[ อัพเดตความเสียหาย ]

รอบที่ 3 คะแนนรวม 1,306

#OMTKSS2_คาโกเมะ

🔓Unlock

เสียงประกาศตามสายลำโพงดังไปทั่วโรงเรียนพร้อมกับเสียงของผู้อำนวยการที่ร้องหาจิตอาสาเสี่ยงบาดเจ็บช่วยกันยกสุราถังที่ถูกเก็บหมักดองไว้ที่หลังโรงอาหารจำนวน 8 ถัง ไปไว้ที่สนามกีฬาของโรงเรียนเบื้องหน้ายามาโตะ โนะ โอโรจิ เพื่อทำพิธีขั้นต่อไปในการปัดเป่า

#OMTKSS2_คาโกเมะ

(*สบายใจ* (。´Д⊂)

(ขอบคุณนะไคโตะซัง! ว่าแต่นอนรึยัง?!)

#OMTKss2_คาโกเมะ
[เต๋าเลิกบอดก่อนจะไม่มีซีนทีค่ะ เรียกกำลังเสริมด่วน]
@kaya-omtk.bsky.social

🔓Unlock

เหมันต์กายา : ทุกๆคนที่อยู่ในเขตบริเวณโรงเรียนจะได้พบกับตัวเองในรูปร่างที่ถูกสร้างขึ้นมาจากน้ำแข็ง ร่างนั้นมีความสามารถและพละกำลังเหมือนกับตัวต้นแบบทุกอย่าง วิธีที่จะเอาชนะได้มีเพียงการหาจุดอ่อนของตัวเองในปัจจุบันให้พบก่อนที่มันจะรู้ตัวก่อน…

#OMTKSS2_คาโกเมะ

#OMTKss2_คาโกเมะ

(พี่น้องมารวมตัวแล้วครับ 😌)

#OMTKss2_คาโกเมะ

— เทิร์นสามช่อง 4 —
(หอบเพื่อนหนีไฟ 5555)

w/ @senda-omtk.bsky.social, @ryohei-omtk.bsky.social, @aoji-omtk.bsky.social

(หวัดดีวันแมวง้าบ (^・ω・^ ) )

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

".. ฉันก็มีลูกไม่ได้ เพราะอย่างนั้น ท่านเทพคงส่งเธอมาสินะ"

"เขาว่ากันว่าแมวบางตัวจะอายุยืนจนเป็นอมตะได้ แล้วเธอล่ะ?"

"ถ้าฉันได้อยู่กับเธอไปเรื่อยก็คงดี"

"จากนั้นจะมีแค่ฉันกับเธอ จากฤดูร้อน เปลี่ยนเป็นฤดูหนาว ปีนี้ ปีหน้า และปีต่อไป.."

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลปิด | แยกรูท | เวลา 22:25]

@reisetsuomtk.bsky.social

ยูรันในชุดทำภารกิจสะพายดาบไว้ที่ข้างเอว ยืนอยู่หน้าโรงเรียน ในมือเปิดไฟฉายเพื่อเทสแบตเตอรี่

“มืดชะมัด”

ว้าแล้วเขาก็ยืนเปิดปิดไฟฉายเล่น

เปิด

ปิด

เหมือนผีไฟฉาย

[ ผู้สูญหายคนที่ 3 ]

#OMTKSS2_INK

Cms./ Pa Pang

"ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักจังเลยนะคะ..."

"สุนัขน่ะค่ะ..."

[ Setsubun : เทศกาลปาถั่วไล่ยักษ์ ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 19 ก.ค. เวลา 13.00 น. - 17.30 น.
ระยะเวลาเล่น :: 13 ก.พ. เวลา 00.00 น. - 21 ก.พ. เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_setsubun

[ ผู้สูญหายคนที่ 2 ]

*คะแนนโพสต์กิจกรรมมีผลต่อตอนจบของเนื้อเรื่อง*

#OMTKSS2_INK

( ตกปลาฤดูร้อนชิวๆก่อนหาคนหาย )

(ตกปลาแต่งตัวสบายๆ สบายเกิ้น!)

