"รุ่นพี่อยู่ด้วยกันก่อนสิ"
กระตุกเสื้ออีกคน น้ำเสียงร่าเริงชวนให้หันมอง ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเปิดเผย
"ยังไม่ได้เลี้ยงขนมกันเลยไม่ใช่หรอ?"
สายตาจ้องมองราวกับรอคำตอบ ถึงแม้ว่าตัวเองจะเดาไว้แล้วก็ตาม
'แบบนี้ฉันก็ไม่มีเบ๊ให้ใช้แล้วสิ'
เมื่อสิ้นประโยคก็ยิ้มออกมา
"งั้นคงต้องมีแข่งรอบหน้าแล้วล่ะ"
"แต่ถ้ารุ่นพี่แพ้ต้องเป็นเบ๊นะ"
อิโอริยังคงนั่งอยู่ที่เดิม แต่ลอบมองการกระทำของอีกฝ่ายตั้งแต่ส่งบอลไปให้พ่อค้า การถอนหายใจ จนกระทั่งลุกขึ้นยืน
+
#OMTKSS2_Undoukai
"Wing It!"
_____________
"We gonna have a blast"
"Even if you don't Last"
Red_Team_CHEERLEADER
#OMTKSS2_Undoukai
RED TEAM OUENDAN
[ 変わりゆくことに恐れなし
のっぴきならないのは御免 ]
#OMTKss2_Roleplay
(+ได้คับ โรลเปิดแยกรูท)
[วันจันทร์ 7.30 น. l ดาดฟ้าโรงเรียน]
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ดูเหมือนเขาจะมาโรงเรียนเช้ากว่าปกติ
เขาค้นพบว่าการนั่งเหม่อบนดาดฟ้ายามเช้า เป็นช่วงเวลาเดียวที่เขารู้สึกเป็นอิสระจากอะไรบางอย่าง
ใบหน้าและแขนมีพลาสเตอร์และผ้าก็อซแปะไปทั่ว หูฟังมีเสียงเพลงลอดออกมา
อาจเป็นสาเหตุที่เขาไม่สังเกตเห็นว่า[คุณ]อาจจะกำลังเข้ามา
#OMTKSS2_Undoukai
(มาลงเก็บภาพเชียร์หลีดสีแดงค่ะะ❤️❤️)
#OMTKSS2_Undoukai
(มาลงเก็บภาพเชียร์หลีดสีดำด้วยคับ เปิดตัวจอมมารเอสคุง-🔥🖤)
เขาหยุดการกระทำก่อนหันมาเท้าคางเพื่อมองท่าทีของรุ่นพี่ผมสีน้ำเงิน
“ดูเหมือนจะมีสิ่งที่รุ่นพี่ไม่ถนัดเหมือนกันนะครับ”
หัวเราะปิดท้ายกับมุมที่ไม่คาดคิด
“คงต้องคิดเมนูขนมรอแล้วล่ะ”
ภาพตรงหน้าคือรุ่นพี่ที่สีหน้าคล้ายกับการอวดผลงานที่พึ่งสำเร็จไปหมาด ๆ
“อะ—”
ก่อนจะได้เอ่ยชมอะไร อีกฝ่ายก็เบือนหน้ากลับไปสนใจกับการตักลูกโป่งต่อ
สายตาที่เหลือบมองไปมาระหว่างลูกโป่งทั้งสองฝ่าย คงเดาได้ไม่ยากว่าเป็นเพราะอะไร
(+)
เมื่อเกมการแข่งขันเริ่มขึ้น อิโอริก็หันไปโฟกัสกับซุ้มเกม แล้วก็ค่อยบรรจงเกี่ยวลูกโป่งขึ้นมา ถึงจะไม่ได้รวดเร็วนัก แต่ด้วยความใจเย็นของเขาทำให้สำเร็จได้ไม่ยาก
ถึงจะไม่ได้หันไปตรง ๆ แต่จากการเห็นที่หางตา ก็สามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายยังตักไม่สำเร็จ
‘ดูเหมือนรอบนี้เขาจะชนะแฮะ‘
ได้แต่อมยิ้มเงียบ ๆ ก่อนจะได้ยินเสียงของอีกคนหลุดออกมาเลยหันไปดูอย่างอดไม่ได้
(+)
แววตาจริงจังที่ส่งออกมาก็อดไม่ได้ที่จะหลุดขำในใจ ถ้าเป็นเกมแบบนี้ เขาค่อนข้างมั่นใจในฝีมือตัวเองอยู่ไม่น้อย ยกเว้นว่ารุ่นพี่ข้าง ๆ จะมีฝีมือการเล่นทัดเทียมกับฝีมือดาบเมื่อครั้งนั้น
"รุ่นพี่จะได้อะไรงั้นหรอ?"
