ฉันจำได้ว่าเธอชอบ
ชาพีชจากเนปาล
น้ำหอมสีประหลาดฟุ้ง
จนบางทีฉันมองไม่เห็นหน้าเธอ
ฉันชะงักทุกครั้งที่สายตากวาดผ่าน
กล่องใบชาที่ฉันฝากเพื่อนซื้อมา
ขวดน้ำหอมเรียงรายบนชั้นหนังสือ
เสียดายที่ก่อนหน้าฉันมองไม่เห็นเธอ
ฉันเคยตั้งใจว่าจะส่งไปให้
แต่วันนี้ส่งไปก็ไม่เหมาะแล้ว
ฉันแกะชาออกจากห่อ
ชงชาดื่มเงียบๆ ในเช้าวันอาทิตย์
#MosaiZ_writing
พบหนังสือของ MosaiZ ในงานหนังสือ มีนา-เมษา 2569 ทั้งหมดได้ที่ C32 INDYGO, P41 Anitime และบางเล่มฝากไว้กับบูธที่สนิทใจดังรูปที่สองค่ะ
โมจะพบปะคุณนักอ่านตามเวลาดังนี้ฮะ
🌻M34 lily house. 4 เมษายน 2569 เวลา 14.00-14.30
🌻C32 INDYGO 5 เมษายน 2569 เวลา 13.00-13.50
#MosaiZ_writing
สมองของฉันผิกแผกไปไกล
ฉันจึงมองผ่านเปลือกทุกชั้นราวกับว่าไม่มีอยู่
ไม่ใช่เพราะปรัชญาชั้นสูง
แต่เป็นฉันที่มองไม่เห็น
คิดไม่ถึงว่าด้านในกลับไม่พบอะไรเลย
ฉันแยกไม่ออกว่าเธออยู่ตรงหน้าหรือไม่
อาจซ่อนตัวมิดชิดในหมู่ดาว
หรือไม่ก็เป็นฉันที่มองไม่เห็น
เรื่องราวจบลง ทุกสิ้นขาดสะบั้น
สุดท้ายก็ไม่อาจรู้ว่าเธอคือผลไม้ใด
#MosaiZ_writing
ความจริงผลักฉันร่วงจากหน้าผา
ดีที่พื้นด้านล่างก็เป็นมิตร
ต้นไม้ประหลาดพูดจาไม่ได้ยังรับฉันไว้ดังเคย
ฉันยังนั่งบนโซฟานุ่มตัวเดิม
พื้นไม้มั่นคง
และหลังคาบ้านก็ไม่มีรู
ฉันพบว่าสิ่งที่ฉันประสบ
แม้ไม่อาจทำให้ยิ้มได้
แต่ทำให้ฉันเขียนออกมาได้ไม่เลว
หวังว่าแต่ละประโยคเป็นเหมือนผ้า
ซับเลือดออกไป
และพันรอบบาดแผล
#MosaiZ_writing
คงมีแต่ยามที่เราปวดใจอย่างลึกซึ้ง
เราถึงลอกเปลือกของตัวเองออก
เพิ่งพิศเนื้อใน
ว่าที่แท้เราคือตัวอะไรกันแน่
#MosaiZ_writing
ฉันเห็นคน
ที่พร้อมจะทะยานไปไกล
เกินจินตนาการได้
ร่วง
หล่น
นับ
ไม่
ถ้วน
ดำดิ่งสู่ห้วงมหรรณพอันไร้ก้น
ชวนให้ทอดถอนใจนัก
ต่อให้พันธุกรรมดีเพียงใด
ฉลาดเพียงใด
งดงามเพียงใด
หากเพียงถูกคลื่นชีวิตซัดถล่ม
บางครา บางคน และบางคลื่น
อาจต้องใช้เวลาพักเนิ่นนาน
ชีวิตคือการสุ่มเลือกผู้รอดใช่หรือไม่
#MosaiZ_writing
งานหนังสือ มีนา-เมษา 2569 โมจะไปพบปะคุณนักอ่านตามเวลาดังนี้ฮะ
