#OMTKSS2_AprilfoolDay
#OMTKSS2_Roleplay
[ โรลเปิด ( สั้นสุด ๆ ) | โถงทางเดิน ]

รู้ตัวอีกทีก็ตื่นมาในสภาพนี่เสียแล้ว ถึงจะเขิน ๆ แต่ก็ฝืนจนแต่งตัวเสร็จ เครื่องแต่งกายของเขาดูต่างออกไป ดูเหมือนว่าจะเป็นชุดของพี่ชายที่เพิ่งเรียนจบไปรุ่นก่อนหน้า

“อรุณสวัสดิ์ครับ— เอ๋ ฮารุไงครับ คุสุริ ฮารุ”

“ไม่รู้ทำไมถึงตื่นมาอยู่ในสภาพนี้เสียได้ ฮ่ะ ๆ อย่าตกใจไปเลยนะครับ“

" .... "

อิโรฮะไม่ได้พูดอะไรได้แต่ขมวดคิ้วตาแทบจะตี่เข้าหากันก็มองไม่ออกจริงๆว่าคนตรงหน้านี้คือใคร

" ใครน่ะ ?- "

แต่ดูจากเงาลางๆไม่ใช่คนที่รู้จักสักเท่าไหร่

#OMTKSS2_AprilfoolDay
เปิดโรล l สั้น(มากๆ) ( แค่อยากหาอะไรวาดค่ะ5555 )

ด้วยเหตุการณ์ประหลาด ทำให้อิโรฮะที่เดิมทีเป็นคนสายตาดีมาตลอด มองทุกอย่างชัดแจ๋ว แต่วันนี้กลับเห็นทุกอย่างพร่าเบลอไปหมด เพราะเธอในตอนนี้ สายตาสั้นตั้ง800!

ทำให้หล่อนยืนจ้องเขม้งมองคนตรงหน้า ราวกับ..กำลังหาเรื่อง

จ้อง-

' คนนี้เป็นใครกันนะ... '

#OMTKss2_OkiTrip
โรลปิด - โอกินาว่า วันที่ 2 w/ @eiyami-omtk.bsky.social

โยโกะที่หนีออกมาจากงานปาร์ตี้มาเดินคนเดียว
ความรื่นเริงแบบนั้นมันดูไม่เหมาะกับเธอเท่าไหร่

เธอเหม่อมองไปที่ชายทะเลที่เงียบสงบ แสงจากดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆตก
จนสายตาของเธอสะดุดกับหญิงสาวที่กำลังนั่งมองคลื่นกระทบกันเงียบๆ

" ไม่ไปงานเลี้ยงรึไง "

เธอหยุดตรงหน้าอีกฝ่ายเเละก้มมองเธอ

cms by @an_gxs00

📍 #OMTK_Commuss2

"เลิกทำตัวชักช้าได้แล้ว"

————————————————

針金 雅矢 ㅡ ฮาริงาเนะ มาซายะ

18Y・75/181 | 3年1組・T-1 | ชมรม ???

doc; in bio
co-role-dm ok!

「เหงางั้นเหรอ…」

นั้นสินะ เธอเองก็เหมือนกัน

「เข้าใจแล้วล่ะ」
「ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนฮารุเองนะ」

เธอเองก็เป็นบ่อยครั้งหรือทุกครั้งทุกวัน หลังจากทานข้าวร่วมโต๊ะกับที่บ้านเสร็จส่วนใหญ่ก็มักจะเข้าห้องใครห้องมัน แต่อิโรฮะมักจะออกมาเดินเล่ยข้างนอก นั่งเหม่อเฉยๆบ้างในยามวิกาล

ก็เพราะเหงานั้นแหละนะ

อิโรฮะหยิบกล่องนมสตอเบอรี่ขึ้นมาก่อนจะยื่นให้ฮารุราวกับจะสื่อว่า ชนแก้ว (?) กัน

“ อื้อ ”

อิโรฮะพยักหน้าหงึกๆ แล้วให้นัตสึเมะเล่นก่อน

อ่า … เธอไม่ชอบเล่นเกมแบบนี้เอาซะเลย จำได้ว่าเคยเล่นครั้งล่าสุดก็ตอนม.ต้นปี2 เธอเล่นชนทุกอย่างที่ขวางหน้า และไปไม่เคยถึงเส้นชัยเลย บางครั้งก็ขับกลับมาจุดเริ่ทต้นแบบงงๆด้วยซ้ำ

แต่เมื่อเขาอยากเล่น (?) เธอก็พร้อมที่จะเล่นกับเขา อย่างน้อยก็มีประสบการณ์การเล่นมาแล้วบ้าง

“ ลองเดินสำรวจแถวนี้ดูไหม “
” ถ้ามันเป็นกับดักจริง ตอนนี้เราอาจจะอยู่ในเขาวงกตก็ได้นะ “
” มันกำลังมองดูเรานากที่ไหนสักแห่ง “
” ฉันเชื่อแบบนั้น “

