Edukując - opowiadajmy częściej historie. Kiedy słuchamy opowieści o czyimś działaniu, w naszym mózgu mogą aktywować się podobne wzorce jak wtedy, gdy sami je wykonujemy; integrujemy wiedzę z nowymi informacjami. www.edunews.pl/narzedzia-i-...
#storytelling #opowiadanie #wykład #nauczanie #dydaktyka
Cała bajka 👉 youtube.com/@rPodcasty
Masz w domu zapomniane, sfatygowane zabawki? 🧸 Poznaj wzruszającą historię misia, który myślał, że jest popsuty. Tymczasem było inaczej.
Opowiada 🎙️ Babcia Gosia
#bajka #samoocena #opowiadanie
#zinoteka #zin #antologia #polskafantastyka #fandom #fandompolski #polscyautorzy #polskaantologia #antologiafantastyki #literatura #polskaliteratura #opowiadanie #opowiadania #polskieopowiadanie #polskieopowiadania #Iatelier
Cytat: Gdy nie patrzysz, teraźniejszość nieustannie się zmienia, a ty próbujesz uchwycić i zatrzymać przeszłość. To z pewnością nie lada kłopot. Nigdy nie zastanawiałeś się, o co tak naprawdę w tym wszystkim chodzi? Pobierz na zapomnianesny.pl. W tle czarno-białe zdjęcie starego miasta z brukowaną ulicą.
Napisane przez Matthew R. Davisa „Mroki Reginy Court” to horror dla zwolenników oldscoolowej grozy. Choć fabuła wydaje się spokojna, jak to w weird-fiction bywa, niepostrzeżenie zasiewa mrok w czytelniku.
Znajdziesz tu:
www.zapomnianesny.pl/na-krawedzi-...
#ksiazki #fantastyka #horror #opowiadanie
monikaibetley.substack.com/p/05-amber
#writing #blog #pisanie #opowiadanie #substack
Piąta część "novelette".
Rozdział 4 zabiera nas do Brytanii po zbudowaniu Wału Hadriana. Kto chce, niech czyta, ja i tak będę pisać. Ktoś skomentuje merytorycznie, będę mogła poprawić lub lepiej opowiedzieć.
Powroty. Mój motyw na początek października. Z tej okazji - kolejne opowiadanko do "Życia w bezżyciu z bezżyciem w życiu". Zapraszam na wątek.
#opowiadanie #writing #pisanie #reading #czytanie #myślennik #refleksja #booksky
🧵1/3
Wybrałem się na Hel i dzisiaj wróciłem, więc z tej okazji nadmorski doodel zainspirowany myślą i tym, co wyrzucone zostało na brzeg. Zapraszam na wątek.
#opowiadanie #writing #pisanie #reading #czytanie #myślennik #refleksja #booksky
🧵1/3
Myśl na dziś: Człowiek powstaje w wyniku gniewnego rzucania gliną w samotną duszę
Kolejna myśl zapisana w Myślenniku stała się źródłem artystycznego natchnienia. Zapraszam, treść w wątku ❤️
Obrazki wzięte z mojego Instagrama ☺️
#opowiadanie #pisarz #pisanie #writing #czytanie #reading #booksky #rozkmina #refleksja #myślennik #egzystencja
🧵1/3
open.substack.com/pub/monikaib...
Trochę to trwało, ale musiałam zmienić pewne rzeczy. No i miałam w międzyczasie zderzenie z drzewem. Genealogicznym, ale też potężnym.
#substack #opowiadanie
Myśl na dziś "Czy dziura w duszy zniknie, jeśli poczuje się kochana i widziana?"
Dzisiaj jedna z myśli w moim Myślenniku zainspirowała mnie do napisania krótkiego opowiadania. Miłego czytania, treść w wątku!
Obrazki wzięte z mojego Instagrama ☺️
#opowiadanie #pisarz #pisanie #writing #czytanie #reading #booksky #rozkmina #refleksja #myślennik
🧵1/3
Dzisiaj chciałem sobie wrócić do pisania opowiadania i znalazłem "prezent" od siebie sprzed wyjazdu w góry - ponad 750 słów notatek i ani jednego słowa właściwego utworu 😆
#pisanie #pisarz #książka #opowiadanie #zabawne #writing #reading #booksky
To bardzo smutny dzień dla mnie i mojej rodziny. Chcę jakoś upamiętnić tego anioła bez skrzydeł.
Treść w wątku ⬇️, razem z alt tekstem.