🌻บูธ M34 Lilyhouse: 4 เมษายน 2569 เวลา 14.00-14.30
🌻บูธ C32 INDYGO: 5 เมษายน 2569 เวลา 13.00-13.50
สามารถนำหนังสือจากบ้านไปให้เซ็นได้นะคะ ไม่ต้องกังวลค่ะ แวะมาเจอกันนะ ส่วนวันอื่นๆ ถ้าแวะไปบูธ INDYGO ก่อนบ่ายสี่โมง อาจสุ่มเจอโมด้วยนะ 😘
#MosaiZ_writing
ปลายปากกาคมกริบสะกิดมุม
คลี่ความรู้สึกเบาบางอันทบซ้อน
ตวัดออกเป็นเส้น
เขียนตัวอักษรยาวเป็นพรืดเต็มหน้า
ปล่อยความทรงจำร่วงหล่น
เสียงสะท้อนก้อง
แต่เดิมอลหม่านวุ่นวาย
ประหนึ่งสู้รบฟาดฟันในสงคราม
ตอนนี้กระจ่างใจ
แกะปมพันกันยุ่งเหยิง ตัดเก็บปลายด้าย
รวมชิ้นส่วนกระจัดกระจาย
เก็บกวาดลานบ้าน
มีแต่ฉันเท่านั้นที่จัดการฉันเองได้
#MosaiZ_writing
ฉันพิลึกพิลั่น
หัวไปทาง หางไปทาง
เรื่องที่คนอื่นไม่อาจรับได้ ฉันเฉยเมยเพราะไม่เข้าใจ
เรื่องที่ฉันรับไม่ได้กลับเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
เรื่องที่ควรเจ็บปวดแทบขาดใจ ฉันบอกว่าเหมือนมีกรวดในรองเท้า
แต่สายฝนพรำกลับทิ่มแทงฉันดุจคมมีด
ฉันพิลึกพิลั่น
สมองหมุนผิดด้าน ความคิดตาลปัตร
แต่เพราะเช่นนี้ฉันจึงรอดชีวิต
#MosaiZ_writing
ต่อ puzzle ที่คาใจมาตลอด ความข้องใจทำให้ชีวิตอึนจนงานการร่วงหล่นหลุดจากซอกนิ้วไปหลายสิ่ง เพียรประกอบชิ้นส่วนรูปทรงประหลาดออกมาพอเป็นรูปร่างแล้วพบว่า…
มันเป็นภาพที่ช่างน่าเศร้านัก มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้เลย
แม้ฉันย้อนกลับไปก็มิอาจทำสิ่งใดได้
อดีตมิอาจทำ
และปัจจุบันก็มิยินดี
#mosaiz_writing
ความระทมของฉันยังไม่ตกผลึก
ยังเฝ้าไถ่ถาม
ถึงคำถามอันป่วยการจะหาคำตอบ
เหตุใดหนอเหตุใด
เหตุใดหนอ…
น้ำแข็งคมกริบถึงมักแฝงอยู่
ในแสงอันอบอุ่นของปลายเดือนพฤษภา
แผลเล็กแผลน้อย
เลือดไหลเป็นแอ่ง
ฉันเหยียบย่ำมัน
จนรองเท้าเปรอะสีแดง
#MosaiZ_writing
เธออยู่ที่นั่น
ร่มสีดำในมือเธอขยับไหว
สายฝนดุจม่านหลายชั้น
แทรกซึมมิอาจปัดป้อง
เสื้อผ้าเปียกชุ่มจนถึงเนื้อ
สายฝนแหลมคมดุจเข็ม
แทงเข้าไปในหัวใจจนปริร้าว
น้ำในใจค่อยๆ หลั่งไหลหมดสิ้น
ปนเปไปกับสายฝน
มิอาจหวนคืน
#MosaiZ_writing
