโรล (บวกได้ แยกรูท)
เวลา 20:00 น.
<คุณ> บังเอิญเดินมาเห็นชายชาวอินเดีย สูง 168 ซ.ม. ที่กำลังยืนพิงรั้วสูดไปป์อยู่
และตอนนี้เขาสังเกตเห็น <คุณ> กำลังมองเขาอยู่ <คุณ> จะทำอะไรต่อ?
>เลือกคุย
>อื่นๆ
PIN POST, THIS ACC FOR #WTM_Commu
“Hey dude~ wanna drink something?"
"Huh? Wanna know my name, nah it's not your business"
一一一
DOC : docs.google.com/document/d/1...
⚠️ ตัวละครพูดจาไม่ดี หากไม่สะดวกใจแจ้งได้เลยค่ะ //
ROLE • CO • PLAY WITH > DM ME
⠀⠀ ⠀
⠀⠀ ⠀
“The problem with committing a crime here is that there’s always an extra set of eyes you didn't count on”
“Dirt doesn't keep secrets. Not from me”
⠀⠀ ⠀
_____________
𝘾𝙞𝙡𝙡𝙞𝙖𝙣 𝘽𝙡𝙖𝙘𝙠𝙬𝙤𝙤𝙙 | NPC
𝙳𝚎𝚝𝚎𝚌𝚝𝚒𝚟𝚎 at the Sheriff’s Office
❛ Doc. bit.ly/407q0xY
ᴄᴏ-ᴏᴘ, ʀᴏʟᴇ, ᴏʀ ᴛᴀʟᴋ ᴠɪᴀ ᴅᴍ
#WTM_Commu ⊞
สถานีวิทยุเมอร์วู้ด เวลา 20.13 น. เย็นวันอาทิตย์
มีรายงานอุบัติเหตุรถยนต์ที่บริเวณถนน South Route 41 ที่ชายป่า บริเวณใกล้เคียงพบซากกวางที่มีการตายผิดปกติจำนวนหนึ่ง ขอให้หลีกเลี่ยงการใช้เส้นทางดังกล่าวไปก่อนในเวลานี้
(เห็นคุณโรแวนเล่นแล้ว เลยอยากเล่นด้วยครับ! กระเป๋านายการ์ธ! ข้างในคงค่อนข้างรก() ส่วนที่เหลือคงมีมีอัลบั้มซีดีเถื่อนยัดไว้จนเต็มกระเป๋า ตำรวจอย่าเพิ่งค้นกระเป๋าผม ผมอัดไว้ฟังเองครับ---)
(picrew.me/en/image_maker/2494297)
( ลองใช้พิคริวเล่น What's in my bag คร่าวๆค่ะ ค่อนข้างรก เป็นคนยัดทุกอย่างลงกระเป๋า จริงๆน่าจะพกสเก็ตบอร์ดกับอายไลเนอร์ด้วย
picrew.me/en/image_mak... )
เขายักไหล่รับคำพูด หย่อนเหรียญลงไปในเครื่องอีก
“ ฮ่ะ ไม่ต้องคิดมากหรอก ปกติฉันไม่ฉลองวันเกิด”
การ์ธยกมือปัดๆ ครั้งสุดท้ายที่เคยฉลองวันเกิด ตอนที่คุณแม่ของเขายังหันมามองเขาอยู่ก็คงตอน 13 ขวบ? ไม่สิ เขาจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ
ก่อนที่แคปซูลจะหมุนกลิ้งลงมาจากเครื่อง จนหยุดสนิท ชายหนุ่มก้มลงไปหยิบมัน ออกมาเป็นลูกบอลเด้งได้ที่สีแสดงถึงchocking hazardสุดๆ
”ไง ถึงมิตรภาพของพวกเรา”
cms. นาแน้ป ไม่เต็ม
( มาข้าแต่มาแล้วค่ะ ร่างซีตาเมอร์ฟี่>< )
เขาพาอีกฝ่ายเดินไปจนถึงมุมร้านที่มีตู้กดของเล่นตั้งอยู่ ตู้พลาสติกใสเรียงกันสองสามตู้ที่มีแคปซูลสีๆ อยู่ข้างใน พลางเอาเหรียญที่หยิบ(ขโมย)ได้มาใส่ลงไป เครื่องสั่นกึกๆๆๆ