Grafika moja. Nieidealna, ale zabrakło czasu.
#opowiadanie #literatura #literature #umieranie #osobiste #sztuka
Nie będzie lepszego dnia, by wstawić tego konkretnego doodla. Od razu zapobiegnę zamieszaniu - nikt jeszcze nie umarł.
Treść w wątku ⬇️, razem z alt tekstem.
Z grafiką eksperymentowałem sam.
#opowiadanie #literatura #literature #umieranie #osobiste #sztuka
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część VII) (zakończenie :D)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Miałem wrzucić wczoraj, ale egzamin mnie wymęczył.
#opowiadanie #horror #czytanie #writing #literature #literatura #booksky #pisarz
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część VI)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
A ja lecę pisać dalej kolejne opowiadanie.
#opowiadanie #horror #czytanie #writing #literature #literatura #booksky #pisarz
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część V)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Wieczorkiem, ale w końcu na czas 😁
#opowiadanie #horror #czytanie #writing #literature #literatura #booksky
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część IV)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Przepraszam, że nie wrzuciłem tego wcześniej, czasu zabrakło.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie #writing #horror
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część III)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Wracamy z regularnym postowaniem kolejnych części. Sorki za późną godzinę.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie #writing #horror
Myślicie, że powinienem to jakoś oprawić graficznie?
"Zadyszki"
z "Życia w bezżyciu z bezżyciem w życiu"
To bardzo aktualne akurat. Pewnie nie tylko dla mnie.
W komentarzu ⬇️klasycznie - wersja z większymi literami i alt tekstem.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie #writing #historia #historyjka
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część II)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Kolejny wtorek, to kolejna część tego opowiadania. Jestem osobiście bardzo zadowolony z tego, jak mi wyszło.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie
"Pociąg"
z "Życia w bezżyciu z bezżyciem w życiu"
Dawno napisane i nieprawda, w pociągach skupiam się na muzyce i książce 😅
A w komentarzu ⬇️ wersja z większymi literami i ALT tekstem dla każdego, kto potrzebuje.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie
!["Zrozumieć niezrozumiałe"
Autor: Krzysztof Michalski
Ze zbioru: "Rzuceni jak kropla w morze"
Czymże jest komfort? Ilu ludzi, tyle odpowiedzi, prawdę powiedziawszy każdy ma swój pomysł na to, co to słowo znaczy. Nie jest to wyjątkowa sytuacja, wielu wyrażeń przecież to dotyczy. Jednak jest wśród nich jedna grupa, która się wyróżnia, ma w sobie wręcz magiczną właściwość sprawiającą, że każdy dobrze rozumie te słowa, nawet jeśli dla niego osobiście znaczą coś diametralnie różnego. Tak też jest z komfortem. Może i osobistych definicji jest setki, ale kiedy o nim mówisz, każdy zrozumie.
Dla Bartosza Niedzielskiego komfort leżał w zrozumieniu. Komfortowe było to, co nie było obce, więc siłą rzeczy celem życia, chcąc spędzić je jak najdłużej z tym przyjemnym uczuciem, stało się dla niego tłumaczenie wszystkiego, co widział. Jako dziecko pokracznie, na tyle na ile potrafił, lecz z biegiem lat, z przybywającą [...]](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:bra23coudmmkb6awie3l6sk4/bafkreibqhpmbdaccana6lepopqjhke7cix7e4i32wfom6rs34nls6qeplu)
"Zrozumieć niezrozumiałe" Autor: Krzysztof Michalski Ze zbioru: "Rzuceni jak kropla w morze" Czymże jest komfort? Ilu ludzi, tyle odpowiedzi, prawdę powiedziawszy każdy ma swój pomysł na to, co to słowo znaczy. Nie jest to wyjątkowa sytuacja, wielu wyrażeń przecież to dotyczy. Jednak jest wśród nich jedna grupa, która się wyróżnia, ma w sobie wręcz magiczną właściwość sprawiającą, że każdy dobrze rozumie te słowa, nawet jeśli dla niego osobiście znaczą coś diametralnie różnego. Tak też jest z komfortem. Może i osobistych definicji jest setki, ale kiedy o nim mówisz, każdy zrozumie. Dla Bartosza Niedzielskiego komfort leżał w zrozumieniu. Komfortowe było to, co nie było obce, więc siłą rzeczy celem życia, chcąc spędzić je jak najdłużej z tym przyjemnym uczuciem, stało się dla niego tłumaczenie wszystkiego, co widział. Jako dziecko pokracznie, na tyle na ile potrafił, lecz z biegiem lat, z przybywającą [...]