ในรูปนี้มีหนังสือในอนาคตอยู่สองเล่ม ✨
ปีนี้ฮึบสุดชีวิต 🔥
เรื่องใหม่รอไปก่อนนะ อีกสักพักใหญ่ๆ จะกลับไปเขียนต่อ~
#MosaiZ_writing
ชอบสันหนังสือ ต่อให้เป็นซีนก็จะทำปกแข็งจะได้มีสัน ต้นทุนจะแพงก็ช่าง
แล้วก็พบว่าปักใจรักฟอนท์เดียวมากเกินไปละ 555
ป.ล. แม้บิดเบี้ยวเพียงใดฯ กับโพลีฯ อยู่ที่กระท่อมเซรามิกเลยไม่ได้มาชุนนุมด้วย 😆
#MosaiZ_writing
ในงานหนังสือตุลา 68 มีสองบูธที่มีหนังสือของโม (เกือบ) ครบทุกเล่ม
🐋 INDYGO B16
❤️ Anitime O36
และบูธต่างๆ ดังในภาพค่ะ ขอบคุณจากใจที่ให้โอกาสได้วางขายหนังสือนะคะ
#MosaiZ_writing
ชีวิตถูกบีบรัดด้วยเส้นด้ายนับพัน
ยุ่งเหยิงดิ้นพล่าน
ต้องต่อสู้เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
ฉันอยู่กลางสนามรบ
พยายามแหวกเส้นด้ายเหล่านั้นออก
สร้างที่ว่าง
เพื่อจะได้ขืนเบียดตัวออกมาพบอากาศ
ทว่า
เธอกลับใช้กรรไกรตัดด้ายที่ฉันรวบไว้ทิ้ง
เธอบอก "ฉันได้ปลดปล่อยเธอให้เป็นอิสระแล้ว"
ฉันบอก "ไม่ เราเห็นต่างในนิยามของถ้อยคำ"
#MosaiZ_writing
TW: gore
เธอกดสายทิ้งซ้ำๆ
นิ้วของเธอกดลงบนกระหม่อมของฉัน
ขยี้จนกระโหลกเปิดออกดุจกลีบดอกคลี่บาน เสียงดังแกร็กกังวานในห้องสีขาวอันว่างเปล่า
กระโหลกถูกกดจนคอปริ จมลงถึงบ่า กระดูกไหปลาร้าเสียตำแหน่งชี้โด่เด่
ร่างทะลุ ขาเซล้มไปคนละทาง
ฉันตายแล้ว ไม่ต้องโทรกลับแล้ว
#MosaiZ_Writing
สวัสดีค่ะ
งานหนังสือตุลา 68 โมจะรอพบคุณนักอ่านในวันเวลาดังต่อไปนี้
เสาร์ 11 14:00-14:30 Lily House. P33
เสาร์ 11 15:00-16:00 YC Publisher A38
อาทิตย์ 12 15:00-16:00 Minor feelings K28
อาทิตย์ 19 13:00-13:50 IndygoBookfair B16
#MosaiZ_writing
คำบ่นของแก้วใบหนึ่ง
ปีนี้กระทบเฉียดถ้วยชามรอบกายจนตัวข้าบิ่นไปหมดแล้ว
แม้จะเคยถูกเผาในเตาจนเปล่งแสงสีแดง
แต่ผิวเซรามิกเย็นเยียบ
จู่ๆ ข้าก็รู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมา
ข้าอยากเป็นถ้วยไม้เนื้อแข็งสีเข้มผิวหนาจากการกลึงของช่างไม้
จะได้ไม่ต้องกลัวพวกเจ้าให้มากนัก
และผิวจะไม่เย็นเฉียบเกินไป
#MosaiZ_writing
#MosaiZ_writing