ทฤษฎีนี้เธอมักจะเห็นบ่อยๆในเกม อย่างเช่นเกมไขปริศนา ไขคดี แฟนตาซี เธอเชื่อแบบนั้น

แต่มันไม่ไช่เกมนี่ เธออาจจะคิดไปเอง—แต่ลองเดินสำรวจดูก็ไม่เสียหายนะ

หากไม่ใช่จะได้ออกจากที่นี่เร็วๆด้วย

“ ถล่มเยอะแบบนี้ คงจะเป็นไอ้ตัวใหญ่ๆแน่ๆ ”

อิโรฮะไม่แม่นเรื่องจำชื่อโยไคสักเท่าไหร่ แต่ ดูจากรูปคงเป็นโยไคตัวใหญ่ หรือ สัตว์ประหลาดอะไรทำนองนั้น

และคงจะใหญ่กว่ากิวคิที่เจอก่อนหน้านั้นแหง๋ๆ

ว่าแต่ทำไมมันถึงออกมาวุ่นวายได้ล่ะ? เมืองนี้ไม่มีการป้องกันงั้นเหรอ

หรือ การที่โยไคมาวุ่นวายได้ขนาดนี้ การป้องกันที่มีมันอาจจะ ล้มเหลว …

+

“ ฉัน…ไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่ ”
“ ว่านี่มันคือเหตุการณ์อะไร ”
“ ปกติแล้ว เด็กที่เรียนโรงเรียนนี้มักจะเจอเรื่องแบบนี้เป็นปกติงั้นเหรอ ”

เรียกได้ว่าอิโรฮะนั้นยังมือใหม่สำหรับเรื่องแบบนี้มากๆ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอมักจะเงียบปิดหูปิดตาเพื่อที่จะให้ตนมองไม่เห็นเจ้าพวกนั้นมาเสมอ จนกระทั้งในตอนนี้

อย่างกับว่าเธอได้ก้าวเข้าสู่โลกอีกใบ

เธอจ้องมองรูปในมิอถือของฮารุไปพลางๆ

+

CMS by Viia Vle

#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน

อิโรฮะตื่นเต้นกับเทศกาลฤดูร้อนเป็นอย่างมาก เพราะนี่เป็นปีแรกที่เธอจะได้เจอเพื่อนใหม่ๆ และ เพื่อนเดินเล่นด้วยกัน ไม่เหมือนกับปีที่ผ่านๆมา ทำให้เธอหยิบเอาชุดยูกาตะที่ทางบ้านวาตานาเบะมักจะส่งมาให้ในทุกๆปีมาสวมใส่

— หวังว่าเทศกาลฤดูร้อนปีนี้จะเป็นปีที่ดีสำหรับเธอนะ

( นี่ )

#OMTKss2_INK

”อย่านะโว้ยยยย—“

“อะฮุๆๆๆ คิกๆๆๆ“

(ไม่มีกฎหมายห้ามคุกคามวิญญาณใครก็ห้ามผมไม่ได้)

#OMTKss2_INK

...........อะไร???

( ห๋า 😭 )

「แค่รู้สึกว่าตัวเองเหมาะที่จะไปอยู่แบบนั้นน่ะ 」

อิโรฮะรีบยื่นให้ฮารุอ่านก่อนจะรีบๆลบมันไปเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันเครียด

「ไหนบอกว่าเป็นน้ำผลไม้」
「ฮารุโกหก」

ถึงจะพูดไปอย่างนั้น เธอก็รู้แต่แรกแล้วล่ะเพราะกลิ่นน้ำเมามันออกมา ถึงแม้จะเป็นกลิ่นอ่อนๆ

「แล้วทำไม ฮารุถึงออกมานั่งดื่มคนเดียวตรงนี้ล่ะ」

ถึงคราที่อิโรฮะถามต่อ

#OMTKss2_INK

(อีเว้นท์นี้ยูรันอมทุกข์)

[ Setsubun : เทศกาลปาถั่วไล่ยักษ์ ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 19 ก.ค. เวลา 13.00 น. - 17.30 น.
ระยะเวลาเล่น :: 13 ก.พ. เวลา 00.00 น. - 21 ก.พ. เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_setsubun

แพ้ราบคาบ-

อิโรฮแค่ยกแขนลงแรงตีได้แค่5ตัวก็เริ่มล้า จากนั้นก็ตัวเหลวอย่างหมดสภาพ ยอมยกธงขาวแต่โดยดี

เธอยอมแพ้กับไอ้ตุ่นนี่กินแรงเป็นบ้าไม่น่าเลือกเจ้านี่เลย-

แต่เหรียญมันยังไม่หมดหนิ เพราะงั้นหาอะไรง่ายๆเล่นดีกว่า อย่างที่

อิโรฮะที่ไปที่เกมแข่งรถตรงนั้น ... มันเป็นเกมที่จำลองการแข่งรถของจริง แมันเป็นแค่เกม มันคงไม่ได้ยากเหมือนขับรถจริงๆหรอก

หล่อนพยักหน้าตอบฮารุ เป็นการตอบตกลงที่จะอยู่กับเธอ อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้้นนะถ้าเป็นฮารุ เธอไว้ใจฮารุที่สุด