![[...] wiedzą, robił to coraz lepiej i trafniej. Poszukiwanie komfortu naturalnie dało początek głodowi wiedzy. W końcu była ona jedynym narzędziem, dzięki któremu mógł osiągnąć go bez oszukiwania samego siebie.
Kiedy usłyszał o Wyspie, spodziewanie, odrzucił tę myśl całkowicie. On, z całym życiem przed sobą, czekającą na niego karierą naukową, miałby poświęcać czas na jakieś fantasmagorie? Wymyślne baśni o zapomnianym, strasznym miejscu gdzieś na Bałtyku, o którym, dziwnym trafem, nikt oprócz zafascynowanych ogniskowymi legendami ludzi nie mówi? Jedna, wielka niedorzeczność. Inaczej nie mógł tego traktować.
– Chryste, taka przekonana jesteś, to czemu tam nie pojedziesz? – odparował w końcu poirytowany koleżance przy ognisku.
Wszyscy zgromadzeni zaśmiali się. Nawet tłuszcz z piekącej kiełbaski syknął tak, jakby zarechotał.
– Nie wiem, nie ciągnie mnie tam! – odpowiedziała mu prowokacyjnie. – Wiesz, ona [...]](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:bra23coudmmkb6awie3l6sk4/bafkreiec2ha4r7t66obd2r35eplxrmnfv4kwvszaagl7kyntul65swn5qu)
[...] wiedzą, robił to coraz lepiej i trafniej. Poszukiwanie komfortu naturalnie dało początek głodowi wiedzy. W końcu była ona jedynym narzędziem, dzięki któremu mógł osiągnąć go bez oszukiwania samego siebie. Kiedy usłyszał o Wyspie, spodziewanie, odrzucił tę myśl całkowicie. On, z całym życiem przed sobą, czekającą na niego karierą naukową, miałby poświęcać czas na jakieś fantasmagorie? Wymyślne baśni o zapomnianym, strasznym miejscu gdzieś na Bałtyku, o którym, dziwnym trafem, nikt oprócz zafascynowanych ogniskowymi legendami ludzi nie mówi? Jedna, wielka niedorzeczność. Inaczej nie mógł tego traktować. – Chryste, taka przekonana jesteś, to czemu tam nie pojedziesz? – odparował w końcu poirytowany koleżance przy ognisku. Wszyscy zgromadzeni zaśmiali się. Nawet tłuszcz z piekącej kiełbaski syknął tak, jakby zarechotał. – Nie wiem, nie ciągnie mnie tam! – odpowiedziała mu prowokacyjnie. – Wiesz, ona [...]
![[...] podobno… – zniżyła głos tak, by był bardziej przerażający. – Wybiera swoje ofiary.
– To wskaż mi ją na mapie. O, może nawet teraz. Co ty na to? – Całe zgromadzenie zabuczało synchronicznie, widząc wzrost napięcia. Bartosz wyjął z kieszeni mapę morskiego brzegu. – No? Wskaż palcem.
Spojrzała mu prosto w oczy i uśmiechnęła się wręcz złowieszczo. Atmosfera zgęstniała tak bardzo, że można ją było kroić nożem. Wszyscy byli tak zainteresowani odgrywającym się spektaklem, że nikt nie zwrócił uwagi na wpadnięcie jednej z kiełbasek do ogniska.
– Nie ma jej na mapach. Zaginęła wieki temu, tak słyszałam. Ale! – podkreśliła niczym narrator w horrorze. – Podobno leży gdzieś tu.
I wskazała palcem gdzieś poza mapą, sygnalizując, że jest za mała.
– Podobno to nawet stąd – kontynuowała – wypływają śmiałkowie. Na wprost. Aż jej nie zobaczą na własne oczy.