รอบนั้นดูแวบๆ คิดว่าน่าจะอ่านไม่ออกเลยไม่กล้าซื้อ แต่คราวนี้จะไปยืนอ่านอย่างจริงจัง เผื่อว่าอาจจะอ่านได้ อยากอ่านเวอร์ชั่นออริจินัลทุกกระเบียดอะ 🔥
(ฉันเป็นดิสเลคเซียและอื่นๆ 555)
เทรดแนะนำงานเขียนทั้งหมดของ MosaiZ และนามปากกาอื่นๆ
สามารถตามไปอ่านได้ที่
ReadAWrite: mosaiz.readawrite.com
หาซื้อเล่มใน LineShop: shop.line.me/@686xtanv/
นิยาย Fantasy ความหม่นเหมือนวันสายฝนพรำ ความสัมพันธ์เฮลตี้ จบดีมีความสุข
จะไล่ไปเรื่อยๆ ตามลำดับการเขียน
#MosaiZ_writing
ไม่รู้สินะ ตอนเขียนไม่ได้พยายาม แต่พอกลับมาอ่านแล้วรู้สึกว่าความรักของโซทีริสที่ให้ภาสุระมันลึกซึ้งมาก น่าจะลึกซึ้งทีสุดเท่าที่เคยเขียนด้วยซ้ำ และบางสิ่งบางตัวตนในเรื่อง ฉันรู้สึกว่ามันมีอยู่จริงบนโลกนี้แล้วฉันบังเอิญเขียนถึงพอดี
#ที่ซึ่งแสงซ่อนกายสี
#MosaiZ_writing
รักจนปล่อยวางไม่ได้
ฉันดิ้นรนในถ้ำ
คลำหาความหวังในควาสลัวราง
แล้ว
ไ
ถ
ล
กลิ้ง
เกลือก
เทพไท้เอย
ความทรมานใจของข้า
ขอให้ข้าวางมันลง
ไว้ ตรง นี้
#MosaiZ_writing
ฉันสางตัวอักษรออกมาจากปมเลือดเนื้อ
ร้อยเรียงอย่างบรรจง
นิ้วมือแดงฉาน ลื่นไถล
แม้จะมีน้อยคนที่ได้อ่าน
ฉันวาดภาพที่ฉันเห็นพร้อมกับการมาของถ้อยคำ
สานเส้นตามแสง
พิศดูมันด้วยความรัก
แต่
ฉัน
ไ
ถ
ล
ลงสู่ถ้ำมืด +
#MosaiZ_writing
ฉันบอกว่าดีขึ้นแล้ว
แต่ด้วยเหตุ
ส
า
ร
พั
น
กระชาก
ดึง
รื้อทึ้ง
หนังกำพร้า
ที่เพิ่งก่อตัวคลุมแผล
หรืออาจเพราะ
ฉันเป็นแค่มนุษย์
ไม่อาจสับสวิตช์
หาย/ ดีขึ้นแล้ว
ได้ดังหวัง
อยากโจนออกไปยิ้มร่าให้โลก
แต่รากสีดำหยั่งลงแล้ว
#MosaiZ_writing
ฉันหลับตา
สัมผัสถึงหัวใจที่ฟีบเฉา
โรยร่วง…
เหมือนผลไม้ตากแห้ง
ใจที่เคยฟองฟูอยู่เสมอ
ถูกทิ่มเป็นรู
เจ็บปวด
ร้าวลึก
ด่ำ
ดิ่ง
ไม่อาจ
โผ
กลับ
ขึ้นมา
#MosaiZ_writing
อัพเดตครบละฮะ
สวัสดีค่ะ คุณนักอ่านที่รัก
งานหนังสือมีนาปี 2568 โมจะไปรอพบคุณนักอ่านที่วันเวลาดังต่อไปนี้
SUN 30/3/68
13.00-14.00 Minor feelings C26
SUN 6/4/68
13.00-14.00 WIDE STORIES P14
15.00-15.30 lily house. K34
#MosaiZ_writing
