#OMTKSS2_Roleplay

#OMTKSS2_คริสต์มาส
#OMTKss2_Roleplay
[ โรลเปิด(สั้นมาก) | 23 ธันวาคม เวลา 18:00 น. ]

....................

ช่วงเย็นวันหนึ่งในฤดูหนาว ที่ร้านกิ๊ฟต์ช็อปตกแต่งเข้ากับเทศกาลคริสต์มาสที่กำลังจะมาถึง

เด็กหนุ่มผมดำยืนคิ้วขมวดเหมือนกับลังใช้ความคิดอย่างหนักอยู่บริเวณหน้าชั้นวาง คงกำลังเลือกของขวัญกระมัง

เขาดูต้องการความช่วยเหลือนะ อยากช่วยเขาไหม?

#OMTKss2_ทัศนศึกษา
#OMTKss2_Roleplay
[ โรลเปิด | ~ 20.00 | คืนที่ 2 ณ ออนเซ็นฝั่งชาย ]

“ แช่ออนเซ็นมันรู้สึกดีแบบนี้เองสินะ ”

ร่างกายที่โหยหาความผ่อนคลาย ไคโตะถือโอกาสไปแช่นํ้าออนเซ็นของโรงแรมในยามกลางคืน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยได้แช่และรู้สึกผ่อนคลายขนาดนี้ กล้ามเนื้อเหมือนได้พักถูกบําบัดโดยนํ้าอุ่นๆของบ่อหลังจากหักโหมในวันนั้น

( แวะมาบวกกัน สั้นๆก็ได้ครับ! )

#OMTKSS2_Roleplay

-โรลเปิด-

วันธรรมดาสักวันหนึ่ง | ห้องคหกรรมโรงเรียน | 06.32 น.

ในวันปกติหลังเหตุการณ์วุ่นวาย (คุณ)พบกับหญิงสาวไม่คุ้นหน้าอยู่ในครัวของโรงเรียน เธอที่กำลังขมวดคิ้วครุ้นคิดอยู่กับส่วนผสมด้านหน้าตน ราวกับกำลังติดปัญหาบางอย่างในเมนูนี้

“นาย/เธอตรงนั้นน่ะ ช่วยฉันชิมเมนูนี้หน่อยได้ไหม?”

เธอกล่าวเมื่อสายตาไปหยุดที่(คุณ)เข้าพอดี

#OMTKss2_ทัศนศึกษา
#OMTKss2_Roleplay

[อควาเรียม | โรลเปิด]

ในอควาเรียมที่เต็มไปด้วยหมู่ปลาแหวกว่ายไปมา แต่ละคนบ้างก็เชยชมปลาอย่างเพลิดเพลิน บางคนจดบันทึกข้อมูลตามที่อาจารย์บอก

แต่หมอนี่

ยืนถือปากกาและสมุดมาสักพักแล้ว แถมยังจ้องปลาหลากสีตาเป็นมันอีก

มันจะกินปลาเข้าไปมั้ยนะ

อย่านะเห้ย

(มา+สั้นๆได้นะฮะ)

#OMTKSS2_AprilfoolDay
#OMTKSS2_Roleplay
[ โรลเปิด ( สั้นสุด ๆ ) | โถงทางเดิน ]

รู้ตัวอีกทีก็ตื่นมาในสภาพนี่เสียแล้ว ถึงจะเขิน ๆ แต่ก็ฝืนจนแต่งตัวเสร็จ เครื่องแต่งกายของเขาดูต่างออกไป ดูเหมือนว่าจะเป็นชุดของพี่ชายที่เพิ่งเรียนจบไปรุ่นก่อนหน้า

“อรุณสวัสดิ์ครับ— เอ๋ ฮารุไงครับ คุสุริ ฮารุ”

“ไม่รู้ทำไมถึงตื่นมาอยู่ในสภาพนี้เสียได้ ฮ่ะ ๆ อย่าตกใจไปเลยนะครับ“

#OMTKss2_Roleplay

[ สวนสาธารณะ | โรลปิด w/ @shiramine-omtk.bsky.social ]

วันนี้มิยูกิมาตามเวลาประจำที่ไม่ได้นัดกันด้วยคำพูด แต่มาเจอกันบ่อยจนกลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว ในมือนั้นถือถุงพลาสติกที่บรรจุขนมมากมายจากร้านสะดวกซื้อทันโนยะ