“วันเกิดไม่ใช่หรือไง“
เสียงยังเรียบเหมือนเดิม ก่อนจะดีดแคปซูลพลาสติกบางๆที่มีลูกบาสเกตบอลอยู่ข้างให้แล้วยื่นให้
“เอาไปสิ”
“จะมาเอาตอนไหนก็ได้ เลวร้ายสุดคือฉันโดนบ่นหูชาเพราะข้าวมันเย็น“
เขาลากอีกฝ่ายเดินออกจากโต๊ะ ผ่านโต๊ะสองสามตัวที่มีพวกคนเมาหลับฟุบอยู่บ้าง บางคนก็หัวเราะเสียงดังโดยไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ระหว่างทางเขาหยุด
มือเอื้อมไปหยิบเหรียญที่ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะข้างแก้วเบียร์ครึ่งแก้วอย่างหน้าตาเฉย
แล้วก็หยิบเพิ่มจากอีกโต๊ะหนึ่งอย่างไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย
(+)
คำเอ่ยทำเขากระพริบตาปริบๆ
“ถ้าโดนบิดหนีไปแล้ว นายก็ไม่ต้องอยู่ที่นี้แล้วก็ได้นิ”
เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบ แต่ไม่ได้มีแววขำตามเลยสักนิด สายตาเหลือบไปทางเค้กบนโต๊ะ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ พลางลุกขึ้น แล้วยื่นมือไปหาคนตรงหน้า
“เอ้า มานี้ ไหนๆก็วันเกิดนายแล้วไม่ใช่หรือไง“
“จะนั่งรอต่อไป เดี๋ยวก็เฉาแย่”
จริงๆก็ไม่ได้ฟังจนจบว่าอีกฝ่ายให้นั่งไหม เขาก็หย่อนตัวลงไปแล้วเอนพิงหลังอย่างสบายใจ
“จะพูดงั้นก็ได้ พอดีมาเอาข้าวที่สั่งไว้ แต่ดันจู่ๆก็มาบอกว่า ทำออเดอร์สลับกันให้มานั่งรอก่อนสะนี้“
เขาเริ่มบ่นพลางขยับมือหนามาเกาหัวอย่างไม่สบอารมณ์
“ชั่งเถอะ แล้วนายมานั่งกินอะไรตรงนี้คนเดียวละนั้น”
ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นเค้กก้อนที่ถูกกินไปบ้างแล้วแต่ก็ยังปักป้ายHBDเอาไว้อยู่
“วันเกิดใครหรอ?“
(เย้ยขอมาแจมนะค้าบ)
ครั้งเขาย่างก้าวเข้ามายังร้านอาหารแห่งนึง ด้วยท่าทีเดอนจิ๊ปากไปมา เหมือนถูกใช้ให้มาpick upของขึ้นก็คงไม่ต่างกันมาก
ก่อนที่ดวงตาสีมลจะหันกลับมาเจอกับคนตรงหน้าอย่างพอดิบพอดี เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่อยู่ในกลุ่มด้วยกัน จึงเดินไปหาอย่างไม่รีบร้อน
”หือ นายสั่งมาเลี้ยงครอบครัวแปดคนหรอ“ เขาเอ่ยแซวพลางทำมือวนๆไปบนอาหารบนโต๊ะ
”ขอนั่งด้วยคนสิ”
#WTM_Openseason
“แล้วใครคือ MW แล้วทำไมฉันต้องรักมันด้วย“
หลังจากที่เฉียดลฃน้ำไปเล็กน้อย เขาก็ได้รับกางเกงลายสุดเจ๋งมา ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่กางเกงนี้คงได้ไปนอนอยู่ในตู้เสื้อผ้าของเขาแน่