เมื่อได้รับคำถามก็ฉุดคิดไปครู่หนึ่ง
"รุ่นพี่คงเบื่ออาหารแล้ว ... งั้นให้ผมเป็นเบ๊รุ่นพี่วันหนึ่งเป็นไง?"
"จะสั่งอะไรก็ได้เลย"
เริ่มจับตะขอเกี่ยวลูกโป่งขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวเริ่มคำท้า
"ถ้าชนะได้น่ะนะ"
หลังจากมาถึงหน้าอ่างลูกโป่งน้ำก็คลายมือที่จับอีกฝ่ายไว้และพลางส่งสายตาเพื่อรอคำตอบ
"เอ๊ะ—จริงหรอ"
เมื่อรุ่นพี่ที่ถูกลากมาอย่างไม่เต็มใจตอบตกลงก็ยิ้มและหลุดปากส่งเสียงดีใจออกมาอย่างเผลอตัว
"ถึงจะเป็นแค่เกม แต่ก็ไม่ยอมแพ้รุ่นพี่หรอกนะ"
(+)
“ข้อเสนอก็ดูน่าสนใจดีอยู่หรอกนะ”
ยืดตัวเต็มความสูงก่อนมองสังเกตการณ์ไปยังซุ้มเกมที่ตอนนี้คนเบาบางลงแล้ว
“เอาสิ”
“แต่ว่าการที่จะชนะได้ก็ต้องมีคู่แข่งไม่ใช่หรอ?”
สิ้นประโยคก็หันมาส่งยิ้ม ก่อนคว้าข้อมือของรุ่นพี่ที่ไม่ยอมขยับตัวไปไหน เพื่อลากไปยังซุ้มเกม
… ใครจะยอมเล่นคนเดียวกันเล่า
“อุตส่าห์มาทั้งที จะมายืนอยู่เฉย ๆ ได้ยังไงกัน”
บ่นอุบอิบก่อนไปยืนพิงร้านข้าง ๆ ก่อบลอบมองไปยังทิศทางเดียวกัน ซุ้มเกมที่มีผู้คนห้อมล้อม คงเป็นเกมที่สนุกน่าดู
“หือ?”
หลังจากได้ยินคำท้าทายก็หันหน้าไปมองสีหน้าอีกฝ่ายราวกับกำลังจับผิดอะไรบางอย่าง
ไม่คิดจะเล่นเองแหง ๆ
(+)
คุยอีกสักคนคงจะไม่เป็นไร …
ระหว่างก้าวเดินก็มองไปยังทิศทางที่รุ่นพี่กำลังมองก็รับรู้ได้ทันทีว่าคงมาเฝ้าน้องสาวแน่
“ไม่อยากลองเล่นแบบนั้นบ้างหรอ?”
เอ่ยทักเพื่อทำลายภวังค์ของอีกฝ่ายที่เหมือนจะกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่เต็มที
เทศกาลครึกครื้น มีผู้คนมากมายเดินสวนกันไปกันมา ในคืนนี้อิโอริได้เจอคนคุ้นหน้าคุ้นตา พูดคุยตามประสาจนเริ่มเหนื่อย
… ปลีกตัวไปพักเสียหน่อยดีกว่า
แต่ทว่าสายตาเขาดันเหลือบไปเห็นรุ่นพี่ผมสีน้ำเงินที่สะดุดตาที่อยู่ไม่ไกล ช่วงนี้พวกเขามีเหตุเจอกันบ่อยไม่ว่าจะบังเอิญหรือตั้งใจ หวังว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เบื่อหน้าเขานะ
สิ้นความคิดก็เดินเข้าไปหาราวกับลืมความคิดที่จะปลีกตัวไปชั่วขณะ
(+)
เงียบไปสักพัก เมื่อก่อนอิโอริเคยทำอาหารให้น้องทานอยู่บ่อย ๆ ฝีมือเขาคงไม่ได้แย่อะไรแต่ก็ไม่ได้ดีเลิศ
”ถ้าเป็นข้าวกล่องเรียบ ๆ ก็คงจะได้“
”หรือรุ่นพี่อยากได้ของตกแต่งน่ารักด้วยล่ะ?“
พูดหยอกล้อปิดท้ายก่อนจะดำเนินบทสนทนาทั่วไประหว่างเดินทางกลับไปยังโรงเรียน
หลังจากได้ยินที่อีกคนเอ่ยว่าเกี่ยวกับอาหารก็หัวเราะออกมา ครั้งที่แล้วเขาก็เคยถามอีกฝ่ายแบบนี้เหมือนกัน
“ก็เป็นสิ่งที่เพิ่มความสัมพันธ์ได้ดีที่สุดนี่นา”
ไม่ทันได้ตอบอะไรก็ได้รับคำถามที่ไม่คาดคิด
“อาหารฝีมือผมงั้นหรอ?”