ตอนนี้เที่ยงแล้ว ถึงเวลาเวลานัดส่งของ(?)แล้ว

พอเดินมาถึงก็เห็นเจ้าจิ้งจอกตัวอ้วนสีขาวที่คุ้นเคยนั่งอยู่แล้ว

#OMTKss2_Roleplay
(+ได้คับ โรลเปิดแยกรูท)

[วันจันทร์ 7.30 น. l ดาดฟ้าโรงเรียน]

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ดูเหมือนเขาจะมาโรงเรียนเช้ากว่าปกติ

เขาค้นพบว่าการนั่งเหม่อบนดาดฟ้ายามเช้า เป็นช่วงเวลาเดียวที่เขารู้สึกเป็นอิสระจากอะไรบางอย่าง

ใบหน้าและแขนมีพลาสเตอร์และผ้าก็อซแปะไปทั่ว หูฟังมีเสียงเพลงลอดออกมา
อาจเป็นสาเหตุที่เขาไม่สังเกตเห็นว่า[คุณ]อาจจะกำลังเข้ามา

#OMTKss2_Roleplay

หลังวันกีฬา เวลาพักกลางวัน
(โรลแยกรูท)

ยาเอโกะกำลังดูรูปที่ถ่ายในงานนั้นและรูปที่ฝากคนถ่ายมาหรือขออีก

ที่ตอนพักเที่ยงแถวม้านั่งเธอก็นั่งส่องรูปแบบปลื้มปริ่มใจสุด

แน่นอนว่ามีรูปทุกคนไม่แน่เมื่อคุณไปส่องหน้าจอจะเจอรูปของคุณก็เป็นได้

(มาเปิดโรลให้ยาเอโกะครั้งแรกที่เปิดโรลน้อง…)

#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด l w/ @yuran-omtk.bsky.social @ryuzaki-omtk.bsky.social ]

หลังเลิกเรียน สวนใกล้โรงเรียน
เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนแขนยาว ราวกับไม่แคร์อากาศร้อนระอุ

แม้ไม่ได้อยู่ในชุดภารกิจ แต่อุปกรณ์ต่อสู้กลับมีครบมือเตรียมพร้อม
แต่ตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวที่ดึงความสนใจเขา

"...ทำบ้าอะไรกัน?"

คือสองหนุ่มหน้าตาคุ้นๆ ที่ตบตีกันด้วยเหตุผลบางอย่างอยู่

#OMTKss2_Undoukai
#OMTKSS2_Roleplay
ช่วงเที่ยงวันแข่ง | โรลเปิด | แยกรูท

เพราะเป็นปีการเรียนสุดท้ายก่อนจะไม่มีโอกาสได้ทำอะไร ๆ เหมือนวัยรุ่น(?) เขาจึงเลือกสิ่งที่ไม่คิดว่าตัวเองจะทำ และไม่เคยคิดจะทำ

แต่ดูเหมือนเจ้าจอมมารที่นั่งพักอยู่ตรงนั้นจะดูเหี่ยว ๆ ไปหน่อยนะ

อยากจะลองทักทายดูไหม?

(ปล.ทุกคนจะไม่รู้ว่าข้างในมาสคอตเป็นมาซายะจนกว่าจะยอมถอดหัวมาสคอตนะคะ🧍)​

#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
#OMTKSS2_Roleplay
[ โรลปิด| โกงเวลา ] @iori-omtk.bsky.social

เอสแขนพาดอกไว้หลวม ๆ สายตากวาดมองบรรยากาศรอบตัวที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

โคมกระดาษสีแดงส้มแกว่งเบา ๆ ตามลมฤดูร้อน กลิ่นทาโกะยากิ ยากิโซบะ แล้วก็สายไหมลอยปะปนกันไปทั่ว

แต่สำหรับเขา มันก็เหมือนทุกปี

เดิม ๆ
เสียงดัง ๆ
แล้วก็คนเยอะเกินไปหน่อย

+

#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด|แยกรูท 20:00]

เมื่อเวลาล่วงเลย ผู้คนมากมายที่หลังไหลเข้ามาทำให้เทศกาลดูยิ่งครึกครื้นไปอีก เสียงพูดคุยจอแจนั่นชวนให้บรรยากาศอบอุ่นของฤดูร้อน ดูสดใสขึ้นมาก

ในขณะที่ [คุณ]กำลังเลือกซื้อของหรือหยุดพักเหนื่อย คนข้างๆที่สวมชุดยูกาตะสีฟ้าอ่อนก็ทักขึ้นอย่างเป็นกันเอง

"ปีนี้คนเยอะจังเลยเนอะ? (⁠｡⁠•̀⁠ᴗ⁠-⁠)"

#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
#OMTKSS2_Roleplay
โรลปิด w. @omtk-akimitsu.bsky.social
[19:30 น.]

แอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลสีสดถูกกัดลงไปเต็มคำ ในระหว่างที่มือขวาหยิบโทรศัพท์กดแป้นคุยจนมือระวิงอยู่หน้าทางเข้างาน แต่ถึงอย่างงั้นเจ้าตัวก็ดูจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรแถมยังดูจะสนุกกับมันซะอีก

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาจนเขาต้องละสายตาจากโทรศัพท์ ยิ้มกว้าง

"โอย้าห์~นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว"

Cms. Fb : คิน มุ้น Bg ผปค

#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
#OMTKSS2_Roleplay
[ 20:35น. | โกงเวลา ]

ผู้คนครึกครื้น กิจกรรมแสนสนุก บรรยากาศแสนพิเศษ วิสัยทัศน์รอบข้างช่างชวนให้รู้สึกอบอุ่นหัวใจ

[คุณ]เดินเตร็ดเตร่ตามบูธอาหารไปเรื่อย ๆ ก่อนที่สายตาจะสะดุดเข้ากับเรือนผมสีอาทิตย์อัสดง แสงจากไฟเย็นในมือสวยยิ่งทำให้เธอดูโดดเด่น

ดูเหมือนว่าเธอจะสังเกตเห็น[คุณ]นะ

“เทศกาลฤดูร้อนที่นี่คึกคักดีจังเลยนะเจ้าคะ“

#OMTKss2_OkiTrip
#OMTKss2_roleplay

โรลเปิด|แยกรูท|วันที่สอง| ณ อควาเรียม

เจ้าสิงคาลเรือนผมเทาได้นั่งเฝ้ามองเหล่าฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่ในตู้ปลาขนาดใหญ่ โดยคาดหวังบางอย่างอยู่

เธอกำลังนั่งอยู่คนเดียวอีกแล้วเพราะเธอไม่รู้ว่าควรจะเดินตามคนกลุ่มไหนไปดี เนื่องจากผู้คนก็คงมีคนที่คนเหล่านั้นอยากจะคุยด้วยอยู่ เธอไม่นึกเสียใจหรอก หากไม่ได้เป็นตัวเลือกแรกของใครหลาย ๆ คน

#OMTKss2_Roleplay

[ โซนท่าเรือประมง | โรลปิด /w @sogokun-omtk.bsky.social ]

บรรยากาศยามเย็นที่ท่าเรือประมงเงียบสงบกว่าที่คิด กลิ่นไอเค็มของทะเลผสมกับกลิ่นโคลนลอยมาตามลมโชย ชิรามิเนะในร่างของ คิริว เรย์ ยืนพิงราวเหล็กสนิมเกาะ พลางทอดสายตามองเรือประมงลำเล็กที่จอดเรียงรายโยกคลอนไปตามแรงคลื่น

" ..มาถูกที่รึเปล่านะ? "

+

#OMTKss2_Roleplay
[ปิดเทอมฤดูร้อน | 11:30 | หาดอามาโนะฮาชิ]

โรลปิด @hieda-omtk.bsky.social

ไม่ไกลจากสถานีหลังจากนั่งมาสองชั่วโมง

ผืนทรายสีอ่อนตรงหน้า แสงแดดส่องกับน้ำทะเลประกายวิบวับ

"ถึงแล้ว!"
เซย์ตะยิ้มร่าตื่นเต้นแม้จะเคยมาหลายครั้งแล้วก็ตาม

"วันนี้แดดดีมากเลยล่ะ ฮ่า ๆๆ "
ก็ฤดูร้อนนี่นะ

"จริง ๆ ฉันไม่ถูกกับอากาศร้อนเลยล่ะ"
เขาหันไปเช็คอีกฝ่าย

#OMTKss2_Roleplay

[โรลปิด | ภารกิจ | 21:00]