“ฮ่ะ น่าตลกดีใช่ไหมละ ที่สุดท้ายแล้ว ก็ทำได้เพียงแค่ภาวนาอ้อนวอนให้พวกเขาเห็นใจ“
เขาเงยหน้ามองพระจันทร์ตามที่เกรย์เคยมองเมื่อครู่ ดวงตาสะท้อนแสงซีดจางของมัน
“…แต่ถึงแบบนั้น…อย่างน้อยมันก็อาจเรื่องพวกนี้มันมีความหมายขึ้นมาบ้างจริงๆก็ได้“
มืออุ่นเลื่อนไปจับไหล่อีกฝ่าย ราวกลับกำลังปลอบใจ
ก่อนจะคว้าไปหยิบพลัวเหล็กขึ้นมาช่วยกลบถุงสีดำทมิฬให้เป็นส่วนนึงของพื้นดินเสีย
หลุมดินค่อยๆถูกขุดขึ้น เศษดินสุสานกระจัดกระจายอยู่รอบทั้งสอง เสียงฮัมรับคำพูดของชายหนุ่มคลอขึ้นมาแทนคำรับรู้ ปัก—! ก่อนที่พลั้วดินถูกเสียบไว้ข้างหลุมกว้าง
“เปราะบางชะมัด…” เขาพึมพำออกมา
“ชีวิตหน่ะ” มือเชยไปที่หลุมราวกลับกำลังรอให้คนตรงหน้าตัดสินใจว่าจะทำอะไรต่อไปกับถุงดำ
“ก็อยากจะภาวนาให้อยู่หรอก ว่าอย่างน้อยพวกเขาก็ได้กลับไปอยู่ด้วยกัน แต่ฉันไม่ได้เชื่อในพระเจ้าแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือของชายหนุ่มก็หยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมา ทิ้งบุหรี่ที่อยู่ในมือ ก่อนจะใช้เท้าเหยียบ
“ เฮ้อ ฉันไม่จำเป็นจะเห็นมันหรอกนะ“
การ์ธยกมือขึ้นมาลูบต้นคอตัวเอง พลางเดินหายออกไปในความมืด
ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับพลั่วอันใหญ่ เขายกมือปัดๆรายกลับกำลังให้อีกฝ่ายหลีกทางไป
”หลบไป หลุมแค่นั้นจะไปพออะไร“
เขาเริ่มลงมือขุดลุมให้ลึกกว่าเดิม
“เป็นสัตว์เลี้ยงนายเรอะ”
เขายักไหล่ ก่อนจะเอื้อมมือหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด สายตายังค่อยสอดส่องสิ่งที่คนตรงหน้าทำอยู่
“แต่ก็ถูกจับได้แล้วนิ ไม่งั้นฉันคงไม่อยู่ตรงนี้หรอก”
”มาสุสานแบบนี้ ถ้าไม่กำลังจะขุดอะไรขึ้นมา ก็กำลังจะฝั่งอะไรอยู่ละสิถ้า“
ชายหนุ่มเอนตัวพิงป้ายสุสานเก่าๆ ก่อนจะสูบควันเข้าปอดแล้วปล่อยออกมาอย่างไม่รีบร้อน
“ไหนๆฉันก็เห็นแล้ว ไม่อยากแชร์หน่อยหรอว่ากำลังทำอะไรอยู่?”
(ขอแจมด้วยนะค้าบ)
คราสายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปยังคนตรงหน้า ก็พบกับดวงตาคู่นึงจ้องเขม็งกลับมาอย่าไม่มีทีท่ากลัว
“จะยืนดูเฉยๆ มันก็เรื่องของฉันหรือเปล่า“
หนุ่มฮู้ดแดงเอ่ยออกไป แต่ก็ก้าวขาเข้ามาใกล้อีกฝ่ายขึ่น กระเป๋าใบใหญ่ข้างตัวสั่นไปมา
“มาทำอะไรลับๆล่อๆแถวนี้กัน?”
