Korku duvarları yarıldı, suyun sesini duyuyor musunuz?

Özetle, bir sistemin kendini sonsuz döngülerde kandırmaması için: bağımsızlık, dışsallık ve şeffaflık şarttır.

"Güç sorgulanmadiğinda yalnizca teknik bir meseleye dönüşür." der C.Wright Mills.

Ne yapmalı peki?

1.Güçler ayriştirilmali.

2. Kuralları belirleyen yapının sistem dışı bir etik organizasyonla desteklenmesi.

3. Bağımsız denetleme mekanizmalarının teknik değil, epistemik olarak dışarıdan olması.

Focault'inda dediği gibi "Gerçek güç,bir kişinin ya da bir grubun elinde değil,toplumsal ilişkilerin içinde gizlidir."

Sistemler, özgürlüklerini ancak kendilerine dışarıdan bakabildikleri oranda kazanabilirler.

Russell Paradoksu sadece bir çelişki değil, bir uyarıdır.

Kendisini hem yasa koyucu, hem uygulayıcı, hem denetleyici olarak tanımlıyor demektir ki bu da bir nevi matruşka devlettir.

İşte bu, Russell paradoksunun siyasal sistemlerdeki yansımasıdır.

Kendine dışarıdan bakan ama aslında içeride olan bir güç, hem özgürlük hem otorite adına çelişki üretir.

Bu hükümet kendi muhaliflerini terörist ilan eden yasaları çıkarıyor olsun,

Aynı zamanda bu yasaları kendisi uygulasin.

Son olarak, bu uygulamaları “bağımsız gibi görünen ama aslında kendine bağlı” yargı eliyle meşrulaştırıyor olsun.

Bu durumda sistem:

Bu durumun olası iç çelişkilerini daha yazarken görebiliyoruz di mi?

Kendisini denetlemeyen yapıları denetleyen yapının, kendini denetlemesi gerekip gerekmediği sorunu öylesine aşikar.

Örneğin:

Şimdi gelin bir hükümet düşünelim;hayal gücümüz almiycak,yadirgayacak ama öyle ki bağımsız yargı yok:)

Şimdi soru şu:

*Bu sistem, kendi eylemlerinin sınırını koyabilir mi?

Eğer sınır koyarsa, bu sınırı ihlal etmemeli ama kendi koyduğu kuralı uygulayıp uygulamamak tamamen kendi inisiyatifinde olmalı.

Eğer sınır koymazsa, o zaman hiçbir dış denetim olmadığı için sınırsız bir güce sahip olmuş olmalı.

Bu durumda:

Yasa koyucu, kendini denetleyecek yasaları da kendi belirliyor olmalı.

Yasa uygulayıcı, bu yasaları kendi keyfince uygulayabiliyor olmalı.

Yargı ise, bu uygulamaları denetleyecek gibi görünse de, aynı merkeze bağlı olduğundan gerçek bir denetim sağlayormuş gibi yapıp,işlevsiz olmalı

Ve bu yalnızca matematiksel bir sorun değil — politikadan yapay zekaya, IT mimarilerine kadar hayatın her yerinde karşımıza çıkar.

Gelin birlikte şöyle bir devlet yapısı düşünelim:

*Yasama (kanun koyucu),
*Yürütme (uygulayıcı) ve *Yargı (denetleyici)

tek bir merkezde toplanmış olsun.

Russel Paradoksu Ve Güçler Ayrılığı

Kendini denetleyen bir sistem gerçekten denetlenmiş sayılır mı?

Tam da burada başlar Russell Paradoksu....

#RussellParadox #SeparationOfPowers #Focault #Mills #Sociology #Psychology #Autopoiesis #SystemsThinking

Fromm’a göre umut,pasif bir beklenti değil, aktif bir direniştir. Umut, bireyin kendi gücüne ve değişim yaratma potansiyeline olan inancıdır. Umut eden bir insan, baskıya boyun eğmez ve mevcut koşulların değişebileceğine inanarak eyler. Bu da tiranın dayandığı korku ve itaat sistemini zayıflatır.

"Yanliş hayat,doğru yaşanmaz.Simgesel şiddet, toplum tarafından normalleştirildiğinde, insanlar ona karşı koymak yerine onun içinde yaşamayı öğrenir. İşte bu yüzden, normalleştirilmeye çalışılan adaletsizlikle mücadele etmek zorundayız. Camus’nün dediği gibi: 'Başkaldırıyorum, öyleyse varız.'"

Kleptokrasi nedir? Kleptokrasi ya da yağma düzeni, bir ülkede iktidarı ele geçiren bir ailenin ya da siyasal veya dini grubun, o ülkenin kaynaklarını sistemli olarak soyması demektir ve kısaca hırsızlar rejimi anlamına gelir.

Kleptokrasi... Söylemesi zor -ama birkaç tekrardan sonra ağız alışıyor, açıklaması tanıdık.

Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Kleptok...

Örnek sanatçı davranışı. Susmuyor 🗣️✊🙉🙊🙈