Zapanowała cisza. Bartosz patrzył koleżance prosto w oczy z kamienną twarzą i wątpiącym [...]](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:bra23coudmmkb6awie3l6sk4/bafkreigcaqvdjsdnovqlzqr565bh4saeai2ctwijarfdd3244el7tjjd4i)
[...] podobno… – zniżyła głos tak, by był bardziej przerażający. – Wybiera swoje ofiary. – To wskaż mi ją na mapie. O, może nawet teraz. Co ty na to? – Całe zgromadzenie zabuczało synchronicznie, widząc wzrost napięcia. Bartosz wyjął z kieszeni mapę morskiego brzegu. – No? Wskaż palcem. Spojrzała mu prosto w oczy i uśmiechnęła się wręcz złowieszczo. Atmosfera zgęstniała tak bardzo, że można ją było kroić nożem. Wszyscy byli tak zainteresowani odgrywającym się spektaklem, że nikt nie zwrócił uwagi na wpadnięcie jednej z kiełbasek do ogniska. – Nie ma jej na mapach. Zaginęła wieki temu, tak słyszałam. Ale! – podkreśliła niczym narrator w horrorze. – Podobno leży gdzieś tu. I wskazała palcem gdzieś poza mapą, sygnalizując, że jest za mała. – Podobno to nawet stąd – kontynuowała – wypływają śmiałkowie. Na wprost. Aż jej nie zobaczą na własne oczy. Zapanowała cisza. Bartosz patrzył koleżance prosto w oczy z kamienną twarzą i wątpiącym [...]
![[...] spojrzeniem. Kąciki ust drgały mu od czasu do czasu, oczy przymykały się i otwierały, aż w końcu nie mógł dłużej wytrzymać. Roześmiał się jak nigdy dotąd, a razem z nim cała reszta zgromadzonych. Zdjął swoją lekko przypaloną kiełbaskę z ogniska, kładąc ją na papierowym talerzyku.
– Dobra w tym jesteś – powiedział roześmiany, składając z powrotem mapę. – Myślałaś nad tym, by zostać pisarką?
Kolejna fala śmiechu przetoczyła się przez całe towarzystwo. Kiełbaski, muzyka, taniec, inne historyjki, alkohol, a wszystko to w niedalekim sąsiedztwie morskich fal, delikatnie i spokojnie, kontrastując z hałasem młodzieńczej zabawy, uderzających w gładkie, piaszczyste wybrzeże. Wszyscy przyjechali tu, by uciec na moment z uścisku codzienności, odetchnąć, zrelaksować się. Od tamtej nocy jednak, z jakiegoś powodu Bartosz już nie potrafił tego zrobić.
(Ciąg dalszy za tydzień)](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:bra23coudmmkb6awie3l6sk4/bafkreiaa6qrae6cs3ksnfqzjpedstfyygofw4byldxovu3zqpnqkdomoze)
[...] spojrzeniem. Kąciki ust drgały mu od czasu do czasu, oczy przymykały się i otwierały, aż w końcu nie mógł dłużej wytrzymać. Roześmiał się jak nigdy dotąd, a razem z nim cała reszta zgromadzonych. Zdjął swoją lekko przypaloną kiełbaskę z ogniska, kładąc ją na papierowym talerzyku. – Dobra w tym jesteś – powiedział roześmiany, składając z powrotem mapę. – Myślałaś nad tym, by zostać pisarką? Kolejna fala śmiechu przetoczyła się przez całe towarzystwo. Kiełbaski, muzyka, taniec, inne historyjki, alkohol, a wszystko to w niedalekim sąsiedztwie morskich fal, delikatnie i spokojnie, kontrastując z hałasem młodzieńczej zabawy, uderzających w gładkie, piaszczyste wybrzeże. Wszyscy przyjechali tu, by uciec na moment z uścisku codzienności, odetchnąć, zrelaksować się. Od tamtej nocy jednak, z jakiegoś powodu Bartosz już nie potrafił tego zrobić. (Ciąg dalszy za tydzień)
"Zrozumieć niezrozumiałe" (część I)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Przyszedł wtorek, to i "Rzuceni..."! Przepraszam, że nie wcześniej, oglądałem serial.
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie
"Wyspa" (część III)
Z "Rzuconych jak kropla w morze"
Jako że jest wtorek, to pora na zakończenie opowiadania "Wyspa". Mam nadzieję, że całość się podobała!
Jak zawsze jestem otwarty na uwagi i sugestie 😅
#opowiadanie #literature #literatura #czytanie
Plan na ten tydzień: jutro ostatnia część #opowiadanie "Wyspa", w środę więcej informacji o "Człowieczeństwie..." #CJPW, w czwartek kolejna piękna grafika do #CJPW autorstwa @interlinia.bsky.social, a w sobotę jakieś "Życie w bezżyciu..." 😁
A w międzyczasie załatwianie masy rzeczy i pisanie maili.
Miałem zamiar napisać bardzo krótkie #opowiadanie do "Rzuconych...", bym miał co publikować we wtorki po "Wyspie", ale wyszło tak, że ma już 2000 słów i nadal rośnie. Będę miał materiału po kokardę 😆