(+)
#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
#OMTKSS2_Roleplay
[ โรลปิด| โกงเวลา ] @iori-omtk.bsky.social
เอสแขนพาดอกไว้หลวม ๆ สายตากวาดมองบรรยากาศรอบตัวที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
โคมกระดาษสีแดงส้มแกว่งเบา ๆ ตามลมฤดูร้อน กลิ่นทาโกะยากิ ยากิโซบะ แล้วก็สายไหมลอยปะปนกันไปทั่ว
แต่สำหรับเขา มันก็เหมือนทุกปี
เดิม ๆ
เสียงดัง ๆ
แล้วก็คนเยอะเกินไปหน่อย
+
“บ้านรุ่นพี่งั้นหรอ … อืม“
พยักหน้าเบา ๆ เป็นการเก็บข้อมูลระหว่างเดิน
“…หมายความว่ารุ่นพี่อนุญาตแล้วสินะ“
ชะงักไปกับคำพูดของอีกฝ่ายก่อนหันมายิ้มให้อย่างอารมณ์ดี
”งั้นคราวหน้ารุ่นพี่อยากทานอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ“
”รอบนี้ก็รบกวนรุ่นพี่อีกแล้วนี่นา“
พูดจาเจื้อยแจ้วไปเรื่อยโดยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับคำเตือนที่คนข้างหลังพึ่งกล่าวไป
(เทิร์นหน้าจบได้เลยคั้บ)
[ เทศกาลฤดูร้อน ]
รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...
ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 26 ส.ค. - 30 ส.ค. 2568
ระยะเวลาเล่น :: 24 ก.พ. เวลา 13.00 น. เป็นต้นไป *สามารถย้อนกลับมาเล่นได้*
#OMTKSS2_เทศกาลฤดูร้อน
“อ๋อ—สบายมากครับ ยังครบสามสิบสองเหมือนเดิม”
เมื่อรู้ว่ารุ่นพี่ต้องการอะไร ก็กางแขนขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้เห็นว่าไม่ได้บาดเจ็บอะไร พร้อมตอบด้วยท่าทีสบาย ๆ
“ถ้างั้นเรารีบไปกันเถอะ”
ก้าวเดินนำ ก่อนหันมาชักชวนให้อีกฝ่ายเดินตามมา
“จริงสิ—”
“ปกติรุ่นพี่ชอบฝึกซ้อมที่ไหนงั้นหรอ?”
เกาแก้มตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเริ่มพูดต่อ
“ถ้ารุ่นพี่ไม่ว่าอะไร อยากจะขอไปดูการฝึกได้รึเปล่าครับ?”
“เข้าใจแล้วครับ …”
ตอบรับด้วยเสียงลากยาว หลบสายตาไปด้านข้าง เหมือนความจริงจังของรุ่นพี่จะทำให้ไม่โอนอ่อนไปกับคำพูดของเขา
“อื้ม … เอาตามนั้นก็ได้”
ถึงจะเสียดายนิดหน่อยที่เบาะแสยังไม่คืบหน้ามากเท่าที่ควร แต่การรายงานต่อทางโรงเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นเช่นกัน
“?”
