(ผมนั่งงมภาษาญี่ปุ่นกับกูเกิ้ลอยู่ครึ่งชม.🫩)

#OMTKSS2_คริสต์มาส

”流崎兄さん。”

“いつも一緒にいてくれてありがとう。”

W/ @ryuzaki-omtk.bsky.social

(น้องเปงเด่กดีม้ายย🥺 /ตัวฟู)

Cms./Russia Sitthimon

'ความต้องการของสิ่งมีชีวิตคืออะไร?'

เธอมักคิดเสมอ...

ปลายนิ้วขยับยกขึ้นต้องกับแสงสะท้อนจากเลือนผมสีเขม่า ก่อนมุมปากมนจะค่อยๆ แย้มยิ้มออกเบาบางคล้ายว่ากำลังหยอกเย้าก็ไม่ต่าง

การกระตุ้น

และแรงจูงใจー

"ถ้าเป็นเด็กดี..."

มักจะทำให้สุนัข...เชื่อฟังเสมอ

"ก็จะมีรางวัลให้นะคะ..."

เธอคิดแบบนั้น.

[ Christmas ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ลงทะเบียนเข้าร่วมพร้อมของขวัญ :: docs.google.com/forms/d/e/1F...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 25 ธ.ค. เวลา 15.00 น. - 22.00 น.
ระยะเวลาเล่น:: 21 เม.ษ. เวลา 18.00 น. - 24 เม.ษ. เวลา 00.00 น.
ประกาศผลจับฉลาก:: 23 เม.ษ. เวลา 23.00 น.

#OMTKSS2_คริสต์มาส

"ครูสั่งให้จดบันทึกการเรียนรู้นี่ครับ"
"แต่ว่านะ...อันที่จริงผมก็ขี้เกียจจดอยู่เหมือนกัน แต่ทำๆไปกลัวโดนตรวจงานน่ะครับ"

แต่พอได้ยินคำว่า 'ให้ช่วยไหม' ยูรันก็หูผึ่งตาโตทันที

โอกาสแบบนี้ทำไมจะไม่ให้ช่วยล่ะ!

"มันไม่ค่อยยากเท่าไหร่นะครับแค่สรุปมาจดๆ แต่ผมมองไม่ค่อยชัดเลย สงสัยตาจะสั้นลงกว่าเดิมอีกแล้วคงต้องตัดแว่นใหม่..."
"พี่ไคโตะช่วยผมได้ไหมครับ"

โกหก

#OMTKss2_ทัศนศึกษา
#OMTKss2_Roleplay
[ โรลเปิด | ~ 20.00 | คืนที่ 2 ณ ออนเซ็นฝั่งชาย ]

“ แช่ออนเซ็นมันรู้สึกดีแบบนี้เองสินะ ”

ร่างกายที่โหยหาความผ่อนคลาย ไคโตะถือโอกาสไปแช่นํ้าออนเซ็นของโรงแรมในยามกลางคืน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยได้แช่และรู้สึกผ่อนคลายขนาดนี้ กล้ามเนื้อเหมือนได้พักถูกบําบัดโดยนํ้าอุ่นๆของบ่อหลังจากหักโหมในวันนั้น

( แวะมาบวกกัน สั้นๆก็ได้ครับ! )

COOKING EVERY FISH IN THE WORLD • Episode 100 - Clownfish • #nemo #clownfish #findingnemo #friedfish YouTube video by Andrej Cooks Fish

(ผมเจอละ สิ่งที่ยูรันมันคิดในหัว)

youtube.com/shorts/f4yKV...

(แหมอ้ายก้อ566555566655555555555555)

"ขึ้นก็ได้ๆๆ!! ผมลุกเองได้น่า!!"

เขาถดตัวถอยให้มีระยะระหว่างเราทั้งคู่ มือข้างที่ไม่ได้ถูกจับก็คว้าผ้าขนหนูมาพันรอบเอวบดบังบริเวณต้องห้ามของตน

"ไปแล้ว!"

ว่าแล้วก็หยิบพวกถังใส่ของต่างๆแล้วเดินหนีด้วยความเขินไปก่อน

"หืม..."

มือขวาดันกรอบแว่นขึ้นและห้นไปตามเสียงเรียก เขาเงียบอยู่ไม่กี่วิก่อนจะพูดขึ้น คงเพราะกำลังนึกอยู่ว่าคนๆนี้หน้าคุ้นๆ

"นายนี่เอง"
"ก็ ชอบนะครับ น่ากินดี"

และเขาก็หันกลับไปจดสิ่งที่ตนกำลังดูก่อนเมื่อครู่ แต่ก็ยังสามารถคุยกับอีกฝ่ายได้

"นายคิดว่าปลาดอรี่นี่รสชาติจะเป็นไงนะ"

(ผมเหนฟันเหยิรๆออกมาจากกอไผ่)

"ม ไม่ได้จะเป็นลมสักหน่อย! นี่ปกติน่าครับ!"
'เขินโว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆอย่าเข้ามาใกล้กว่านี้ได้มั้ย!!!!'