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[ โรลเปิด | แยกรูท ]

มินาโมโตะ โทวกะกำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนหลายคนที่กำลังสอบถามเรื่องราวที่มีการหายตัวไปอย่างปริศนาอยู่ เธอใช้พัดทองเหลืองคู่ใจพัดลมเบาๆ ขณะฟังข้อมูล

จากนั้นก็เดินแยกไปทางใดทางหนึ่งที่ยังไม่มีคนไปโดยมี [คุณ] ตามมา...

"หลายอย่างชี้ชัดว่าเป็นฝีมือของโยวไค...
แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะได้พบเบาะแสแบบนี้นะคะเนี่ย"

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด | เวลาหลังเลิกเรียน]

สิ่งที่ล่าสุดก่อนที่ฮิบิกิจำได้คือเธอไปช่วยผู้หญิงที่คลานเกาะขาขอความช่วยเหลือ

แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีเธอก็อยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้แถมผู้หญิงตรงหน้าก็เหมือนจะเป็นร่างไร้วิญญาณมานานแล้วด้วย

‘อา…โดนจนได้สินะ’

‘จากทำภารกิจตามหาคนหาย ผมจะกลายเป็นกลายเป็นผู้สูญหายเสียเองแล้วสินะ…‘

เธอได้แต่หวังว่าจะมีคนช่วยเธอนะ….

#OMTKss2_INK

ช่วงกลางดึกชิองได้ออกมาเดินสำรวจทางเพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม ก่อนจะได้ยินเสียงพึมพำในซอยเปลี่ยวมืด

มือที่กำไฟฉายอย่างสั่นเทา ค่อยๆ ส่องแสงไปยังซอยเปลี่ยวนั้น

กลับพบวิญญาณบ่นหิวข้าวก่อนหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

สร้างความมึนงงให้กับเขาเล็กน้อย

"อะไรของมันวะนั้น.."

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay
⚠️เนื้อหาเกี่ยวกับซากสัตว์
[ โรลปิด w/ @diki-omtk.bsky.social ]

กายหยาบที่อยากจะพักผ่อนเต็มทีแต่ใจยังอยากจะสืบหาเบาะแสอยู่
ไคโตะตัดสินใจเดินสํารวจพลางๆหลังเลิกเรียนเผื่อจะเจออะไรบ้าง

‘หืม?‘ กลิ่นเหม็นสาบรุนแรงเข้ามาเตะจมูกของเขา มันคือกลิ่นอะไรกันนะ? ขยะงั้นหรอ? ไม่สิ…

เขาตัดสินใจเดินตามกลิ่นไปและพบกับ….
+

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด]

"แค่ก- !"

ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม

เวียนหัวจัง ...

#OMTKss2_INK

ระหว่างพยายามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหาย

[โชเฮย์ พบคนทรงที่สวดมนต์งึมงัมและหาว่าคุณเป็นปีศาจร้ายและพยายามจะล่คุณ]

"อะ เอ่อ มะ...ไม่ใช่นะครับ"

โชเฮย์สะดุ้งตกใจ แม้จะพยายามอธิบายล้วอีกฝ่ายก็ยังคงไม่สนใจ พร้อมเสียงดังขึ้นกว่าเดิม

'อยากกลับบ้านจัง....น่ากลัว แบบนี้จะได้เบาะแสอะไรไหมนะ'

#OMTK_commuss2
" . . . "
" อ่า...ขะ ขอโทษครับ"
_____________________________________

東雲•翔平 | ชิโนโนเมะ โชเฮย์ | Year 1 | Art club

Doc in bio
Role, Co, DM OK! (o_ _)o

Cms by Plum puli

‘ มองเห็นแล้ว ’
’ อยู่ตรงนั้น ’
.
.
.
‘ ห้ามพลาดนะ ! ‘

————————
( เก็บตกอีเวนท์ 06 ค่ะ yy )