สบตากับรุ่นพี่พร้อมทำสีหน้างุนงงคล้ายสงสัยว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร
(+)
สิ้นเสียงหัวเราะก็โดนอีกฝ่ายดีดหน้าผากเข้าจัง ๆ
“โอ๊ะ—”
อุทานขึ้นมาพร้อมเอามือลูบหน้าผากตัวเอง ดูเหมือนวิธีนี้จะไม่ดีเท่าไหร่สินะ
“ฮะฮะ …“
”แต่สุดยอดไปเลย กำจัดโดยการฟันครั้งเดียวเนี่ย“
”เป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้จริง ๆ เลยนะ ~“
เอ่ยชมเพื่อกลบเกลื่อนความผิดที่ตัวเองพึ่งทำไป
แรงอาฆาตที่แผ่ออกมาทำให้รู้ว่าวิญญาณตนนี้เป็นอันตรายต่อผู้พบเห็นอย่างแน่นอน
… ถ้าจะพูดให้ถูกน่าจะต้องเป็นคนที่เอ่ยทักสิ่งนั้นแบบ'เขา'เสียมากกว่า
อิโอริกุมอาวุธในมือแน่น เตรียมตัวตั้งรับแรงปะทะที่จะเกิดขึ้น
เพียงพริบตาร่างวิญญาณตรงหน้าก็สลายหายไปด้วยฝีมือของรุ่นพี่ ก่อนจะหันมาสบตากับเขา
“วิธีนี้ได้ผลจริงด้วย”
หัวเราะร่าราวกับไม่ได้ผ่านเหตุการณ์เสี่ยงตายมาก่อน
(+)
#OMTK_commuSs2
“ ขอร้อง ? , โถ่ อย่าพูดจาไร้สาระสิ “
” ล้อเล่นหรอกน่า คงไม่ถือสากันหรอก “
” เนอะ ? “
—
緋成 祐太 | Hikanari Yūta
17y , y2 , ชมรมถ่ายภาพ
Co-op / Rp : Dm 24/7
doc : in bio 👈🏻
หลังจากเอ่ยทักก็หันมาหัวเราะเบา ๆ เป็นเชิงหยอกล้อ เขาไม่คิดว่าสิ่งนั้นจะได้ยินหรอก
แต่ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตตนนั้นจะหูดีกว่าที่คิดเอาไว้
”หือ?“
หญิงสาวคนนั้นมีปฏิกิริยากับคำเรียกของอิโอริก่อนจะเริ่มเดินมาทางที่เขาอยู่ด้วยความเร็วที่มากขึ้นเรื่อย ๆ
ซวยแล้วสิ
“อื้ม … แล้วก็หาจังหวะที่สิ่งนั้นเผลอในการโจมตี“
เขายืนคิดสักพัก การตามไปเป็นตัวเลือกที่เรียบง่ายและปลอดภัย
”แต่ว่าก็มีอีกทางนะ”
“ …อย่างเช่นการที่ให้คนหนึ่งเป็นตัวล่อ?”
เดินออกจากอีกคนเล็กน้อยก่อนเอ่ยทักสิ่งนั้นด้วยเสียงที่ไม่ดังมากนัก
“เฮ้—”
(+)
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ได้ว่าอะไร ก็ได้แต่ยิ้มแล้วเดินตามด้วยระยะห่างที่ไม่มากนัก
“เข้าใจแล้ว”
ตอบรับคำรุ่นพี่ด้วยน้ำเสียงร่าเริง เป็นคนที่จริงจังเสมอเลยน้า
“เอาล่ะ ต่อไปก็ซอยข้างหน้า—”
หลังจากเดินสำรวจไปด้วยกันเรื่อย ๆ เขาไม่ได้มองข้างหน้า ทำให้ถูกอีกคนคว้าหมับที่ชายเสื้อ
“ … แบบนั้นมันจะไม่บุ่มบ่ามเกินไปงั้นหรอ?“
ยังไม่รู้ความอันตรายที่แน่ชัดของสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ไม่ประมาทจะดีกว่า
“เอ๊ะ?”
ดูเหมือนว่าจะเผลอพูดอะไรผิดไป คงเป็นประเภทห่วงน้องสาวรึเปล่านะ?
“อะ—เดี๋ยวสิรุ่นพี่”
รีบเอ่ยเรียกก่อนที่คนตรงหน้าจะเดินหนีไป
“งั้นไปสำรวจด้วยกันเถอะ”
“สำรวจสองคนย่อมดีกว่าคนเดียวนี่นา”
ประโยคชักชวนที่เหมือนจะเป็นคำบอกเล่าเสียมากกว่า เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธคำของตัวเองหรอก รุ่นพี่เป็นคนใจดีจะตายไป