เขาตกใจพอได้ยินคำพูดและอีกฝ่ายที่ขยับกายเข้าอย่างนั้น

แม้ปากบอกจะไม่เป็นไรแต่ในใจเหมือนกำลังระเบิดตัวเองเพราะความเขิน

"ผมสบายดีครับ ปกติก็หน้าแดงง่ายอยู่แล้ว!"

"โอ้ รุ่นพี่ไคโตะ"

เขาถูกกระชากจากภวังค์การคิดเมนูปลาการ์ตูนด้วยเสียงเรียกขานเขา

"สวยดีนะครับกว้างมากๆ ปลาก็น่ากินด้วย"
"จดบันทึกตามที่ครูสั่งมาน่ะครับ จริงๆก็เริ่มขี้เกียจแล้วด้วย..."

ดูจะพูดว่าปลาที่นี่น่ากินได้อย่างหน้าตาเฉยมาก

"อืม อากาศร้อนใครๆก็หงุดหงิดจริงๆแหละ"

พูดจบก็เงยหน้ามองฟ้า เชยชมก้อนเมฆด้านบนเพราะไม่มีอัไรจะดูแล้วจริงๆ

"....เอ่อ ลองก็ได้"

เขารับหูฝังข้างที่อีกฝ่ายยื่นมาและลองจ่อที่หูข้างที่มีต่างหูของตระกูล

...

..

.

พอได้ฝังแล้วก็หันหน้าไปทำสีหน้าว่างเปล่าใส่เพื่อนตัวดีข้างๆอย่างไม่เข้าใจ

"เอ...ก็จริง ตัวแค่นั้นไม่น่าจะอิ่มเท่าไหร่"

"..."

เขาจับคางคิดและหรี่ตาจ้องเจ้าปลาตัวน้ำเงินที่มันกำลังจ้องเขากลับเช่นกัน

"ไอเจ้านี่น่าจะยังไม่โตเต็มที่ปะ?"

ปลาดอรี่ที่กินกันมันเป็นปลาสวายโว้ย

"ไปไหนอะ"

ชายในแว่นเหลี่ยมละสนใจจากปลาในตู้ที่เกือบจะกลายเป็นมื้ออาหารแล้วหันมาคุยกับเพื่อนเขาดีๆ มือเรีบวเก็บปากกาและสมุดเข้ากระเป๋าอย่างเรียบร้อย

#OMTKSS2_ทัศนศึกษา
[ โรลปิด | อควาเรียม | w/ @yuta-omtk.bsky.social ]

วันที่สองของทัศนศึกษาแล้ว ตัวไคโตะเองก็ยังคงเพลิดเพลินกับการเที่ยวชมบรรยากาศที่รื่นรมย์สงบใจ ถึงแม้ร่างกายยังรู้สึกปวดระบมกับแผลอยู่เล็กน้อยก็ตาม

ในขณะที่เขากําลังมองดูหลากหลายชนิด สองตาก็พบกับเพื่อนสมัยเด็กของเขา

ช่วงนี้ทั้งสองแทบไม่ได้คุยกันเลย จึงถือโอกาสเดินเข้าไปยืนชมตู้เดียวกันข้างๆ
+

[ บทสรุปเหตุการณ์ ]

#OMTKSS2_คาโกเมะ

"..."
"ไม่ให้ลูบแล้ว!"

เขาโยกหัวหลบมืออย่างรวดเร็ว เหมือนกับแมวที่หดคอไม่ให้นุดมาจับส่วนของร่างกาย

พอหลบแล้วก็นั่งเม้มปากพองตัวพองขนพร้อมกับใบหน้าแดงๆ และชีพจรที่เต้นเร็วขึ้น

"..."

ยูรันนั่งเงียบพิจารณา แถมยังเคี้ยวขนมปังเมล่อนตุ่ยๆอีก

"วันนี้นายดูอารมณ์ดีแปลกๆปะ"

พูดจบเขาก็กัดคำต่อไปอีก ไม่ค่อยเห็นอีกฝ่ายมุมนี้ได้บ่อยสักเท่าไหร่

"มันน่าอร่อยดีน่า..."

ผมว่าเอาเข้าปากก็กินได้ ยูรันคิดว่าอย่างนั้น เขาพูดโดยไม่หันไปมองเพราะรู้อยู่แล้วว่าเจ้าของเสียงนี้เป็นใคร

"อืม...ใช่ ว่าแต่ปลาดอรี่ไม่ใช่ว่ากินได้อยู่แล้วหรอ"

เขาละสายตาจากปลาไปมองอีกฝ่ายที่แอบเข้าหลังมา

คนละดอรี่โว้ย

#OMTKss2_ทัศนศึกษา
#OMTKss2_Roleplay

[อควาเรียม | โรลเปิด]

ในอควาเรียมที่เต็มไปด้วยหมู่ปลาแหวกว่ายไปมา แต่ละคนบ้างก็เชยชมปลาอย่างเพลิดเพลิน บางคนจดบันทึกข้อมูลตามที่อาจารย์บอก

แต่หมอนี่

ยืนถือปากกาและสมุดมาสักพักแล้ว แถมยังจ้องปลาหลากสีตาเป็นมันอีก

มันจะกินปลาเข้าไปมั้ยนะ

อย่านะเห้ย

(มา+สั้นๆได้นะฮะ)

“อย่าลูบแรงสิครับผมมันยุ่งหมดแล้วน่า“

มือเรียวที่แช่อยู่ในน้ำยกขึ้นจับข้อมืออีกฝ่ายเบาๆเชิงห้าม พร้อมใบหน้าแดงหันไปทางอื่นที่ไม่มีใบหน้ายิ้มแป้นของอีกฝ่าย ไม่รู้ว่าแดงเพราะเขินหรือความร้อน

"โตแล้วนะ..."