#OMTKSS2_INK
#โรลเปิด

จากที่ทราบข่าวมีบุคคลสูญหายทำให้ต้องลงพื้นที่เพื่อหาเบาะแส ดีที่ช่วงเวลานี้เขาได้กลับมาเกียวโตพอดี

การสำรวจเพียงคนเดียวไม่ได้ลำบากอะไรมาก แต่หากเจอเหตุการณ์ประหลาดก็คงยืนยันได้ยากว่าเขาเห็นแค่คนเดียวรึเปล่าเช่นตอนนี้ ที่เห็นวิญาณเร่ร่อนมากมายดูผิดปกติบริเวณบ้านเรือนใกล้ภูเขา

แปลกจัง....

(หาก+ ขอรับแค่ 4 คนนะครับ)

อยากจะหยอกล้อมากกว่านี้พอเห็นท่าทางที่ซื่อตรง อย่างน้อยเธอก็พอจะจับทางเด็กน้อยคนนี้ได้ระดับหนึ่ง

"อื้อ เด็กดีๆ..."

ขอนิ้วลูบตรงที่ดีดเมื่อกี้อีกที ครั้งนี้สัมผัสเบาเหมือนลูบเครื่องกระเบื้องที่แตกง่ายผิดปกติจากเมื่อครู่

ครอบครัวไม่กี่คนที่เหลืออยู่แต่แทบไม่รู้จักก็ต้องใช้เวลาหน่อย

"เจอกัน"

ว่าจบก็หงายหลัง ทิ้งตัวตีลังกาจากต้นไม้ลงพื้นอย่างสวยงาม ยังชูแขนโบกนัทสึฮะให้เหมือนแข่งประกวดอีก

"นั่นสิ บังเอิญแบบนี้แปลว่ามีเรื่องแน่"

เห็นอีกคนลูบหัวอุอิเลยช่วยอุ้มยกให้ด้วย
"หนัก" แบบเอาไปอุ้มให้แป๊บนึงดิ

"..แต่คิดไปเองไหม ทำไมแถวนี้วิญญาณเยอะขนาดนี้ล่ะ?"
ท่าทางเหมือนคนมีธุระแต่ก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้น
ไล่สายตาจากปลายทางจนมาจบที่น้องชายตนเอง

"กำลังการสืบสวนอยู่บริเวณตีนเขาฝั่ง...คะ?"
ซาโตะหันหน้าไปมองฮัน สีหน้างุนงงปนลำบากใจ

"รับทราบค่ะ"
ปลายสายวางซาโตะว่าต่อ "ฉันโดนเรียกให้ไปสนับสนุนที่ศูนย์อนามัย จู่ๆ ก็มีคนแก่ป่วยจนขาดคน"

แต่เดิมเธอก็สังกัดอยู่ฝั่งสนับสนุน หน้าที่แบบนี้จึงเรียกได้ว่าปกติแม้เป็นมือปราบ

"...ฮันเซนเซย์จะสำรวจคนเดียวต่อหรือเปล่าคะ?"

หันตัวเตรียมพุ่งแล้วก็ยังหยุดคุยก่อนอยู่ดี

แม้พยานแวดล้อมน่ากรง รวมปากคำโยไคตัวฟูบนหัวก็น่าหวั่น สายตาจริงจังรุ่นน้องคนนี้ยังไม่สั่นคลอน

จะมุ่งมั่นจนไม่มองความจริงก็ไม่ผิดแต่ซาโตะคิดว่าจะต้องรอดก็ใช่เหมือนกัน

"ถ้าจำไม่ผิดในภูเขาเหมือนมีสุสาน คิดว่าอาจจะพบผู้สูญหา—"

~ กริ๊ง ก~ริ้ง

รุ่นน้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นรับทันที น้ำเสียงเจื้อยแจ้วแต่คงด้วยคำพูดระดับทางการ
จับใจความได้ว่าเป็นคนของหน่วยงานระดับสูงกว่าโทรมา

(+)