@ryohei-omtk.bsky.social
@ryuzaki-omtk.bsky.social

บนรถไฟฟ้าสาย JR จากเกียวโตสู่โอซาก้า

โบกี้ช่างอ้างว้าง จำนวนคนในเวลานี้ค่อนข้างน้อยเพียงไม่ถึง 10 คนรวมพวกเขา

เด็กมอปลายสามคน

นั่งอืดอยู่บนเบาะ

#OMTKSS2_INK
#OMTKSS2_Roleplay

[ โรลปิด| /w @kaito-omtk.bsky.social ]

เสียงแหบพร่าดึงสติของริวซากิให้ก้มลงมองพื้น มือเรียวสวยที่เปื้อนเลือดของหญิงสาวในชุดกิโมโนคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของเขา รอยเลือดลากยาวเป็นทางทอดทิ้งไว้ ทว่า... ทันทีที่เขาเอื้อมมือลงไปช่วย โลกทั้งใบก็พลันดับมืดลง

“ … ”

+

#OMTKSS2_INK
#OMTKSS2_Roleplay

[โรลเปิด | วันฝนสีชาด]

อากิมิทสึเพิ่งกลับจากร้านหนังสือ
จู่ๆ ฝนที่ตกไม่ลืมหูลืมตากลางฤดูร้อน เขารีบหลบใต้ชายคาแถวนั้น ดึงกระเป๋าสะพายไปไว้ข้างหลัง ระหว่างที่คิดว่าจะเอายังไงต่อ — รอฝนหยุดหรือฝ่ากลับบ้าน — เขาก็สังเกตว่าน้ำฝนบนพื้นเป็นสีแดงชาด และมีผู้หญิงประหลาดยืนหันหลังให้เขาอยู่ข้างหน้า

เวรเอ๊ย... อย่าบอกนะว่านี่คือ 'ไอ้นั่น' น่ะ

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[ โรลปิด w/ @nozomi-omtk.bsky.social | เวลา 18:40 น. ]

บรรยากาศในเมืองดูต่างออกไป วิญญาณมากขึ้น อัตราการก่อเหตุสูงขึ้น ทุกอย่างมันแปลกไปหมด

โชคดีที่วีคนี้เขาไม่มีสอบเลยถือโอกาสมาที่ไมซุรุเพื่อหาความจริงตามที่น้องสาวคนเก่งรายงานไว้ในแชท

+

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด|ช่วงเย็นราวๆ17.00-18.00 | @kusuriharu-omtk.bsky.social ]

ในวันที่ท้องฟ้าสดใส

จู่ ๆ ก็ปรากฏ “มือโครงกระดูกยักษ์” โผล่ขึ้นจากเงามืดของตรอกหลังร้านค้า ก่อนจะคว้าตัวบุคคลหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดไปต่อหน้าต่อตาทุกสายตาอย่างไร้การอธิบาย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน ความสับสน และเสียงหวีดร้องของพยานที่ยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

( + )

#OMTKSS2_Roleplay

|หลังเลิกเรียน|โรลเปิดแยกรูท|

[Harikitte ikouuuuu]

เสียงได้ดังออกมาจากโทรศัพท์ของโคเมียวที่กำลังเล่นเกมที่เป็นที่นิยม ซึ่งก็กำลังจดจ่อกับเกมนั้นอย่างเห็นได้ชัดเจน

“ฝึกอะไรต่อดีนะ”

(ภาพที่ปรากฏบนมือถือเพียงเสี้ยววิ)

#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด | แยกรูท | สนามซ้อมเวลาหลังเลิกเรียน]

เมื่อสิ้นเสียงปืนที่ดังกึกก้องติดต่อกันมาเป็นระยะตั้งแต่ช่วงเย็น มือเรียวเล็กที่บอบช้ำของสาวผมสีขาว-เทาก็เลื่อนไปปลดซองลูกโม่ออกมาตรวจตราก่อนสิ้นสุดการซ้อม

นัยน์ตาสีทับทิมเหล่มองเป้านิ่งที่อยู่ห่างจากตนเองประมาณ 45 เมตร ไกลกว่าระยะการใช้งานจริงของมาบุชิ้นนี้เสียอีก