อันที่จริงก็ให้อยากลูบแหละ แค่ปากแข็งเกินที่จะกล่าวออกไป

"ก็เจอหน้าตั้งแต่ปฐมนิเทศเลยนี่นะ ถึงจะไม่ค่อยอยากเจอเท่าไหร่..."

เหมือนพอพูดถึงเพื่อนวัยเด็กคนนั้นยูรันก็ทำสีหน้าไม่สบายใจสักเท่าไหร่เลยคิ้วกระตุกเล็กน้อย

"ก็จริงนะครับ...เราไม่ได้เจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่นะ..."

เขาเงยหน้านึก เหมือนจะนึกไม่ออกแหะ บางความทรงจำของเขามันหายไปบ้างเพราะอุบัติเหตุ

"..."

ยูรันฟังคำตอบที่ได้รับแล้วก็ต้องนิ่งไป อันที่จริงก็พยายามเข้าใจกับคำตอบอยู่ว่าอีกฝ่ายจะสื่ออะไร

แต่พอเข้าใจแล้วก็ระเบิดหัวเราะออกมา

"ฮะ ฮะ ฮะ เรย์ก็พูดอย่างนั้นล่ะครับ"

ตั้งแต่วันปฐมนิเทศคนรู้จักเขาก็พูดแบบนี้กับเขาหลายคน ไม่แปลกใจที่อีกฝ่ายจะพูดแบบนี้เท่าไหร่

"ก็แค่เปลี่ยนทรงผมเองนี่นา"

บ้างก็ว่าทรงผมเปลี่ยนหน้าได้แต่รายนี้น่าจะเปลี่ยนไปไกลเลย

"หึ ก่อนหน้าก็ไม่ได้เรียกด้วยคำต่อท้ายนี่นา"

มือขวายกปิดปากเล็กน้อยและขำเบาๆในลำคอ

แต่พอรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาจากอีกคนก็เกิดความสงสัยขึ้นมา

"มีอะไรหรอครับ"
"ตัวผมจะทะลุแล้วนะ"

ว่าแล้วก็อดเอ็ดไม่ได้

"หือ..สบายดีครับ"
"แค่ร้อนเฉยๆเลยหน้าแดงน่ะ"

ร่างที่หลับตาพริ้มเหลือบมองด้วยข้างเดียวตามเสียงเรียกทัก และยันตัวให้นั่งดีๆเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่มากจากการฝึกฝนมาหลายปี หลังจากที่ปล่อยกายให้ร่างตนจมสู่บ่อน้ำแสนสบายอยู่สักพัก

"ยังไม่เลิกเรียกยูรันจังอีกหรอครับ"

เขาเอ่ยทักท้วง แต่ก็ไม่ได้ดูจะโมโหกับสรรพนามต่อท้ายที่อีกฝ่ายเรียกเท่าไหร่

ร่างนั้นเอนพิงกับโขดหินตกแต่งอย่างแผ่วเบา ผมยาวถูกมวยขึ้นและใช้กิ๊บหนีบไว้ไม่ให้สัมผัสกับน้ำ ผ้าเย็นถูกวางไว้บนหน้าผากและบนหัวเหมือนกะไม่ให้เป็นลมแน่ๆ แต่ก็ไม่ค่อยช่วยอะไรเพราะสุดท้ายตนก็ร้อนจนหน้าแดงอยู่ดี

เขาปล่อยความคิดให้ลอยไปเรื่อยๆฟุ้งกระจายไปไม่ว่าจะเรื่องราวของวันนี้หรือเรื่องราวแฟนตาซีที่ตนชอบ

หวังว่าจะไม่หลับแล้วฮีทสโตรคคาบ่อนะ

#OMTKss2_ทัศนศึกษา

[ออนเซ็น|20:15|โรลปิด]

W. @ryuzaki-omtk.bsky.social

แม้ยามนี้ห้องอาบน้ำก็ยังคงพอครึกครื้นอยู่บ้าง อินาบะ ยูรันกลับเลือกมุมที่สงบที่สุดเท่าที่จะหาได้เพื่อหย่อนกายลงน้ำร้อนพักผ่อนหลังจากที่ผ่านมรสุมต่างๆที่ผ่านมา(เช่นตอนคาโกเมะ💀)

+

#OMTKss2_คาโกเมะ

(ลงโมเม้นสึมุกิโดนฟ้าดหัว 😭)