การ์ธเอ่ยพลางเอนตัวมองข้ามตัวของเกรย์ไปยังถุงที่สีดำข้างกายของเขา
(ซีดีเถื่อน ใจอยากให้เป็นอะไรคงได้หมด—)
(ล้อเล่นครับ ข้างในเป็นเพลงจริงๆ หมอนี้พูดความจริง แค่เป็นของเถื่อน464664646455)
ชายหนุ่มสายหน้าไปมา พลางหัวเราะ
“ไปเปิดดูเอง ก็คงได้คำตอบนั้นแหละ ฮ่ะ”
ข้างในซีดีเถื่อนจะเป็นอะไร จะเป็นแค่เพลงดังๆอย่างที่หมอนี้พูดจริงไหม ก็คงได้แค่เชื่อว่าเขาจะพูดความจริง
“เยี่ยมเลย ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกัน” ก่อนที่การ์ธจะโบกมือ ลาอีกฝ่ายที่เดินหายลับไปในความมืดมิด
(เย้ยยยจบครับ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะครับ!)
“ฮ่ะ ก็ลองดู ถ้าเปิดไปแล้วมีตัวอะไรออกมาจริง ก็ช่วยมีชีวิตกลับมาบอกฉันด้วยแล้วกัน“
”เอ๋ ไอเมืองนี้มีโบสถ์ใหม่ด้วยหรอ สงสัยฉันจะยังเดินไม่ทั่ว“
เขาควงแผ่นซีดีอันอื่นเล่น ก่อนจะถอนหายใจแล้วยักไหล่
“เอาเถอะ ยังไงก็ขอบใจที่ซื้อของๆฉันไปแล้วกัน ถ้าอยากได้อีก ฉันก็อยู่แถวนี้แหละ แต่คงดึกกว่านี้หน่อย”
“ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไปทำอะไรแบบนั้น ฉันคงโดนบาทหลวงไล่ทุบแน่” เขาบ่นอุบอิบ
“แต่โบสถ์แถวนี้มันร้างไปแล้วนี้ ถ้าลองทำจริงๆ คงมีโอกาสให้ของพวกนั้นออกมานั้นแหละ”
“วาสก้า ก็ดี ฉันจะจำไว้ ไหนๆนายก็ซื้อของๆฉันไปแล้วด้วย” การ์ธยกยิ้มออกมา
“ขอบคุณที่อุดหนุนกัน“ รับแบงค์จากอีกฝ่ายงามๆก่อนจะส่งซีดีที่ถูกห่ออยู่ในซองพร้อมคำกำกับไว้
”เฮ้ยจริงดิ ถ้าเปิดแล้วแบบนั้น ก็นับว่าคนฟังบูชาเหมือนกันปะ“
ถ้าเปิดแล้วมีตัวอะไรโผล่มาจากดินคงสยองไส้น่าดู หรืออะไรก็ตามที่ซาตานจะโผล่ออกมา?
”น่าสนใจมาก ไว้ฉันจะจำไว้“
”จริงสิ นายชื่ออะไรละ ฉันการ์ธ ล็อกลิน“
“10 ดอล ทั้งอัลบั้ม”
“ฟังดูเท่ชะมัด น่าจะมีสักวงที่ทำเพลงนอกรีตแบบนั้น”
เขาพูดเบาๆเหมือนคุยกับตัวเอง พลางว่าน่าเอามาขายแล้วไล่หลอกคนแถวบ้านว่าเป็นซีดีต้องคำสาป
“ปกติก็ขายดึกกว่านี้ แต่ฉันอยากออกมาเดินตอนเช้าๆก็เลยจะขายตอนนี้”
“มีปัญหากับเวลาของฉันหรือไง”
ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้น ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“ ฮ่ะ บ้าหน่า ของข้างในก็เพลงปกตินั้นแหละ”
“แต่ก็ไม่แน่นะ ของแบบนี้ต้องลองซื้อไปดูเองหรือเปล่า“ ห้ามตัวเองไม่ไหว จนเผลอแซวอีกฝ่ายไป
”ถ้าฉันค้ายาจริง ฮืม…คงไม่ขายให้นายหรอก“ ก่อนจะยักไหล่ใส่ แล้วเปิดลิสต์รายชื่อศิลปินบนแผ่นให้คนตรงหน้าเห็น
”ซีดีหน่ะมันวิเศษมากเลยละ แผ่นบางแค่นิดเดียวแต่กลับใส่อะไรเอาไว้ได้ตั้งมากมาย“