" ฉันจะไม่ถ่วงฮารุใช่ไหม ... ? "

เดิมทีเธอจะใช้แผ่นกระดานในการตอบสนทนา แต่เมื่อออกภารกิจหรือมีเรื่องอะะไรนิดหน่อย ป้ายกระดานมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอก

" จู่ๆก็เจอรองเท้าของผู้หญิงน่ะ "

ก่อนจะชูรองเท้าให้ดู

" จากนั้นก็เหมือนมีอะไรสักอย่างพุ่งเข้าใจจากด้านหลังเหมือนมันตั้งใจโจมตีทีเผลอ "

อิโรฮะได้บรรยายเป็นข้ั้นๆให้ฮารุได้ฟังเพื่อที่จะได้เข้าใจเหตุการณ์ได้ง่ายขึ้น

(+)

เจ้าของนัยน์ตาสีแดงจ้องมองคนต้องหน้าคอยปฐมพยาบาลให้ตนอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่ดูเหมือนว่าจะพยายามเบามือเพื่อเธอ...

"อื้อ "
" ตอนแรกฉันตั้งใจจะออกมาหาเบาะแสด้วยตัวคนเดียวน่ะ "
" แต่ว่า อะไรไม่รู้ดลใจให้มาที่ซอยนี้ "

นั้นอาจจะเป็นกระแสจิตที่เรียกอิโรฮะให้เดินมาแนวทีนี้ เหมือนมันกำลังดึงให้อิโรฮะมาเจอเบาะแส

(+)

อิโรฮะรู้สึกโล่งใจเสียจริงที่อีกฝ่ายยเป็นฮารุ นั้นทำเอาความระหวาดระแวงของหล่อนได้เบาลงไม่รู้เลยว่าหากคนที่เธอเจอตอนนี้เป็นสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ฮารุ หากต้องได้เผชิญหน้าเอง...มันจะเป็นอย่างไรกันนะ

แต่นั้นก็เป็นความตั้งใจของเธอนี่หน่า เธอตั้งใจที่จะออกมาหาเบาะแสด้วยตัวเอง เพราะไม่อยากจะพึ่งใครมากนัก แต่สุดท้าย คนที่หายตัวรายต่อไปก็อาจจะเป็นเธอเอง

(+)

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[ โรลปิด w/ @nozomi-omtk.bsky.social | เวลา 18:40 น. ]

บรรยากาศในเมืองดูต่างออกไป วิญญาณมากขึ้น อัตราการก่อเหตุสูงขึ้น ทุกอย่างมันแปลกไปหมด

โชคดีที่วีคนี้เขาไม่มีสอบเลยถือโอกาสมาที่ไมซุรุเพื่อหาความจริงตามที่น้องสาวคนเก่งรายงานไว้ในแชท

+

Cms./ Pa Pang

"ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักจังเลยนะคะ..."

"สุนัขน่ะค่ะ..."

( CMS by PLUM PULI )

เงาตะคุ่มๆขนาดใหญ่ได้พุ่งเ้สโจมตีหล่อนในทันที แต่อิโรฮะที่จับสัมผัสนั้นได้รีบเบี่ยงตัวหลบการโจมตีนั้นไปด่านข้างก่อนจะมองไปข้างหลัง กลับพบแต่ความว่างเปล่าอีกครั้ง..

ไม่ปกติ…

อิโรฮะขมวดคิ้วก่อนจะก้มมองไปที่หัวเข่าและขาของตัวเองที่แดงเป็นแผลถลอกจางๆ ก่อนจะปัดฝุ่นตามตัวแล้วเดินไไปเก็บรองเท้าข้างนั้นอีกครั้งก่อนจะได้ยินเสียงอีกคราจากข้างหลัง จึงหันหลังได้ดู

จึงได้กับ ฮารุ ...

ระหว่างเดินไปตามซอกซอยซอกตึกของเมือง ตึกๆ…จู่ๆเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังทำให้เธอหันกลับไปมอง ก็พบกับรองเท้าของผู้หญิงข้างหนึ่ง…จึงก้มลงไปเก็บครุ่นคิดอะไรสักอย่าง

ก่อนจะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกหวาดเสียวที่ด้านหลัง

พึบ !

( + )

ทุกอย่างจมอยู่ในความมืดมิด ท้องฟ้าทีาเคยสว่างกลับมือครึ้มราวกีบพระอาทิตย์ตกดิน แล้วกลับมาสว่างอีกครั้งเมื่อจู่ๆมือยักษ์นั้นได้หายไป…

ทางโรงเรียนจึงขอความร่วมมือให้เหล่านักเรียนช่วยออกสำรวจหาเบาัแสที่เกิดขึ้น

ครั้งนี้อิโรฮะเลือกที่จะเดินแยกออกจากเพื่อน ถึงแม้ว่าตัวเธอไม่ได้เก่งหรือป้องกันตัวได้ แต่ก็ไม่ได้อยากเป็นตัวถ่วงของใคร

( + )