+

#OMTKSS2_INK
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลปิด w/ @reisetsuomtk.bsky.social ]

สายฝนสีชาดที่เริ่มโปรยปรายลงมา ในตอนแรกเธอแค่จะออกมาหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายภายในป่าซักเล็กน้อย ปกติเธอเองก็ชอบฝนอยู่หรอก เพียงแต่นี่ดูไม่เหมือนกับในทั่วไปนี่สิ

หญิงสาวเหลือบไปเห็นบ้านที่ดูแล้วคงจักไม่มีใครอาศัยมาอยู่นานแล้ว ลองเคาะดูก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใด ๆ เธอจึงถือวิสาสะเชิญตัวเอง

+

https://pin.it/7e8kkg1Sa

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

【 โรลเปิด — แยกรูท 】
【 ถนนเส้นหนึ่ง — 09 : 10 PM. 】

วันนี้เขาออกมาตรวจสอบคดีคนหาย ทว่าครั้งนี้มีเพียงแค่ตัวเขาคนคนเดียวเท่านั้น

ฝนสีชาดที่ตกลงมาทำให้เขาเปียก สายตามองไปอีกฟาก พบร่างหนึ่งพร้อมกับร่มสีแดงจึงได้คิดจะไปสอบถาม

ทว่าเสียงเบรคที่เกลียดนักและยานพาหนะที่พุ่งเข้ามาก็ทำให้เขาเกือบต้องประสบพบกับเหตุสลด

คุณคว้าตัวเขาไว้

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
โรลเปิด / แยกรูท / 21.00 น.

ในขณะที่[คุณ]กำลังเดินหาเบาะแสของเหล่าผู้คนที่หายไปจนดึกดื่น

[คุณ]ที่กำลังเข้ามาเดินหาในตรอกร้านค้าท่ามกลางสายฝนสีแดงชวนอึดอัดนี้เห็นบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ที่หางตาแล้วหยุดจ้องมองคุณพร้อมเสียงหัวเราะชวนสยองแผ่วเบา

เมื่อหันไป ก็ได้พบกับแมวสีแดงชวนสยองที่หันหลังวิ่งหนี[คุณ]ไป

[คุณ]จะทำเช่นไรกันล่ะ?

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
[โรลเปิด|ช่วงเย็นราวๆ17.00-18.00 | แยกรูท]

เมื่อเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้นก็เป็นช่วงเวลาที่เซ็ทสึนะได้เดินออกมาจากโรงพยาบาลพอดี หล่อนรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติ แต่ก็ไม่อยากที่จะเข้าไปยุ่งกับมันแล้ว จึงรีบสาวเท้าออกมาจากฝูงชน

แล้วใช้เส้นทางหนึ่งที่ไร้คนและดูง่ายต่อการเดินจึงตัดสินใจใช้เส้นทางนั้นเพื่อที่จะเดินไปเรียกรถกลับบ้าน

ทว่า

(+)

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด/ @han-omtk.bsky.social]

-- เมื่อถึงยามพลบค่ำช่วงเวลาหลับใหลของผู้คน หากแต่ช่วงสถาการณ์ขณะนี้ นั้นแตกต่างการจะข่มตานอนแม้นมีคดีการหายตัวไปอันอื้อฉาวจะทำได้อย่างไร

สุรเสียงความหวาดกลัวยังคงแผ่ขยายยังไม่ยอมหยุด คำอ้อนวอนต่อผู้ที่ช่วยได้แผ่ไปทั่วสารทิศ ทุ่มแรงกดดันไม่ว่าใครก็ตามให้ต้องตามหาสาเหตุ

รวมถึงเขาเอง
+

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด l 08.00น]

ตั้งแต่คดีคนหาย
ไม่มีวันไหนที่นอนได้อยากสงบสุข
ตื่นเพราะฝันร้ายซ้ำไปมา
สภาพเหมือนคนที่อดนอนมาหลายวัน

ทันใดที่ไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว
วินาทีที่ก้าวขา คือจังหวะเดียวกับที่เสียงบางอย่างดังก้องในหัว

มันสะเปะสะปะปนเปจนเขาชะงัก
[คุณ] คว้าไหล่เขาเอาไว้ กระชากมันกลับมา
ให้พ้นจากรถบรรจุที่ฝ่าสัญญาณไฟมาอย่างหวุดหวิด